Προς εμφύλιο χωρίς όπλα διολισθαίνουν οι ΗΠΑ

Γράφει ο ΜΕΛΑΣ ΚΩΣΤΑΣ  

 

Σύμφωνα με όλες τις υπάρχουσες ενδείξεις ο Τραμπ και το Ρεπουμπλικανικό κόμμα θα επιχειρήσουν να μετατρέψουν τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου σε “εκλογές μίσους”. Πρόκειται για συγκεκριμένη επιλογή στρατηγικής του Τραμπ και του επιτελείου του προκειμένου να αποφύγουν την ήττα που με βάση τα μέχρι τώρα δημοσκοπικά ευρήματα – τουλάχιστον στη Βουλή των Αντιπροσώπων – θεωρείται πολύ πιθανή. 

 

Οι ενδιάμεσες εκλογές έχουν γίνει σημείο αναφοράς, αλλά και πεδίο δοκιμών για τον ηγέτη του Λευκού Οίκου, Ντόναλντ Τραμπ, όπως ξεκαθάρισε στην ομιλία του προς το έθνος στις 16 Ιουλίου, στη διάρκεια της οποίας εξαπέλυσε κατηγορίες για εκλογική απάτη, αναφερόμενος στην κινεζική κατασκοπεία, έως την ψήφο μη Αμερικανών πολιτών.

 

Ως εκ τούτου, προέτρεψε το Κογκρέσο να ψηφίσει το “Save America Act” (“Πράξη για την Σωτηρία της Αμερικής”) έναν νόμο που, θεωρητικά, θα έπρεπε να κάνει τις εκλογές πιο ασφαλείς, αλλά στην πραγματικότητα στοχεύει στην καταστολή της προσέλευσης των ψηφοφόρων, μεταξύ ομάδων που βρίσκονται πιο κοντά στους Δημοκρατικούς.

 

Για παράδειγμα, επιβάλλει την επίδειξη ταυτότητας στα εκλογικά τμήματα, κάτι που μπορεί να φαίνεται λογικό μέτρο, μέχρι να εμβαθύνει κανείς στους πραγματικούς λόγους. Ο τρόπος που διεξάγονται οι εκλογές στις ΗΠΑ διαφέρουν από Πολιτεία σε Πολιτεία. Για να ασκηθεί αυτό το δικαίωμα, πρέπει ο ψηφοφόρος να εγγραφεί, καθώς τα ψηφοδέλτια δεν παραδίδονται αυτόματα στα σπίτια όλων των εγγεγραμμένων ενηλίκων.

 

Για να γίνει αυτό, πρέπει ο ψηφοφόρος να αποδείξει ότι πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις, ξεκινώντας από την αμερικανική υπηκοότητα, με διαδικασίες που διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή. Μόλις εγγραφεί, ο ψηφοφόρος λαμβάνει ένα πιστοποιητικό στο σπίτι του προκειμένου να μπορέσει να προσέλθει στις κάλπες, όπου ορισμένες Πολιτείες απαιτούν επίσης να επιδείξει ταυτότητα, ενώ άλλες όχι.

 

Θεωρητικά, δεν θα υπήρχε τίποτα περίεργο στην καθιέρωση εθνικής ομοιομορφίας, απαιτώντας από όλους να επιδείξουν αποδεικτικό ταυτότητας. Στην πράξη, ωστόσο, αυτό θα κατέστειλε κυρίως τη συμμετοχή μειονοτήτων, όπως οι μαύροι και οι ισπανόφωνοι, οι οποίοι είναι πιο πιθανό να ψηφίσουν τους Δημοκρατικούς, επειδή είναι συχνά αυτοί που δεν έχουν ταυτότητα, ή δεν ξέρουν πώς να πλοηγηθούν στο σύστημα για να την αποκτήσουν.

 

Το παραπάνω είναι μόνο ένα παράδειγμα από τα πολλά “κόλπα” που προσπαθεί να χρησιμοποιήσει ο Τραμπ για να αποφύγει την ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές, εκτός από τη νέα χαρτογράφηση των εκλογικών περιφερειών προς όφελος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και τις διαμαρτυρίες κατά της επιστολικής ψήφου (ως γνωστόν, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ με απόφασή του απέρριψε την προσφυγή του Τραμπ και του Ρεπουμπλικανικού κόμματος για το συγκεκριμένο θέμα).

 

Γιατί φοβάται ο Τραμπ

 

Ο Τραμπ φοβάται τις εκλογές του Νοεμβρίου, όπου οι δημοσκοπήσεις δίνουν αυτή τη στιγμή στους Δημοκρατικούς προβάδισμα, για διάφορους πολιτικούς και προσωπικούς λόγους. Ο πρώτος είναι ότι μια ήττα θα εξακολουθεί να είναι ήττα, ακόμη και αν το όνομά του δεν βρίσκεται στο ψηφοδέλτιο, αποδυναμώνοντας την απειλή του να θέσει υποψηφιότητα για τρίτη θητεία το 2028, παρόλο που το Σύνταγμα το απαγορεύει. Ειρήσθω εν παρόδω, στο πρόσφατο γεύμα που παρέθεσε στους ανταποκριτές των ΜΜΕ, εμφανίστηκε με καπέλο στο οποίο υπήρχε η επιγραφή Tramp 2028, δηλώνοντας ότι θα είναι για τέταρτη φορά υποψήφιος…

 

Ο δεύτερος είναι ότι εάν οι Ρεπουμπλικάνοι χάσουν την πλειοψηφία τους έστω και σε ένα σώμα, θα καταστεί αδύνατο για αυτούς να ψηφίσουν οποιαδήποτε νομοθεσία μέχρι το τέλος της προεδρικής τους θητείας, εκτός εάν καταλήξουν σε συμφωνία με την αντιπολίτευση για την επίτευξη συμβιβασμών.

 

Ο τρίτος, και ίσως ο πιο σοβαρός, κίνδυνος για τον Τραμπ είναι η δυνατότητα να ξεκινήσουν εκ νέου οι διαδικασίες καθαίρεσης, αλλά και επιμέρους έρευνες για τον τρόπο που η κυβέρνησή του ασκεί τα καθήκοντά της, στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Οι Δημοκρατικοί μπορεί να μην είναι πρόθυμοι να παραπέμψουν τον πρόεδρο για τρίτη φορά, ειδικά επειδή θα απορριφθεί ξανά στη Γερουσία, αλλά σίγουρα θα χρησιμοποιήσουν όλες τις επιτροπές για να διερευνήσουν ολόκληρη την κυβέρνηση, παραλύοντάς την. Για να μην αναφέρουμε τις πιθανές έρευνες για τους διάφορους τρόπους με τους οποίους ο πρόεδρος του Λευκού Οίκου και η οικογένειά του έχουν εκμεταλλευτεί το δημόσιο αξίωμα για να πλουτίσουν.

 

Για όλους αυτούς τους λόγους, οι Ρεπουμπλικάνοι ετοιμάζονται να μετατρέψουν τις ενδιάμεσες εκλογές σε «εκλογές μίσους». Μια επιλογή ψήφου που να βασίζεται στο μίσος. Στόχος είναι να ωθηθούν οι ψηφοφόροι να “μισούν τους Δημοκρατικούς, περισσότερο από ό,τι μισούν οι Δημοκρατικοί τους Ρεπουμπλικάνους”.

 

Έτσι, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στοχεύει να διχάσει περαιτέρω τις Ηνωμένες Πολιτείες, σαν να μην έφταναν οι ήδη δραματικές πολιτικές και πολιτισμικές διαιρέσεις, οι οποίες έχουν οδηγήσει ουσιαστικά σε έναν ακήρυχτο εμφύλιο πόλεμο, στον οποίο κυριαρχεί η θανατηφόρα πολιτική βία. Τα θανατηφόρα χτυπήματα ήδη υπάρχουν: Δύο Αμερικανοί πολίτες σκοτώθηκαν από πράκτορες της ICE στη Μινεάπολη, η Ρενέ Γκουντ και ο Άλεξ Πρέτι, ή από την αντίπαλη πλευρά η δολοφονία του συντηρητικού ακτιβιστή Τσάρλι Κερκ. Αλλά τι σημασία έχει; Το σημαντικό είναι να κερδίσεις τις εκλογές!

 

Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και MAGA

 

Οι παραπάνω εξελίξεις φαίνεται να δίνουν σαφή απάντηση στο ερώτημα που κυριαρχούσε μέχρι και το πρόσφατο παρελθόν, σχετικά με το κατά πόσον ο Τραμπ ελέγχει απολύτως το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, ή οι εκπρόσωποι του τελευταίου διαθέτουν ακόμη κάποια αποθέματα από το παλαιό πνεύμα που κάποτε κυριαρχούσε στο κόμμα αυτό.

 

Η απάντηση φαίνεται αρκετά σίγουρη: Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ανήκει στον Ντόναλντ Τραμπ και η βάση του MAGA δεν έχει καμία πρόθεση να τον εγκαταλείψει. Το αν αυτό θα είναι αρκετό για να κερδίσει τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου και να αποφύγει να γίνει άτυχος είναι ένα άλλο θέμα, ένα θέμα που θα το μάθουμε μόνο μετά τις εκλογές. Όλα θα εξαρτηθούν από τη συμπεριφορά των ανεξάρτητων και των μετριοπαθών του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, υποθέτοντας ότι κάποιοι έχουν επιβιώσει – και πόσο αποξενωμένοι αισθάνονται από τις υπερβολές του ηγέτη του Λευκού Οίκου.

 

Η αδιαμφισβήτητη και οριστική απόδειξη ήρθε από τις προκριματικές εκλογές της Τρίτης 19 Μαΐου. Ο Τραμπ έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό την εκστρατεία προσωπικής εκδίκησης εναντίον οποιουδήποτε τολμά να σταθεί εμπόδιο στο δρόμο του στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Ακόμα και η παραμικρή κριτική είναι αρκετή για να τον βάλει στο τραπέζι των προδοτών, τους οποίους δεσμεύεται προσωπικά «να δολοφονήσει» πολιτικά, δίνοντας το χρίσμα της υποψηφιότητας σε μερικούς πιστούς του, για να τους αντιταχθούν στις προκριματικές εκλογές.

 

Αυτό συνέβη στον γερουσιαστή Κάσιντι, ο οποίος είχε ψηφίσει υπέρ της καθαίρεσής του, αλλά και στην πρώην βουλευτή Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν, η οποία, αντί της ταπείνωσης της ήττας, προτίμησε να μην θέσει εκ νέου υποψηφιότητα. Το ίδιο συνέβη στο Κεντάκι, με τον υποψήφιο βουλευτής Τόμας Μάσι, επειδή είχε απαιτήσει διαφάνεια στην υπόθεση Έπσταϊν, αλλά και στην Τζόρτζια όπου ο Μπραντ Ράφενσπεργκερ είχε αυταπατηθεί, σκεπτόμενος ότι θα μπορούσε να στοχεύσει στην έδρα του κυβερνήτη, αφού είχε αρνηθεί να βοηθήσει τον Τραμπ στις εκλογές του 2020.

