Η πληροφορία ότι η FIFA επανεξέτασε και ανέστειλε την ποινή της κόκκινης κάρτας που είχε επιβληθεί στον ποδοσφαιριστή Φόλαριν Μπαλογκάν, έπειτα από πολιτική παρέμβαση του κ. Ντόναλντ Τραμπ, προκάλεσε όχι μόνο αντιδράσεις για την ανεξαρτησία της αθλητικής δικαιοσύνης, αλλά και έναν βαθύτερο προβληματισμό: ποιος κυβερνά τελικά τον αθλητισμό, οι κανόνες , η πολιτική ισχύς ή οι χούλιγκαν με τα μολότωφ;
Όταν ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ κατήργησε τους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες, έμεινε στην ιστορία ως ο καταστροφέας ενός πανάρχαιου θεσμού. Σήμερα δεν χρειάζεται να καταργηθούν οι αγώνες γιατί είναι κερδοφόροι. Επομένως αρκεί να καταργηθεί η αμεροληψία των κανόνων τους. Από τη στιγμή που μια πολιτική εξουσία ή ένας ισχυρός μπορεί να επηρεάζει την τύχη ενός αγώνα ή μιας ποινής, το «ευ αγωνίζεσθαι» παύει να είναι θεμελιώδης αρχή και μετατρέπεται σε κενό σύνθημα.
Για τους αρχαίους Έλληνες, ο αθλητής ήταν μόνος απέναντι στον αντίπαλό του, κανείς δεν μπορούσε να τον βοηθήσει ή να επηρεάσει τους κριτές και στη συνείδησή του. Νικούσε ή έχανε με τις δικές του δυνάμεις. Κανείς δεν μπορούσε να μεσολαβήσει για να αλλάξει την απόφαση των κριτών, κανείς δεν μπορούσε να εξαγοράσει ευνοϊκότερους κανόνες. Η ισότητα απέναντι στον νόμο του αγώνα αποτελούσε την ψυχή του αθλητικού ιδεώδους. Τότε οι κριτές ορκίζονταν στον Δία προστάτη της Ολυμπίας ότι θα είναι αμερόληπτοι και αδέκαστοι και το τηρούσαν.
Αν, όμως, οι αποφάσεις των αθλητικών αρχών αρχίσουν να υποχωρούν μπροστά στην πολιτική επιρροή ή στα οικονομικά συμφέροντα, τότε ο αθλητής δεν θα χρειάζεται μόνο προπόνηση, ταλέντο και ήθος. Θα χρειάζεται ισχυρούς πολιτικούς προστάτες, οικονομικά κέντρα και επιχειρηματικές συμμαχίες. Και τότε το έπαθλο της νίκης ΔΕΝ θα είναι καρπός άμιλλας αλλά προϊόν αισχρής συναλλαγής.
Ο αθλητισμός ήδη δοκιμάζεται από τη βία, τον φανατισμό, τον χουλιγκανισμό και την εμπορευματοποίηση. Αν χαθεί και η εμπιστοσύνη ότι οι κανόνες ισχύουν το ίδιο για όλους, τότε δεν θα μιλάμε πλέον για αθλητικούς αγώνες αλλά για μια παράσταση όπου νικητής δεν θα είναι ο καλύτερος, αλλά ο ισχυρότερος.
Αν όλα αυτά είναι αποδεκτά, τότε δεν καταργείται απλώς ένας κανόνας. Καταργείται η ίδια η ηθική του αθλητισμού. Και όταν πεθαίνει το «ευ αγωνίζεσθαι», τα γήπεδα παύουν να είναι χώροι άμιλλας και κινδυνεύουν να μετατραπούν, έστω μεταφορικά, σε σύγχρονες ρωμαϊκές αρένες, και ζούγκλα, όπου ΔΕΝ θριαμβεύει η αρετή αλλά η δύναμη του ισχυρού.
(7/7/26)
Αμφικτύων Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.