 

Φόβος και ιδιοτέλεια

 

Οι αθεράπευτα αισιόδοξοι είχαν αυταπατηθεί ότι κάποιο σημάδι δημοκρατικής ζωής θα μπορούσε να προκύψει από αυτές τις αναμετρήσεις, έστω και μόνο με την επιβίωση ενός από τους στοχοποιημένους άπιστους. Αναγκάστηκαν να επανεξετάσουν την απόφασή τους όταν όλοι έχασαν, και οι επιτυχίες ενθάρρυναν τον Τραμπ να προχωρήσει ακόμη περισσότερο στο Τέξας, υποστηρίζοντας τον Κεν Πάξτον εναντίον του νυν γερουσιαστή Τζον Κόρνιν, στον προκριματικό αγώνα (runoff) των Ρεπουμπλικανών για τη Γερουσία, παρά το γεγονός ότι ο υποδειχθείς υποψήφιος από τον πρόεδρο είχε κατηγορηθεί για απάτη και κατάχρηση εξουσίας. Ο Πάξτον τελικά νίκησε τον Κόρνιν στο runoff.

 

Ένας συνδυασμός φόβου και ιδιοτέλειας κρατάει τους περισσότερους από την ρεπουμπλικανική αρχηγεσία υπό τον Τραμπ. Όσοι τον αμφισβητούν οδηγούνται στην απόσυρση, με την κατηγορία της ιδεολογικής προδοσίας και από την άλλη υπάρχουν μεγάλος αριθμός που επιθυμούν σφόδρα να προσκολληθούν στην εξουσία, κάτι που προϋποθέτει υποκλίσεις και πλήρη υποταγή στον Τραμπ και στην οικογένεια του.

 

Έχοντας αποδείξει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ο πρόεδρος διατηρεί τον πλήρη έλεγχο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, και ιδιαίτερα της βάσης του MAGA – η οποία είναι εντελώς αδιαπέραστη από κάθε αμφιβολία – μένει τώρα να δούμε αν αυτό θα βοηθήσει, ή θα καταδικάσει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Η αφοσίωση του κινήματος που τον εξέλεξε εγγυάται στον ηγέτη του Λευκού Οίκου έναν ορισμένο και σημαντικό αριθμό ψήφων, αλλά θα μπορούσε να γίνει παγίδα αν αποξενώσει όλους τους άλλους.

 

Εκλογές: Φόβοι για την στάση Τραμπ

 

Ένα ακόμη κρίσιμο ερώτημα για το οποίο υπάρχει εξίσου έντονο ενδιαφέρον είναι το ακόλουθο: Πως θα συμπεριφερθεί ο Τραμπ εάν χάσει τις ενδιάμεσες εκλογές; Την απάντηση προφανώς θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι την επαύριον των ενδιάμεσων εκλογών. Παρόλα αυτά όλο και περισσότερες ανησυχητικές αναλύσεις βλέπουν το φως της δημοσιότητας, σύμφωνα με τις οποίες ο Τραμπ και το Ρεπουμπλικανικό κόμμα – όχι μόνο «κάνουν πρόβες για να χειραγωγήσουν το αποτέλεσμα τον επόμενο Νοέμβριο, αλλά υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να μην αποδεχτούν το αποτέλεσμα των εκλογών» –…

 

«Έχω αρχίσει να βλέπω το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ως το κόμμα της δικτατορίας. Είναι πρόθυμοι να διατηρήσουν την εξουσία με κάθε μέσο και ο Τραμπ θα ηγηθεί σ’ αυτή την απόπειρα… Δεν αποκλείω την πιθανότητα να προσπαθήσουν να ακυρώσουν τις εκλογές, αν χάσουν τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Σε αυτό το σημείο, θα βρισκόμασταν ήδη σε ένα σενάριο πραξικοπήματος»… Οι συγκεκριμένες απόψεις ανήκουν στον ο Ρόμπερτ Κάγκαν, πρώην ηγέτη των Νεοσυντηρητικών κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Μπους υιού και ακραιφνή Ρεπουμπλικάνο.

 

Μάλιστα ο Κάγκαν προχωρά ακόμη περισσότερο﮲ σε ερώτηση αν θα μπορούσε ο Τραμπ ως πρόεδρος να ακυρώσει την ψηφοφορία ή να την κηρύξει παράνομη, απαντά καταφατικά: «Ναι. Μπορώ να φανταστώ ένα σενάριο στο οποίο ο Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Μάικ Τζόνσον αρνείται να επικυρώσει τα αποτελέσματα και να εγκαταστήσει το νεοεκλεγμένο Κογκρέσο, ισχυριζόμενος ότι υπήρξαν παρατυπίες.

 

Η κυβέρνηση θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ομοσπονδιακές δυνάμεις για να κατασχέσει τις κάλπες, ώστε να μην γνωρίζει ποιος κέρδισε. Όσο περισσότερο συνεχίζεται αυτό το αδιέξοδο, τόσο περισσότερο το σύστημα θα αρχίσει να καταρρέει. Αν φτάναμε στον Φεβρουάριο, τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο χωρίς Κογκρέσο, θα ήταν ένα πραγματικό σημείο καμπής στην αμερικανική ιστορία».

 

Είναι γνωστό ότι η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον Αμερικανικό λαό, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία… Το θέμα είναι ότι η κάθετη διάσπαση του λαού σε δύο σχεδόν ισοδύναμα τμήματα δημιουργεί… το πρόβλημα.

 

Πάντως ένας εμφύλιος πόλεμος, χωρίς όπλα, που συνεχώς οξύνεται είναι πλέον εμφανής στις ΗΠΑ…

 

πηγή

Η χρεοκοπία του νερού και η απειλή για την Ελλάδα

Γράφει ο ΝΙΒΕΡΟΓΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

 

Όταν ο ΟΗΕ κηρύσσει το τέλος της “κρίσης”, οι αφαλατώσεις γίνονται στρατηγικοί στόχοι και τα ελληνικά νησιά μετρούν αντίστροφα:
Στις 20 Ιανουαρίου 2026, το Πανεπιστήμιο των Ηνωμένων Εθνών δημοσίευσε μια έκθεση που άλλαξε το λεξιλόγιο της παγκόσμιας συζήτησης για το νερό.  

 

Ο πλανήτης, διακήρυξαν οι επιστήμονες του ΟΗΕ, δεν διανύει πλέον “υδατική κρίση”· έχει εισέλθει στην εποχή της “παγκόσμιας υδατικής χρεοκοπίας”. Η επιλογή της λέξης δεν είναι ρητορικό σχήμα. Η “κρίση” υπονοεί ένα προσωρινό σοκ που ακολουθείται από ανάκαμψη· η “χρεοκοπία” περιγράφει συστήματα που δεν μπορούν πλέον να επιστρέψουν στα ιστορικά τους δεδομένα.

 

Όπως το διατύπωσε ο Kaveh Madani, διευθυντής του Ινστιτούτου Νερού, Περιβάλλοντος και Υγείας του Πανεπιστημίου του ΟΗΕ, για μεγάλο μέρος του κόσμου το “κανονικό” έχει παρέλθει οριστικά. Έξι μήνες αργότερα, η διαπίστωση αυτή δεν αποτελεί πια ακαδημαϊκή υπόθεση: αποτυπώνεται στα πεδία των πολέμων, στις ατζέντες των συνδιασκέψεων ασφαλείας — και στους ταμιευτήρες της Αττικής.

 

Από την κρίση στη χρεοκοπία

 

Τα μεγέθη της έκθεσης είναι δυσθεώρητα. Υδατικά συστήματα από τα οποία εξαρτώνται έξι δισεκατομμύρια άνθρωποι και η μισή παγκόσμια παραγωγή τροφίμων έχουν ωθηθεί πέρα από το όριο ανάκαμψης, με τη χρόνια εξάντληση των υπόγειων υδροφορέων, την υποβάθμιση εδαφών και υγροτόπων και τη συρρίκνωση των παγετώνων να συνιστούν απώλειες φυσικού κεφαλαίου που δεν αναπληρώνονται σε ανθρώπινους χρονικούς ορίζοντες.

 

Μητροπόλεις όπως το Κέιπ Τάουν, το Σάο Πάολο και η Τεχεράνη έχουν ήδη βιώσει τα πρώτα επεισόδια “Ημέρας Μηδέν” –της στιγμής που οι βρύσες μιας πόλης απειλούνται με ολική διακοπή – ενώ η Καμπούλ κινδυνεύει να γίνει η πρώτη μεγάλη πρωτεύουσα του πλανήτη που θα μείνει κυριολεκτικά χωρίς νερό. Η μετάβαση από τη γλώσσα της “διαχείρισης κρίσεων” στη γλώσσα της “διαχείρισης χρεοκοπίας” σημαίνει, στην πράξη, ότι η διεθνής κοινότητα καλείται να παραδεχθεί μη αναστρέψιμες απώλειες και να σχεδιάσει πάνω στη νέα υδρολογική πραγματικότητα – όχι πάνω στη νοσταλγία της παλαιάς.

 

Παράλληλα, η βία γύρω από το νερό κλιμακώνεται μετρήσιμα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Pacific Institute που επικαλείται το Council on Foreign Relations, το 2024 – τελευταίο έτος με πλήρη δεδομένα – καταγράφηκε ιστορικό ρεκόρ 420 συγκρούσεων συνδεόμενων με το νερό, ενώ το συνολικό χρονολόγιο του ινστιτούτου αριθμεί πλέον περισσότερα από 2.750 περιστατικά χρήσης του νερού και των υδατικών συστημάτων ως αφορμής, στόχου ή όπλου βίας.

 

Το νερό στην υψηλή στρατηγική

 

Η θεσμική αναγνώριση της νέας πραγματικότητας ήρθε γρήγορα. Στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, στις 14 Φεβρουαρίου 2026, ειδική συνεδρία υψηλού επιπέδου με τίτλο “Spotlight on the Geopolitics of Water” τοποθέτησε το νερό όχι ως πόρο προς διαχείριση, αλλά ως πρωταρχικό παράγοντα γεωπολιτικής σταθερότητας, δυνητικό όπλο πολέμου και υποχρεωτικό πυλώνα της διασυνοριακής διπλωματίας – με το θέμα να φιλοξενείται στην κύρια ατζέντα του Μονάχου για τρίτη συνεχή χρονιά.

 

Την ίδια περίοδο, η Αφρικανική Ένωση αφιέρωσε τη σύνοδο κορυφής του Φεβρουαρίου 2026 στη βιώσιμη διαχείριση των υδάτων, ενώ ο κύκλος θα κλείσει τον Δεκέμβριο με τη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Νερό στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα – μόλις τη δεύτερη μείζονα παγκόσμια σύνοδο για την υδατική διακυβέρνηση σε αυτόν τον αιώνα. Σε προηγούμενη ανάλυσή μας εξετάσαμε το ένα σκέλος αυτής της γεωπολιτικής: τους διασυνοριακούς ποταμούς και τη μοχλευτική ισχύ των ανάντη κρατών. Εδώ εστιάζουμε στο δεύτερο, λιγότερο ορατό σκέλος — τη μετατροπή των ίδιων των υδατικών υποδομών σε στρατηγικούς στόχους.

 

Υποδομές στο στόχαστρο: η αφαλάτωση-αχίλλειος πτέρνα

 

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή προσέφερε το 2026 την πιο ανησυχητική επιβεβαίωση. Καθώς οι ιρανικές επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα εναντίον στόχων του Κόλπου έπληξαν σημεία πλησίον βιομηχανικών ζωνών και ενεργειακών υποδομών, αναδείχθηκε ο κίνδυνος να βρεθούν στη γραμμή του πυρός οι μονάδες αφαλάτωσης — οι εγκαταστάσεις από τις οποίες εξαρτώνται για πόσιμο νερό σχεδόν σαράντα εκατομμύρια άνθρωποι στα έξι κράτη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, σύμφωνα με στοιχεία της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής του ΟΗΕ για τη Δυτική Ασία.

 

Η τρωτότητα δεν είναι νέα διαπίστωση: το CSIS υπενθυμίζει ότι ήδη πριν από σαράντα και πλέον έτη αποχαρακτηρισμένη ανάλυση της CIA είχε επισημάνει τους κινδύνους ασφαλείας που δημιουργεί η εξάρτηση των κρατών του Κόλπου από την αφαλάτωση· ο πόλεμος που ξέσπασε στις 28 Φεβρουαρίου 2026 απλώς κατέδειξε πόσο βαθύτερη έγινε η εξάρτηση και πόσο επίκαιρη παραμένει η τρωτότητα, με εγκαταστάσεις σε Κουβέιτ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να υφίστανται έμμεσες ζημιές από πλήγματα ήδη στα πρώτα στάδια της σύγκρουσης.

 

Η τρωτότητα είναι διπλή: η αφαλάτωση απαιτεί αδιάλειπτη ενεργειακή τροφοδοσία, άρα ένα πλήγμα σε σταθμό ηλεκτροπαραγωγής μεταφράζεται αυτομάτως σε διακοπή παραγωγής νερού. Στη σύγχρονη σύγκρουση, το δίπολο ενέργεια-νερό συνιστά ενιαία επιφάνεια προσβολής – και, όπως σημείωνε τον Ιούλιο του 2026 το Bloomberg, η στόχευση των αφαλατώσεων δεν είναι το τέλος αυτής της λογικής αλλά η αρχή της.

 

Η εικόνα στο εσωτερικό του Ιράν είναι εξίσου αποκαλυπτική για τη σύζευξη υδατικής χρεοκοπίας και στρατηγικής αστάθειας. Η Τεχεράνη, τη στιγμή που δεχόταν στρατιωτικά πλήγματα, λειτουργούσε με τους κύριους ταμιευτήρες της σε πληρότητα μόλις 8-9%, ύστερα από έξι συναπτά έτη ξηρασίας και χρόνια υπεράντληση των υπόγειων υδάτων – σε βαθμό που η ιρανική ηγεσία συζητούσε ακόμη και τη μεταφορά της πρωτεύουσας. Ένα καθεστώς που πολεμά με άδειους ταμιευτήρες δεν αντιμετωπίζει απλώς στρατιωτική απειλή· αντιμετωπίζει τη διάβρωση της ίδιας της ικανότητάς του να συντηρεί τον πληθυσμό του. Η υδατική χρεοκοπία, με άλλα λόγια, δεν είναι το φόντο της σύγκρουσης – είναι μεταβλητή της.

 

Δεν είναι μακριά το ελληνικό μέτωπο

 

Όσοι θεωρούν ότι τα παραπάνω αφορούν αποκλειστικά τον Κόλπο και τη Νότια Ασία, αρκεί να κοιτάξουν τα στοιχεία της ΕΥΔΑΠ. Στα τέλη Νοεμβρίου 2025, τα αποθέματα των τεσσάρων ταμιευτήρων της Αττικής είχαν συρρικνωθεί σε επίπεδα χαμηλότερα και από εκείνα των κρίσεων του 2001 και του 2008: ο Μόρνος, με χωρητικότητα 747,6 εκατομμυρίων κυβικών, κατείχε μόλις 175 εκατομμύρια, ενώ το σύνολο των τεσσάρων ταμιευτήρων προσέγγιζε τα 400 εκατομμύρια κυβικά – μεγέθη που παρέπεμπαν στη μεγάλη λειψυδρία της περιόδου 1988-1994.

 

Η Αττική, η Λέρος και η Πάτμος κηρύχθηκαν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω λειψυδρίας, με τους ειδικούς να υπενθυμίζουν ότι οι απώλειες στα ελληνικά δίκτυα ύδρευσης φθάνουν έως και το 40% – δηλαδή σχεδόν μία στις δύο σταγόνες χάνεται πριν φτάσει στη βρύση.

 

Οι βροχοπτώσεις του χειμώνα και της άνοιξης 2025-2026 προσέφεραν σημαντική ανάσα: στις 19 Ιουνίου 2026 τα συνολικά αποθέματα είχαν ανακάμψει στα 743,68 εκατομμύρια κυβικά, έναντι 583,23 εκατομμυρίων την αντίστοιχη ημέρα του 2025 – αύξηση άνω των 160 εκατομμυρίων κυβικών μέσα σε έναν χρόνο, που απομάκρυνε τον άμεσο κίνδυνο να «διψάσει» η πρωτεύουσα και ώθησε την κυβέρνηση να επανεξετάσει το χρονοδιάγραμμα του έργου εκτροπής “Εύρυτος”, του οποίου το κόστος αναθεωρήθηκε από τα 550 στα περίπου 750 εκατομμύρια ευρώ.

 

Η ανάκαμψη, ωστόσο, δεν εξοφλεί το χρέος· απλώς αγοράζει χρόνο. Στο Αιγαίο, η εικόνα παραμένει βαρύτερη: έως τον Ιούνιο του 2026, εννέα νησιά – Αστυπάλαια, Κάρπαθος, Σύμη, Πάτμος, Μεγανήσι, Λέρος, Τήνος, Αλόννησος και περιοχές της Κέρκυρας – είχαν ζητήσει την κήρυξή τους σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, εν μέσω τουριστικής περιόδου, με την αφαλάτωση να αναδεικνύεται συχνά ως η μοναδική άμεση λύση παρά το υψηλό ενεργειακό και περιβαλλοντικό της κόστος. Δεν είναι τυχαίο ότι, τον Ιούλιο του 2026, η κυβέρνηση εξήγγειλε νέα εθνική πολιτική για το νερό σε τέσσερις πυλώνες, με ρητό στόχο το τέλος του κατακερματισμού 735 αρμόδιων φορέων – παραδοχή, στην ουσία, ότι το νερό έπαψε να είναι ζήτημα διαχείρισης και έγινε ζήτημα εθνικού σχεδιασμού.

 

πηγή

 

ΣΧΟΛΙΟ

 

Τον χειμώνα του 2025-2026 και μέχρι την άνοιξη έριξε πάρα πολύ νερό στην πατρίδα μας... Και τι με αυτό; οι απατεώνες κυβερνώντες συνεχίζουν το παραμύθι της λειψυδρίας... και θέλουν να ακριβύνουν το νερό, να το πουλήσουν σε ιδιωτικά συμφέροντα και στο πίσω μέρος του μυαλού τους έχουν και τα τεράστια data center που θέλουν να φτιάξουν σε όλη την επικράτεια, τα οποία όπως μαθαίνουμε από τα εξωτερικό που ήδη λειτουργούν χρειάζονται τεράστιες ποσότητες νερού...

 

Με αυτά όμως ο ΟΗΕ δεν ασχολείται διότι ο ΟΗΕ είναι από τις διεθνείς οργανώσεις τις ξεπουλημένες στην απάνθρωπη νέα τάξη... 

 

Και δυστυχώς βλέπω κι ο αρθρογράφος... έχει πέσει κι αυτός στην λούμπα...
Πάντως θεωρώ ότι σίγουρα πρέπει να γίνουν και έργα αφαλάτωσης και έργα ύδρευσης και όλο αυτό το νερό εκατομμυρίων τόνων που κάθε χρόνο πέφτει στην πατρίδα μας να φυλάσσεται και να πηγαίνει στους υδατικούς αποταμιευτήρες.

Ιεραρχία: Ένα ακόμη χρόνο σε αδράνεια

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

Για έναν ακόμη χρόνο η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος συγκαλείται για τρεις ημέρες, από τις 6 έως τις 8 του προσεχούς Οκτωβρίου, χωρίς ουδέν ουσιαστικό θέμα προς συζήτηση. Για 19ο χρόνο η Ιεραρχία είναι ουσιαστικά σε αδράνεια. Και φέτος οι τρεις ημέρες εξαντλούνται σε υπηρεσιακά θέματα και σε εισηγήσεις – εκθέσεις ιδεών. Ουδέν σοβαρό θέμα, που απασχολεί τον κλήρο, τις μοναχικές αδελφότητες και τον πιστό λαό συζητείται.

 

Συγκεκριμένα την πρώτη ημέρα των φετινών εργασιών της Ιεραρχίας μετά τη Θεία Λειτουργία ο Αρχιεπίσκοπος θα προσφωνήσει τους Αρχιερείς – συνέδρους και θα αντιφωνήσει εκ μέρους τους ο Μητροπολίτης Καρυστίας κ. Σεραφείμ, ως έχων τα πρεσβεία της Αρχιερωσύνης. Θα ακολουθήσει η εκλογή της εξ Αρχιερέων Επιτροπής για τις ανακοινώσεις στον Τύπο. Η ενημέρωση γίνεται με ένα Δελτίο Τύπου που κυκλοφορεί. Συνήθως πρόεδρός της Επιτροπής Τύπου εκλέγεται ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου, εκτός αν φέτος θελήσει να παραχωρήσει σε άλλον τη θέση του. Σημειώνεται ότι στο βιογραφικό του εν λόγω Αρχιερέως, το οποίο είναι δημοσιευμένο στην Wikipedia, γράφεται, προφανώς ως αξιοσημείωτο, το γεγονός ότι «ήταν ο μοναδικός εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος προς τα ΜΜΕ σχετικά με την πανδημία του COVID-19 και τον Δεκέμβριο του 2020 έγινε ο πρώτος Ιεράρχης που εμβολιάστηκε εναντίον της νόσου».

 

Στη συνέχεια τυπικά παρουσιάζονται οι εκθέσεις πεπραγμένων των Συνοδικών Επιτροπών για το εκκλησιαστικό έτος 2025-2026. Γράφεται ότι ακολουθεί συζήτηση επ’ αυτών, αλλά στην πράξη ουδεμία συζήτηση γίνεται, αφού οι περισσότερες τυπικά λειτουργούν. Ακολουθεί διάλειμμα μισής ώρας και στη συνέχεια συμπληρώνεται ο κατάλογος των προς Αρχιερατεία εκλογίμων. Στον κατάλογο αυτόν πιθανολογείται ότι θα εγγραφεί αρχιμανδρίτης, ο οποίος μετά από δύο ημέρες – σε χρόνο ρεκόρ - θα εκλεγεί βοηθός Επίσκοπος… Με τη συζήτηση και ψήφιση κανονισμών και παράθεση υπηρεσιακών θεμάτων θα τελειώσει η πρώτη ημέρα των εργασιών της Ιεραρχίας!..

 

Τη δεύτερη ημέρα, Τετάρτη, ο Μητροπολίτης Σύρου θα εισηγηθεί το θέμα «Η ποιμαντική της μοναξιάς και της ψυχικής εξάντλησης στη σύγχρονη κοινωνία» και θα ακολουθήσει συζήτηση. Παλαιότερα συζητούντο στην Ιεραρχία θέματα που είχαν πρακτική αξία για τη ζωή της Εκκλησίας και όχι εισηγήσεις για συνέδρια ψυχιάτρων και ψυχολόγων… Μετά την εισήγηση θα υπάρξει διάλειμμα…Θα ακολουθήσει η δεύτερη εισήγηση της ημέρας. Ο Μητροπολίτης Χαλκίδος θα παρουσιάσει το θέμα: «Η αυξανόμενη ιερατική παρουσία στο διαδίκτυο». Θα ακολουθήσει συζήτηση, θα υπάρξουν «συμπεράσματα» και θα ολοκληρωθεί η δεύτερη ημέρα των συνεδριάσεων… Θα είναι δυσάρεστο για την ελευθερία του λόγου η Ιεραρχία να συστήσει ή, ακόμη χειρότερα, να θελήσει να επιβάλει, όπως επί covid, αυτολογοκρισία σε κληρικούς και μοναχούς, σε θέματα μάλιστα που δεν άπτονται δογματικών ή εκκλησιολογικών ζητημάτων. Όταν μάλιστα η Αρχιεπισκοπή Αθηνών ευλογεί, δια του πρωτοσυγκέλλου της, Επισκόπου Χριστουπόλεως Βαρνάβα, την χρήση του Καραγκιόζη, του Χατζηαβάτη και άλλων φιγουρών του Θεάτρου Σκιών για κατήχηση σε παιδιά, και σε θέματα όπως «Ο Καραγκιόζης ψάλτης»...

 

Την τρίτη και τελευταία ημέρα των συνεδριάσεων της Ιεραρχίας ο Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης θα εισηγηθεί το θέμα που έχει προκύψει με την εκκρεμότητα της χειροτονίας του εκλεγμένου Επισκόπου Αστερίου Χριστοδούλου Κοτσίφη. Θα ακολουθήσει συζήτηση και πιστεύεται ότι θα υπάρξει απόφαση για τη λήξη του ζητήματος. Μετά το διάλειμμα τυπικά αναγράφεται «η πλήρωση τυχόν κενωθησομένων Μητροπόλεων», αλλά, μέχρις ώρας, δεν υπάρχει κενή Μητρόπολη. Θα ακολουθήσει το θέμα «περί εκλογής βοηθών Επισκόπων». Τα προηγούμενα χρόνια εξελέγησαν περίπου είκοσι, οι περισσότεροι αργόσχολοι – όχι εξ αιτίας τους – βοηθοί Επίσκοποι. Λέγεται ότι στην πλειάδα τους θα προστεθούν δύο ακόμη αρχιμανδρίτες: ο ένας που, ως εγράφη, μόλις θα έχει μπει στον κατάλογο των εκλογίμων και ο άλλος γνωστός για τις δράσεις του ηγούμενος Μονής της Στερεάς Ελλάδος.

 

Έτσι θα κλείσουν οι εργασίες της Ιεραρχίας για το 2026. Στις 365 ημέρες τον χρόνο το ανώτατο όργανο της Εκκλησίας της Ελλάδος συνεδριάζει τρεις και χωρίς κάποιο πρακτικό αποτέλεσμα, πλην των εκλογών Επισκόπων... Για αυτές τις τυπικές συνεδριάσεις δαπανώνται χρήματα για την κίνηση και τη διαμονή των Αρχιερέων και προκαλείται κόπωση, ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους από αυτούς. Ορισμένοι, προερχόμενοι από εκτός του Λεκανοπεδίου Μητροπόλεις δίνουν το «παρών» και διακριτικά αποχωρούν και διεκπεραιώνουν εργασίες προσωπικές και της Μητρόπολής τους… Η κατάσταση δηλαδή αδράνειας που επικρατεί στην Ιεραρχία προκαλεί αδιαφορία στους Συνοδικούς Αρχιερείς, επί ζημία του κλήρου και του λαού, που δεν έχουν οποιαδήποτε ευθύνη.

 

Τί δεν συζητά η Ιεραρχία

 

Παρατίθενται στη συνέχεια σοβαρά ζητήματα που αντιμετωπίζει η Εκκλησία και τα οποία θα έπρεπε να απασχολήσουν την Ιεραρχία. Σημειώνεται ότι δεν είναι με σειρά αξιολογήσεως:

 

Οι υπεύθυνοι του Φύλλου της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως καταργούν την γραφή της λογίας γλώσσας της Εκκλησίας και επιβάλλουν στα κείμενα των Κανονισμών των Ιερών Μητροπόλεων, που προορίζονται για δημοσίευση στο ΦΕΚ, τη δημοτική γλώσσα και το μονοτονικό σύστημα γραφής. Σημειώνεται ότι η ελληνική γλώσσα προστατεύεται συνταγματικά και μέρος αυτής είναι και η εκκλησιαστική λογία γλώσσα.

 

Βάπτιση τεκνοθετημένων παιδιών ομοφυλόφιλων. Ο Αρχιεπίσκοπος έχει ταχθεί υπέρ της βάπτισης όταν το παιδί ενηλικιωθεί. Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας είχε αντίθετη άποψη και το θέμα ήταν να συζητηθεί στην Ιεραρχία. Έως τώρα δεν έχει συζητηθεί. Το ζήτημα ετέθη και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, λόγω της εκ μέρους του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου βαπτίσεως στην Βουλιαγμένη διδύμων τεκνοθετημένων παιδιών ομοφυλοφίλων. Το Πατριαρχείο επίσης δεν έχει απαντήσει.

 

Διευκρίνιση για το αν διαβάζεται η νεκρώσιμη ακολουθία σε όσους επιλέγουν την καύση. Αποφάσεις Ιεραρχίας και ΔΙΣ το 2002 και το 2010 κατηγορηματικά απαγορεύουν την τέλεση νεκρώσιμης ακολουθίας και τρισαγίου σε όσους επιλέγουν το κρεματόριο. Όμως η Συνοδική εγκύκλιος, υπ’ αριθμ. 2959, της 29ης Οκτωβρίου 2014, που έχει σταλεί στις Μητροπόλεις, ενώ και αυτή ακολουθεί τις προηγούμενες αποφάσεις, με μια προσθήκη που έθεσε, ότι «παρά ταύτα επαφίεται στην ποιμαντική σύνεση και την διακριτική ευχέρεια του οικείου Μητροπολίτου η τέλεση τρισαγίου» έχει προκαλέσει σύγχυση, αφού έχει ανοίξει παράθυρο για τέλεση νεκρωσίμου ακολουθίας και τρισαγίου στους επιλέγοντας την καύση. Ενδεικτικά αναφέρεται η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ της 19ης Ιουνίου 2024: «Η εξόδιος ακολουθία του … θα ψαλεί την Πέμπτη…στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Μελισσίων και ο τελευταίος αποχαιρετισμός θα πραγματοποιηθεί την ίδια ημέρα στις 6.30 μ.μ. στο Αποτεφρωτήριο της Ριτσώνας…».

 

Γάμοι και βαπτίσεις την ίδια ημέρα. Οι λεγόμενες «γαμοβαπτίσεις» δεν είναι λίγες. Γι’ αυτό και κυκλοφορούν σχετικές κάρτες ευχών... Λέγεται ότι τελούνται για λόγους οικονομικούς, αλλά συνήθως η κοινή δεξίωση για τα δύο Μυστήρια γίνεται σε πολυτελές κέντρο με μεγάλη δαπάνη... Άλλα ζευγάρια έχουν τελέσει πολιτικό γάμο στο Δημαρχείο, προέκυψε και τέκνο από τον εν λόγω γάμο και κάποια ημέρα αποφασίζουν να τελέσουν και θρησκευτικό γάμο. Στην περίπτωση, η Ιεραρχία πρέπει να αποφασίσει να προσαρμοσθούν οι παραδοσιακές ευχές, που αναφέρονται στον αρραβώνα και στο Μυστήριο του γάμου. Γενικότερα πρέπει να συζητηθεί στην Ιεραρχία το θέμα των σχέσεων των δύο φύλων στις ημέρες μας και το πρόβλημα της μειώσεως των γάμων με την ευλογία της Εκκλησίας. Να γίνει και μια αυτοκριτική για την κατάσταση.

 

Γάμοι στα κτήματα. Η κανονική τέλεση του γάμου είναι στην ενορία της νύφης, ή, κατ’ οικονομία, του γαμβρού. Αυτή είναι η απόφαση της Συνόδου, με τη σύμφωνη γνώμη του Μητροπολίτου Μεσογαίας, στου οποίου τη Μητρόπολη τελούνται οι περισσότεροι γάμοι στα λεγόμενα παρεκκλήσια των κτημάτων και είναι απολύτως κοσμικοί. Χωρίς δηλαδή εκ μέρους των προσκεκλημένων έκφραση ευλαβείας προς το τελούμενο Μυστήριο.

 

Ο ρόλος των Επισκόπων στην Εκκλησία της Ελλάδος. Τα τελευταία χρόνια εξελέγησαν πολυάριθμοι Επίσκοποι, χωρίς να έχουν προσδιορισθεί τα καθήκοντά τους. Έτσι οι πολλοί αισθάνονται παρείσακτοι και αργόμισθοι. Νεοεκλεγείς Μητροπολίτης απομάκρυνε από τη θέση του πρωτοσυγκέλλου τον βοηθό Επίσκοπο που βρήκε, του πήρε και το γραφείο που ήταν εγκαταστημένος και τον κατέστησε «αποδιοπομπαίο τράγο».... Οι πολυάριθμοι Επίσκοποι της Αρχιεπισκοπής και άλλων Μητροπόλεων είναι χωρίς ανάθεση συγκεκριμένων καθηκόντων. Σε μεγάλες πληθυσμιακά Μητροπόλεις θα μπορούσε η Ιεραρχία να καθιερώσει τον θεσμό του Χωρεπισκόπου, όπως εφαρμόζεται στην Εκκλησία της Κύπρου.

 

Αναφορά στα οικονομικά της Εκκλησίας. Επί Αρχιεπισκόπων Σεραφείμ, κατά τα τελευταία του χρόνια, και Χριστοδούλου γινόταν αναφορά στα οικονομικά της Εκκλησίας, προς ενημέρωση των Μητροπολιτών. Είχε τεθεί και θέμα καθιερώσεως του «πόθεν έσχες» για τους Μητροπολίτες και τους πρώτου βαθμού συγγενείς τους. Η διαφάνεια στη διαχείριση των οικονομικών εξασφαλίζει την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό του πιστού λαού.

 

Σχέσεις με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τις άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες. Η Ορθόδοξη Εκκλησία διέρχεται μίαν δύσκολη περίοδο, μετά το σχίσμα που τείνει να καταστεί βαθύ και μόνιμο. Χωρίς απόφαση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος το Οικουμενικό Πατριαρχείο απέκτησε ναό στο κέντρο των Αθηνών, που ήταν πάγιο αίτημά του και το οποίο αίτημα είχαν απορρίψει όλοι οι Αρχιεπίσκοποι έως τον σημερινό. Οι σχέσεις μεταξύ των δύο Εκκλησιών λέγεται ότι έχουν ομαλοποιηθεί. Πάντως είναι άγνωστη η τύχη του φακέλου για τις σχέσεις των δύο Εκκλησιών τον οποίο σε προηγούμενη Ιεραρχία είχε μιλήσει ο Αρχιεπίσκοπος ότι διατηρεί σε ειδικό ερμάριο. Λόγω της ταυτίσεως της Εκκλησίας της Ελλάδος με το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο θέμα της Ουκρανίας δεν έχει εκκλησιαστική κοινωνία με το Πατριαρχείο της Μόσχας και είναι τυπικές οι σχέσεις Της με τις Εκκλησίες Αντιοχείας, Σερβίας, Ρουμανίας Βουλγαρίας, Γεωργίας, Πολωνίας, Τσεχίας – Σλοβακίας και Αλβανίας. Μετέωρη είναι και η σχέση Της με την Εκκλησία των Σκοπίων, η οποία επιμένει να ονομάζεται «Μακεδονική». Πρέπει να ληφθεί απόφαση αν οι Μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας μπορούν να συλλειτουργούν με αυτούς του γειτονικού κράτους.

 

Σχέσεις με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Πρέπει να ανανεωθούν οι αποφάσεις για το έως πού φθάνουν οι φιλοφρονήσεις και πού αρχίζουν να ισχύουν οι Ιεροί Κανόνες, ώστε να μην σκανδαλίζονται οι πιστοί.

 

Σχέσεις με το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών. Το εν λόγω συμβούλιο ελέγχεται από τους Λουθηρανούς Προτεστάντες και εφαρμόζει την πολιτική της Γερμανικής Κυβερνήσεως, η οποία είναι ο κύριος χρηματοδότης του. Είναι προς συζήτηση αν η Εκκλησία της Ελλάδος πρέπει να ακολουθεί ως ουραγός την εκκοσμικευμένη αυτή πολιτική. Ιδιαίτερα στην τραγωδία των Ορθοδόξων χριστιανών της Ουκρανίας θα έπρεπε να είναι αντικειμενική και όχι να σύρεται στους σκοπούς της γεωπολιτικής της Γερμανίας και γενικότερα της Ευρ. Ένωσης.

 

Επικοινωνιακές εκκλησιαστικές εκδηλώσεις. Η Ιεραρχία οφείλει να εξετάσει τις επικοινωνιακές μορφές προωθήσεως του Ευαγγελικού μηνύματος. Πιο συγκεκριμένα να αποφανθεί για το τί μένει στους νέους και γενικά στο κοινό από παραστάσεις Καραγκιόζη, από μουσικές εκδηλώσεις και μάλιστα εντός των Ναών και από παιχνίδια, αν όλα αυτά δεν συνοδεύονται από κατάλληλη παιδαγωγία εις Χριστό.

 

Ο νόμος περί εκκλησιαστικών δικαστηρίων. Ο Νόμος περί εκκλησιαστικών δικαστηρίων 5383/1932 ισχύει εδώ και 94 χρόνια. Είναι από τους παλαιότερους ισχύοντες Νόμους. Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος θέλησε να τον αλλάξει, να γίνει πιο δίκαιος για τον κατώτερο κλήρο και πιο σύγχρονος στη διαδικασία. Ομάδα Μητροπολιτών τότε, στην οποία συμμετείχε και ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος, απείλησε ότι θα προκαλέσει σχίσμα και θα προσκολληθεί στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως, το οποίο επίσης αντέδρασε κατά του σχετικού Νομοσχεδίου. Αυτό τότε απεσύρθη και έκτοτε το θέμα ετάφη. Έτσι συνεχίζεται η άδικη κατάσταση ο κάθε Μητροπολίτης να είναι για τον υπό την δικαιοδοσία του ιερέα ο καταγγέλλων, ο κατήγορος, ο εισαγγελέας και ο κρίνων δικαστικός!

 

Αγιοκατατάξεις. Είναι ένα λεπτό θέμα. Τελευταίως υπάρχει μια πληθώρα αγιοκατατάξεων, χωρίς να έχει περάσει ικανός χρόνος από της κοιμήσεως ορισμένων. Το λυπηρό είναι ότι κάποιοι Μητροπολίτες λόγω γνωριμιών ή/και πιέσεων προς τα μέλη της σχετικής Συνοδικής Επιτροπής πέτυχαν να αγιοκαταταγούν πρόσωπα τα οποία ήσαν από τη Μητρόπολή τους ή στα οποία ήσαν κοντά και εκτιμούσαν. Η Ιεραρχία πρέπει να επιβάλλει ένα χρόνο μετά τον οποίο να κρίνεται η αγιότητα ενός ανθρώπου.

 

Μεταφορά εικόνων, αντιγράφων εικόνων και ιερών λειψάνων. Τελευταίως έχουν πληθυνθεί οι μεταφορές εικόνων και ιερών λειψάνων σε διάφορες ενορίες της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και των άλλων Μητροπόλεων. Το χειρότερο βεβαίως είναι οι μεταφορές «αντιγράφων εικόνων». Όσον αφορά στις πληθυνόμενες μεταφορές ιερών λειψάνων αυτές αποτελούν εύκολη και αποτελεσματική μέθοδο προσέλευσης πιστών, αλλά, στην ουσία, συμπληρώνει τις ατέλειες στην ποιμαντική που ασκεί ο κλήρος.

 

Συνάθροιση Μητροπολιτών με διάφορες αιτίες. Κυρίως σε ονομαστήρια ορισμένων Μητροπολιτών συγκεντρώνονται έως και είκοσι Μητροπολίτες και παρατηρείται το φαινόμενο στη Μικρή Είσοδο, όπου παρακάθηνται όλοι στον Σολέα, να είναι αυτοί περισσότεροι από το εκκλησίασμα... Επί Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου η Σύνοδος είχε λάβει απόφαση οι Αρχιερείς που συμμετέχουν στον Εσπερινό και συλλειτουργούν στη Θεία Λειτουργία να μη ξεπερνούν τους πέντε. Η απόφαση αυτή καταστρατηγείται.

 

Λειτουργικά ζητήματα. Επί Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου η Σύνοδος είχε λάβει απόφαση να διαβάζεται το Αποστολικό ανάγνωσμα και μεταξύ αυτού και του Ευαγγελικού αναγνώσματος να ψάλλεται το «Αλληλούια» και τότε να θυμιά ο ιερέας το λαό για να μην προκαλείται αταξία στους εκκλησιαζόμενους. Η απόφαση αυτή δεν εφαρμόζεται. Ο ιερέας εξακολουθεί να θυμιά την ώρα του Αποστολικού αναγνώσματος και ο ήχος του θυμιατού σκεπάζει τον λόγο του Αποστόλου. Επίσης έχει αρχίσει η μόδα, που καταργεί το ιερατικό βιβλίο των Αποστολικών αναγνωσμάτων και το αντικαθιστά με την Google του τηλεφώνου…. Όπως επίσης γενικεύεται η χρήση της «γουρούνας» ή του ηλεκτρονικού ισοκρατήματος από τους ψάλτες, παρά την απαγόρευση της Συνόδου… Η Ιεραρχία θα έπρεπε να βάλει ένα φρένο σε αυτό το ξεχείλωμα της Ιεράς Παράδοσης.

 

Σχέσεις Αρχιεπισκόπου - Μητσοτάκη. Ο Αρχιεπίσκοπος μετά τον Αλ. Τσίπρα, όταν ήταν πρωθυπουργός, συνεχίζει τις κατά μόνας και χωρίς την παρουσία μελών της Ιεραρχίας συναντήσεις του με τον σημερινό πρωθυπουργό. Κατά τα δημοσιευμένα ρεπορτάζ περί των συναντήσεων Μητσοτάκη – Αρχιεπισκόπου σε αυτές, μεταξύ άλλων, συζητείται «η αξιοποίηση της ακίνητης εκκλησιαστικής περιουσίας». Ζήτημα δηλαδή που στις ιδιαίτερες συναντήσεις τους συζητούσε συστηματικά ο Αρχιεπίσκοπος και με τον Αλ. Τσίπρα. Τα αποτελέσματα των τριετών συναντήσεων τους δημοσιοποίησαν στις 6 Νοεμβρίου 2018, με κοινή συνέντευξή τους στα ΜΜΕ, και προκάλεσαν την έντονη αντίδραση της Ιεραρχίας και την ακύρωση της συμφωνίας τους. Υπενθυμίζεται το φιάσκο που ήταν η επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη συμφωνία ΕΚΥΟ – ΤΑΙΠΕΔ για επένδυση εκατοντάδων εκατομμυρίων στον Σχιστό – Σκαραμαγκά, που το 2023 ακυρώθηκε. Η Ιεραρχία οφείλει να βάλει αρχές που να αφορούν την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, με βάση τους Ιερούς Κανόνες, την Διαφάνεια, καθώς και το κύρος και το αδιάφθορο όσων την διαχειρίζονται. -

Στο κατώφλι του πολέμου η Ελλάδα - Ξαφνικά βαλλιστικοί πύραυλοι σε Έβρο και νησιά - Ο βρώμικος ρόλος της Ουκρανίας

Σύμφωνα με δημοσιεύματα ουκρανικών ΜΜΕ, οι πρώτες ουσιαστικές συζητήσεις μεταξύ του ελληνικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και της αμερικανικής Lockheed Martin πραγματοποιήθηκαν στο περιθώριο της διεθνούς έκθεσης αμυντικού υλικού EuroSatory
 

Η Ελλάδα εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο ενίσχυσης των δυνατοτήτων του Πυροβολικού Μάχης μέσω της προμήθειας των αμερικανικών συστημάτων πολλαπλής εκτόξευσης πυραύλων M142 HIMARS στη νέα διαμόρφωση HIMARS FLEX, σε συνδυασμό με την απόκτηση των προηγμένων βαλλιστικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς Precision Strike Missile (PrSM).
 

Η συγκεκριμένη επιλογή εντάσσεται στο ευρύτερο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, με στόχο την αύξηση της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας και την προσαρμογή της στις σύγχρονες απαιτήσεις του πεδίου μάχης.
 

Σύμφωνα με δημοσιεύματα ουκρανικών ΜΜΕ, οι πρώτες ουσιαστικές συζητήσεις μεταξύ του ελληνικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και της αμερικανικής Lockheed Martin πραγματοποιήθηκαν στο περιθώριο της διεθνούς έκθεσης αμυντικού υλικού EuroSatory, η οποία αποτελεί μία από τις σημαντικότερες εκθέσεις αμυντικής τεχνολογίας παγκοσμίως. Οι επαφές αυτές επικεντρώθηκαν στις δυνατότητες προμήθειας των νέων συστημάτων, καθώς και στη βέλτιστη αξιοποίησή τους στο επιχειρησιακό δόγμα του Ελληνικού Στρατού.

 

Κεντρικό στοιχείο του σχεδιασμού αποτελεί η απόκτηση των πυραύλων Precision Strike Missile (PrSM), οι οποίοι προορίζονται να αντικαταστήσουν σταδιακά τους πυραύλους ATACMS.

 

Ο PrSM θεωρείται ένα από τα πλέον εξελιγμένα όπλα ακριβείας του αμερικανικού οπλοστασίου, καθώς διαθέτει σημαντικά αυξημένο βεληνεκές, υψηλή ακρίβεια πλήγματος και δυνατότητα προσβολής στρατηγικών στόχων σε μεγάλες αποστάσεις.

 

Η ένταξή του στο ελληνικό οπλοστάσιο θα ενισχύσει σημαντικά τις δυνατότητες στρατηγικής αποτροπής και βαθιάς προσβολής στόχων υψηλής αξίας.

 

Για να καταστεί οικονομικά και επιχειρησιακά βιώσιμη η αξιοποίηση των πυραύλων PrSM, ο Ελληνικός Στρατός σχεδιάζει την αναβάθμιση περίπου 15 από τους συνολικά 36 εκτοξευτές M270 MLRS που διαθέτει σήμερα.

 

Οι αναβαθμισμένοι εκτοξευτές θα μπορούν να χρησιμοποιούν τόσο τα υφιστάμενα πυρομαχικά όσο και τα νέα βλήματα μεγάλης εμβέλειας, παρατείνοντας τη διάρκεια ζωής τους και διατηρώντας υψηλή επιχειρησιακή αξία.

 

Παράλληλα, εξετάζεται η απόσυρση και πώληση των υπολοίπων παλαιότερων εκτοξευτών M270, οι οποίοι θεωρούνται πλέον επιχειρησιακά ξεπερασμένοι και απαιτούν υψηλό κόστος συντήρησης.

 

Τα έσοδα από την πιθανή πώλησή τους εκτιμάται ότι θα συμβάλουν στη χρηματοδότηση της αγοράς περίπου 15 νέων εκτοξευτών M142 HIMARS, περιορίζοντας έτσι το συνολικό οικονομικό βάρος του εξοπλιστικού προγράμματος.

 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η νέα έκδοση HIMARS FLEX, την οποία ανέπτυξε η Lockheed Martin.

 

Σε αντίθεση με την κλασική έκδοση του HIMARS, η διαμόρφωση FLEX διαθέτει αρθρωτή (modular) αρχιτεκτονική, μεγαλύτερη ευελιξία και αυξημένη μεταφορική ικανότητα πυρομαχικών.

 

Συγκεκριμένα, μπορεί να μεταφέρει έως και διπλάσιο αριθμό πυραύλων σε σχέση με το βασικό σύστημα, αυξάνοντας σημαντικά την ισχύ πυρός και μειώνοντας τον χρόνο επαναφόρτωσης κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων.

 

Επιπλέον, το HIMARS FLEX δεν περιορίζεται μόνο στην εκτόξευση των καθιερωμένων κατευθυνόμενων πυραύλων GMLRS και των βαλλιστικών πυραύλων PrSM.

 

Το σημαντικότερο νέο χαρακτηριστικό του είναι η δυνατότητα ενσωμάτωσης και εκτόξευσης αντιαεροπορικών πυραύλων Patriot PAC-3, γεγονός που προσδίδει στο σύστημα έναν πολυδιάστατο επιχειρησιακό ρόλο.

 

Με αυτόν τον τρόπο, ο ίδιος εκτοξευτής μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο για αποστολές πυρών μεγάλου βεληνεκούς όσο και για αποστολές αεράμυνας, αυξάνοντας σημαντικά την ευελιξία των ελληνικών δυνάμεων.

 

Η Lockheed Martin παρουσίασε για πρώτη φορά τη διαμόρφωση HIMARS FLEX τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους, προβάλλοντας το σύστημα ως την επόμενη γενιά των εκτοξευτών πολλαπλών πυραύλων.

 

Η νέα έκδοση σχεδιάστηκε λαμβάνοντας υπόψη τα επιχειρησιακά διδάγματα των σύγχρονων συγκρούσεων, όπου η ταχύτητα ανάπτυξης, η διαλειτουργικότητα και η δυνατότητα αξιοποίησης διαφορετικών τύπων πυρομαχικών αποτελούν κρίσιμους παράγοντες επιτυχίας.

 

Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα δεν περιορίζει τον εκσυγχρονισμό του Πυροβολικού αποκλειστικά σε αμερικανικά συστήματα.

 

Το ελληνικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχει ήδη υπογράψει σύμβαση με την ισραηλινή Elbit Systems για την προμήθεια των συστημάτων πολλαπλής εκτόξευσης πυραύλων Precise and Universal Launching System (PULS). 

 

Τα συγκεκριμένα συστήματα προσφέρουν μεγάλη ευελιξία, καθώς μπορούν να χρησιμοποιήσουν διαφορετικούς τύπους ρουκετών και πυραύλων διαφόρων διαμετρημάτων και βεληνεκών, επιτρέποντας την προσαρμογή τους στις εκάστοτε επιχειρησιακές απαιτήσεις.

 

Ο συνδυασμός των αμερικανικών HIMARS και των ισραηλινών PULS αναμένεται να δημιουργήσει για τον Ελληνικό Στρατό ένα πολυεπίπεδο σύστημα πυρών μεγάλης ακρίβειας και μεγάλου βεληνεκούς.

 

Η υλοποίηση αυτού του σχεδιασμού εκτιμάται ότι θα ενισχύσει σημαντικά την αποτρεπτική ισχύ της χώρας, θα αυξήσει την ικανότητα προσβολής στρατηγικών στόχων σε μεγάλο βάθος και θα αναβαθμίσει τον συνολικό επιχειρησιακό ρόλο του Πυροβολικού στις μελλοντικές επιχειρήσεις, ιδιαίτερα στο ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.

 

www.bankingnews.gr

Στη φόρα τα ιατρικά μας μυστικά! Εγκρίθηκε το νομοσχέδιο για ελεύθερη πρόσβαση στα δεδομένα της υγείας μας

Σε μια κίνηση που προκαλεί, έντονους προβληματισμούς και κύμα αντιδράσεων, το υπουργικό συμβούλιο έδωσε το «πράσινο φως» στο νομοσχέδιο του Υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, για τη λεγόμενη «δευτερογενή χρήση ηλεκτρονικών δεδομένων υγείας». Πίσω από τις ωραίες λέξεις περί «καινοτομίας», «έρευνας» και «ευρωπαϊκού πλαισίου», κρύβεται μια απαράδεκτη πραγματικότητα: τα πιο ευαίσθητα, προσωπικά ιατρικά δεδομένα κάθε πολίτη ετοιμάζονται να βγουν... στη φόρα.

 

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό της ΕΕ, μέχρι τον Μάρτιο του 2027 τα κράτη-μέλη θα πρέπει να έχουν ενσωματώσει το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο, ενώ έως το 2029 θα πρέπει να λειτουργεί πλήρως η ασφαλής ανταλλαγή και αξιοποίηση δεδομένων υγείας σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

 

Η πρόσβαση στα δεδομένα υγείας αποτελούσε επί χρόνια αντικείμενο αντιπαράθεσης μεταξύ κράτους, ΕΟΠΥΥ και φαρμακευτικών επιχειρήσεων.

 

Ο κλάδος ζητούσε εδώ και χρόνια πρόσβαση στα στοιχεία της συνταγογράφησης, ενώ οι δημόσιοι φορείς διατηρούσαν αυστηρούς περιορισμούς.

 

Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια τον τρόπο με τον οποίον θα είναι διαθέσιμα τα δεδομένα από φάρμακα, συνταγές, νοσηλείες, εξετάσεις κ.α. ώστε να μπορούν να αξιοποιηθούν από τους πολίτες, τις εταιρείες, από ερευνητές και κάθε ενδιαφερόμενο.

 

Με τον τρόπο αυτό οι πολίτες θα μπορούν να ελέγχουν και να αξιοποιούν τα ιατρικά δεδομένα, ενώ ταυτόχρονα θα διευκολυνθεί η έρευνα, η φαρμακευτική καινοτομία και οι συνθήκες περίθαλψης αφού θα μπορούν να γίνουν παρεμβάσεις στα συστήματα υγείας.

 

Με ποιο δικαίωμα τα ιατρικά μας μυστικά στα χέρια τρίτων;

 

Το βασικό ερώτημα που καίει κάθε σκεπτόμενο πολίτη είναι ένα και αμείλικτο: Με ποιο δικαίωμα θα μπορεί ο οποιοσδήποτε να έχει πρόσβαση στον ιατρικό μου φάκελο χωρίς τη δική μου ρητή άδεια και συγκατάθεση;

 

Το νομοσχέδιο περιγράφει αναλυτικά πώς τα πάντα —από τις συνταγογραφήσεις φαρμάκων, τις διαγνώσεις και τις νοσηλείες, μέχρι τις ειδικές εξετάσεις και το ιστορικό μας— θα γίνουν διαθέσιμα σε ιδιωτικές εταιρείες, ερευνητικά κέντρα και «κάθε ενδιαφερόμενο».

 

ΓΙΑΤΙ οι φαρμακευτικές εταιρείες να έχουν πρόσβαση στα δεδομένα υγείας των ασθενών;

 

Εδώ και χρόνια, ο φαρμακευτικός κλάδος πίεζε ασφυκτικά για να βάλει χέρι στα στατιστικά και τα στοιχεία συνταγογράφησης του ΕΟΠΥΥ, με τον Οργανισμό να αρνείται σθεναρά. Τώρα, με το πρόσχημα της ευρωπαϊκής οδηγίας (που επιβάλλει πλήρη εφαρμογή έως το 2029 και νομοθετική ενσωμάτωση έως το 2027), το αδιανόητο γίνεται νόμος του κράτους: οι πολυεθνικές αποκτούν πρόσβαση σε μια χρυσοφόρα δεξαμενή πληροφοριών, μετατρέποντας την υγεία των πολιτών σε πεδίο εμπορικής εκμετάλλευσης.

 

Η εξέλιξη αυτή παίρνει ακόμα πιο επικίνδυνες διαστάσεις αν συνδεθεί με το νέο τοπίο που διαμορφώνεται στη χώρα.

 

Πόσο τυχαία είναι η χρονική στιγμή που επιβάλλεται η καινούργια ταυτότητα και ο Προσωπικός Αριθμός;

 

Πόσο «προσωπικός» είναι τελικά ένας αριθμός όταν μέσω αυτού θα μπορούν να διασταυρωθούν και να προσπελαστούν τα πάντα —από τα φορολογικά μέχρι τα πιο ευαίσθητα ιατρικά σου δεδομένα;

 

Πού πηγαίνει η ιδιωτικότητα όταν το κράτος και οι ιδιώτες ψηφιοποιούν, συγκεντρώνουν και «μοιράζουν» τις πληροφορίες της ζωής σου με ένα πάτημα κουμπιού;

 

Η υπόσχεση για «ανώνυμα στατιστικά» και «ασφαλή ανταλλαγή» ελάχιστα καθησυχάζει. Σε μια εποχή που οι κυβερνοεπιθέσεις και οι διαρροές βάσεων δεδομένων είναι καθημερινό φαινόμενο, το να μετατρέπονται τα ιατρικά δεδομένα εκατομμυρίων πολιτών σε προσβάσιμη «πραμάτεια» συνιστά κατάφωρη παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων μας.

 

Η προσπάθεια να παρουσιαστεί το νομοσχέδιο ως «πρόοδος» που θα βελτιώσει τους δείκτες υγείας ανά περιοχή δεν μπορεί να χρυσώσει το χάπι. Η ιατρική απόρρητη σχέση γιατρού και ασθενούς καταπατάται. Ο πολίτης παύει να είναι ο μοναδικός ιδιοκτήτης του σώματος και της υγείας του και μετατρέπεται σε «data» για τις φαρμακευτικές.

 

Το ερώτημα παραμένει και ζητά απαντήσεις: Ποιος μας προστατεύει όταν τα πιο προσωπικά μας δεδομένα γίνονται βορά στα επιχειρηματικά συμφέροντα;

 

πηγή 

Διαγωνισμός - Σοκ 415,6 εκατ. ευρώ! Έρχονται οι νέες βιομετρικές ταυτότητες που θα ενσωματωθούν με το ψηφιακό ευρώ

Με έναν προϋπολογισμό-σοκ που αγγίζει τα 415,6 εκατομμύρια ευρώ και ένα συμβόλαιο βάθους 11,5 ετών, η Ελλάδα προκηρύσσει τον γιγαντιαίο διαγωνισμό για το νέο Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα Εγγράφων Ασφαλείας (OPSEA).  

 

Πίσω όμως από τους επίσημους τίτλους για «εκσυγχρονισμό της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης», στήνεται η ψηφιακή αλυσίδα που θα συνδέσει οριστικά τα βιομετρικά δεδομένα κάθε πολίτη με το μέλλον των καθημερινών του συναλλαγών.

 

Ο ανάδοχος που θα επικρατήσει στη διαδικασία του ανταγωνιστικού διαλόγου αναλαμβάνει να στήσει μέσα σε 18 μόλις μήνες μια κεντρική υποδομή ψηφιακής αυθεντικοποίησης. Ο περίφημος κόμβος Citizen Identity Hub, ευθυγραμμισμένος απόλυτα με το ευρωπαϊκό πλαίσιο eIDAS 2.0, θα διαχειρίζεται ολόκληρο τον κύκλο ζωής του πολίτη:

 

Με Βιομετρική Χαρτογράφηση. Δηλαδή με πλήρης καταγραφή και ψηφιοποίηση προσώπου, αποτυπωμάτων και ηλεκτρονικών υπογραφών (QES).

 

Στόχος η έκδοση 32,58 εκατομμυρίων ταυτοτήτων (τύπου ID1) και 7,15 εκατομμυρίων διαβατηρίων (τύπου ID3) τα επόμενα χρόνια.

 

Έρχεται και το Τέλος των Παλαιών Ταυτοτήτων: Ενώ η χρήση τους ως ταξιδιωτικών εγγράφων εντός ΕΕ τελειώνει, η οριστική τους «διαγραφή» από τις συναλλαγές με το Ελληνικό Δημόσιο έχει σφραγιστεί για τις 25 Σεπτεμβρίου 2027.

 

Η θανάσιμη συνάντηση: Βιομετρικά δεδομένα και ψηφιακό ευρώ!

 

Εδώ κρύβεται η ουσία του μεγάλου μετασχηματισμού. Το νέο σύστημα εγγράφων ασφαλείας δεν σχεδιάζεται απομονωμένα. Αποτελεί τη ραχοκοκαλιά πάνω στην οποία θα «κουμπώσει» το Ψηφιακό Ευρώ (Retail CBDC) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

1. Tαυτοποίηση KYC/AML σε Πραγματικό Χρόνο: Για να ανοίξει ένας πολίτης το ψηφιακό πορτοφόλι της ΕΚΤ, θα απαιτείται η απόλυτη βιομετρική ταυτοποίηση μέσω του Citizen Identity Hub.

2. Πλήρης Διαφάνεια Συναλλαγών: Η ανωνυμία των μετρητών εξαφανίζεται. Κάθε αγορά, μεταφορά ή πληρωμή θα διασταυρώνεται αυτόματα με το ψηφιακό προφίλ του κατόχου.

3. Πρόσβαση υπό Όρους: Με τη σύνδεση βιομετρικής ταυτότητας και ψηφιακού νομίσματος, η πρόσβαση στα περιουσιακά στοιχεία του πολίτη μπορεί θεωρητικά να εξαρτάται από τη συμμόρφωσή του με φορολογικούς, διοικητικούς ή κρατικούς κανόνες.

4. Όταν η φυσική σου υπόσταση (βιομετρικά) γίνει το μοναδικό σου κλειδί για το ψηφιακό χρήμα, η διακριτική ευχέρεια του κράτους πάνω στις καθημερινές σου αγορές γίνεται απόλυτη.

 πηγή

Άντονι Φάουτσι: Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας δείχνει το κρυφό ημερολόγιο του «αγίου» της πανδημίας!

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης  

Στα χρόνια της πανδημίας χαρακτηρίστηκε ως ο «πλανητάρχης» της Επιδημιολογίας. Προβλήθηκε σαν παγκόσμιος υπερήρωας, μια μικρογραφία του οποίου ήταν ο Σωτήρης Τσιόδρας. Ήταν ο κύριος εμπνευστής όλων των αυταρχικών πρωτοκόλλων που έπεσαν σαν πρέσα στην ανθρωπότητα. Για τις big – pharma ήταν κάτι σαν νεοταξικός «άγιος».

Οι ΗΠΑ και σχεδόν ολόκληρος ο πλανήτης κινούνταν στους ρυθμούς των αποφάσεών του. Στην Ελλάδα οι «ειδικοί» έπιναν νερό στο όνομά του. Επικαλούνταν τα λόγια του, αντέγραφαν μέχρι κεραίας τα παρανοϊκά μέτρα του, προωθούσαν τις μελέτες που προωθούσε και ο ίδιος.

Ο λόγος για τον Δρ. Άντονι Φάουτσι, διευθυντή του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργιών και Λοιμωδών Νοσημάτων (NIAID) από το 1984 έως το 2022. Φανατικός υπέρμαχος των πειραματικών σκευασμάτων, της υποχρεωτικότητας, των lockdown και της αναγκαστικής μασκοφορίας. 

«Ένας μεγαλομανής ψεύτης»

 Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, κατόπιν προσωπικής πρωτοβουλίας του υπουργού Υγείας, Ρόμπερτ Φ. Κένεντι Τζούνιορ, ανέσυρε το ψηφιακό ημερολόγιο του Φάουτσι, το οποίο μετρά πάνω από 1.100 σελίδες προσωπικών σημειώσεων. Ο Κένεντι παρέδωσε το αρχείο στον Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή από το Κεντάκι, Ραντ Πολ κι εκείνος το έβγαλε στη δημοσιότητα.

Τα όσα αποκαλύπτονται από τις σημειώσεις του Φάουτσι, έχουν προκαλέσει «σεισμό» στις ΉΠΑ. Ο «γιατρός της Αμερικής» αποκαλείται πλέον ως κοινός απατεώνας, λόγω της χαοτικής απόκλισης των όσων πραγματικά πίστευε, σε σχέση με εκείνα που υποστήριζε δημοσίως. Αμερικανοί δημοσιογράφοι τον περιγράφουν ως «ψεύτη, μεγαλομανή, κόλακα και απόλυτο ναρκισσιστή» που ήταν «μεθυσμένος με τη δόξα» και ο εγωκεντρισμός του έφτανε τα όρια της «σχιζοφρένειας».

Ο απόστρατος αντιστράτηγος του αμερικανικού στρατού και πρώην Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Μάικ Φλιν, δήλωσε σχετικά:

«O Άντονι Φάουτσι κατασκεύασε έναν μηχανισμό που διέλυσε τον βιοπορισμό των ανθρώπων, κλείδωσε τις εκκλησίες μας, φίμωσε τους διαφωνούντες γιατρούς και παραβίασε συνταγματικά δικαιώματα των Αμερικανών. Αυτό δεν είναι υπερβολή, είναι ιστορία. Η ευλάβεια των μέσων ενημέρωσης για αυτόν τον άνθρωπο δεν εξαλείφει αυτά που έκανε. Δεν έχει λογοδοτήσει ακόμα πουθενά. Κρύβεται πίσω από τη θεσμική ασυλία. Το βαθύ κράτος προστατεύει τους δικούς του. Σε αυτό μπαίνει τέλος όταν ο αμερικανικός λαός το απαιτήσει. Ο Φάουτσι πρέπει να δικαστεί για τα εγκλήματά του εναντίον αυτού του έθνους. Όχι επειδή διψάμε για εκδίκηση, αλλά επειδή η δικαιοσύνη είναι το θεμέλιο του κράτους δικαίου».

Κάπου εδώ να θυμίσω ότι μια από τις τελευταίες διευθετήσεις του απερχόμενου προέδρου των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, ήταν να εκδώσει τον Γενάρη του 2025 προληπτική χάρη (!) στον Άντονι Φάουτσι, σε μια απροκάλυπτη προσπάθεια συντεχνιακής συγκάλυψης. Μέχρι το τέλος της πανδημίας, η καθαρή περιουσία του Φάουτσι πλησίασε τα 15 εκατομμύρια δολάρια, από τα 7,6 εκατομμύρια που μετρούσε το 2019.

«Οι χώρες που υιοθέτησαν τα πρωτόκολλα του Άντονι Φάουτσι είχαν τα χειρότερα ποσοστά θνησιμότητας στον κόσμο», δήλωσε ο Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ, διερωτώμενος: «πώς γίνεται ο Φάουτσι να είναι ήρωας για τους ανθρώπους όταν συγκέντρωσε έναν αριθμό νεκρών που είναι, με διαφορά, ο μεγαλύτερος στον κόσμο;».

Ίσως θα ήταν περιττό να προσθέσω ότι η Ελλάδα όχι μόνο εφάρμοσε με θρησκευτική ευλάβεια τα υγειονομικά πρωτόκολλα του Φάουτσι, αλλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη θέλησε να φανεί βασιλικότερη του βασιλέως, επιβάλλοντας ακόμα πιο εκβιαστικά μέτρα πάνω στα χνάρια του Αμερικανού «Μένγκελε».

«Ο Τύπος τρελαίνεται μαζί μου»

Στο ημερολόγιο του Φάουτσι αποκαλύπτεται ότι ο ίδιος ήταν εμπνευστής των λουκέτων σε σχολεία, μπαρ και εστιατόρια παρότι δημοσίως υποστήριζε ότι «δεν είχε καμία σχέση» με αυτές τις αποφάσεις. Τους ίδιους μήνες που ο κόσμος έθαβε νεκρούς λόγω της τραγικής διαχείρισης της πανδημίας και των συστημάτων υγείας που κατέρρεαν, ο Φάουτσι έγραφε στα ψηφιακά… κιτάπια του ότι «ο Τύπος τρελαίνεται μαζί μου», ότι «η κατάσταση με την εθνική και διεθνή μου φήμη είναι εκρηκτική και πραγματικά ασύλληπτη» και ότι «δεν είναι υπερβολή να πω ότι σήμερα είμαι ο πιο διάσημος και πιο συζητημένος άνθρωπος στη χώρα και ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους στον κόσμο».

Σε κάποιο σημείο σχολιάζει ότι αντιμετωπιζόταν σαν «άγιος» σε σημείο που είχαν κυκλοφορήσει ακόμα και… κεριά (σε στυλ λαμπάδας) με το πρόσωπό του. Μήπως σας θυμίζει κάτι αυτό; Τα κεριά, τα πορτραίτα, τα μπλουζάκια και τις «αγιογραφίες» του Σωτήρη Τσιόδρα μήπως; Είναι τυχαίο άραγε ότι το «μοντέλο» Φάουτσι εφαρμόστηκε αναλογικά σε όλες τις – υποταγμένες στον ΠΟΥ – χώρες, με μικρούς «Φάουτσι» που θεοποιήθηκαν;

Ο Αμερικανός «Τσιόδρας» ζούσε το ναρκισσιστικό του ντελίριο, όσο διαμόρφωνε υγειονομικά Απαρτχάιντ, πολίτες χάνανε τις δουλειές τους, άνθρωποι πεθαίναν σωρηδόν από ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, μαθητές υφίσταντο ψυχολογική βία, ηλικιωμένοι εκβιάζονταν και ολόκληροι πληθυσμοί οδηγούνταν σε κοινωνικό αποκλεισμό.

Τα πειράματα της Γουχάν και η θεωρία του... παγκολίνου

Σε άλλες προσωπικές σημειώσεις του, ο Φάουτσι φαίνεται να πιστεύει την εργαστηριακή προέλευση του Κορωνοϊού, ενώ στα φώτα της κάμερας προωθούσε το αφήγημα του… Παγκολίνου. Θυμόμαστε και τους δικούς μας «ειδικούς» να αποστρέφονται μετά βδελυγμίας το σενάριο βιοτρομοκρατίας ή εργαστηριακού ατυχήματος, αναπαράγοντας το παραμύθι του τετράποδου… ξενιστή. Επικουρικά είχαμε και τους ημεδαπούς χωροφύλακες του Ζούκερμπεργκ να καταστέλλουν κάθε αμφιβολία και κάθε ένσταση.

Κάπως έτσι, η εργαστηριακή προέλευση του ιού βαφτίστηκε «θεωρία συνομωσίας», προφανώς για να γίνουν πιο δεκτικοί οι λαοί στα φασιστικά μέτρα που ακολούθησαν. Είναι αλλιώς να νομίζεις ότι απλά η γενιά σου είναι άτυχη λόγω μιας φυσικής εξέλιξης ιού, και αλλιώς να γνωρίζεις ότι για διάφορους λόγους απελευθερώθηκε ένα βιολογικό όπλο.

«Πλέον γνωρίζουμε ότι η αγορά της Γουχάν δεν ήταν η πηγή του ιού, αλλά ο πολλαπλασιαστής του», γράφει ήδη από τον Ιανουάριο του 2020 στο ημερολόγιο του ο Φάουτσι. Ενώ στις σημειώσεις του αναγνώριζε ότι το ποσοστό θνητότητας του Covid κυμαινόταν περίπου στο 0,2–0,3% (λίγο περισσότερο από την κοινή γρίπη), στις δημόσιες δηλώσεις του εμφάνιζε δεκαπλάσιο ποσοστό, στο 2-3%.

Ο Φάουτσι φαίνεται ότι έπαιζε το «κεφάλι» του στις αρχές της πανδημίας, αφού το NIAID που ο ίδιος διηύθυνε, χρηματοδότησε έρευνα για κορονωϊούς νυχτερίδων μέσω μιας αμερικανικής μη κερδοσκοπικής οργάνωσης με το όνομα EcoHealth Alliance. Μέρος αυτών των χρημάτων διοχετεύτηκε στο Ινστιτούτο Ιολογίας της Γουχάν, για ένα πλαίσιο πειραμάτων όπου δημιουργήθηκαν υβριδικοί ιοί (chimeric viruses) που μπορούσαν να προσβάλλουν πολύ αποτελεσματικότερα τα πειραματόζωα.

Αν αναδύονταν στην επιφάνεια οι ενδείξεις για εργαστηριακή προέλευση του ιού, ο Φάουτσι θα έπρεπε να λογοδοτήσει για το πώς και γιατί συνέβη αυτό το «ατύχημα». Οι αρλουμπολογίες περί παγκολίνων και νυχτερίδων τον βοήθησαν να παρακάμψει αυτόν τον ύφαλο και να τραβήξει τον δρόμο της δόξας, διευθύνοντας την υγειονομική δικτατορία σαν μαέστρος του θανάτου.

Η επιβολή της μασκοφορίας και η υδροξυχλωροκίνη

Ο ίδιος ο Φάουτσι υποστήριζε κατ’ ιδίαν ότι οι μάσκες δεν λειτουργούν και στη συνέχεια αναίρεσε τη θέση του και έγινε φανατικός υποστηρικτής των «φίμωτρων». Ζήσαμε στο πετσί μας αυτήν την εκπληκτική κυβίστηση και στην Ελλάδα, όπου στην αρχή οι μάσκες παρουσιάζονταν ως εντελώς άχρηστες και στη συνέχεια κυκλοφόρησαν μέχρι και διαφημίσεις να φτιάνουμε μάσκες με την παλιά… φανέλα μας. Η μασκοφορία έγινε ολόκληρη επενδυτική «επιχείρηση» με εγκεκριμένες παρτίδες, απευθείας αναθέσεις και πρόστιμα που γέμιζαν τα κρατικά ταμεία. Τόσο πολύ ενισχύθηκε αυτή η υστερία, που κάποιοι μας συμβούλευαν για διπλές και τριπλές μάσκες, με τρομοκρατημένους πολίτες να φλερτάρουν καθημερινά με την ασφυξία.

Τέλος, στην εγκληματική υποκρισία του Φάουτσι εντοπίζουμε και τις προσωπικές απόψεις του για τα φάρμακα κατά του Κορωνοϊού. Στις σημειώσεις του υποστήριζε ότι η υδροξυχλωροκίνη ήταν «ένα εγκεκριμένο φάρμακο» και ότι «έχουμε τόνους εμπειρίας με αυτό». Σε κάποιο χρονικό σημείο συμφωνούσε ακόμα και με τη δημιουργία πρωτοκόλλου διανομής της υδροξυχλωροκίνης, εξετάζοντας παράλληλα και τη ρεμδεσιβίρη, για την οποία όμως υποστήριζε ένα αυστηρότερο καθεστώς δοκιμών.

Λίγες εβδομάδες μετά τη μυστική παραδοχή του Φάουτσι, τα συγκεκριμένα φάρμακα παρουσιάστηκαν στον Τύπο σαν «ψεκασμένες» θεωρίες, με τα συστημικά site να πετροβολούν ανελέητα κάθε επιστημονική θέση που έκανε λόγο για λειτουργικές θεραπείες. Να θυμίσω ότι και ο ίδιος ο Τραμπ όταν νόσησε με Covid, έλαβε ρεμδεσιβίρη και μονοκλωνικά αντισώματα. Στην Ελλάδα, η υποβάθμιση των υποσχόμενων φαρμάκων είχε περάσει σε επίπεδο ψύχωσης. Οι γνωστοί «ειδικοί» έκαναν παρέλαση από τα τηλεοπτικά στασίδια για να αναθεματίζουν τα φάρμακα, λειτουργώντας ως Χατζηαβάτηδες των φαρμακευτικών και εμφανίζοντας ως μονόδρομο τα εμβόλια.

Για όλα τα παραπάνω εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας (και πολλά ακόμα), ο Άντονι Φάουτσι καλείται να απαντήσει στην επιτροπή Γερουσίας. Παρόλα αυτά κυκλοφορεί ευρέως στις ΗΠΑ η άποψη ότι το ημερολόγιο του Φάουτσι «καθαρίστηκε» από σκληρές αποδείξεις, με τους σκεπτικιστές να υποστηρίζουν ότι αυτά που ΔΕΝ περιέχει το δημοσιευμένο υλικό είναι αφάνταστα πιο ενοχοποιητικά, από αυτά που περιέχει.

Στο στυγνό πρόσωπο του Αμερικανού επιδημιολόγου βλέπουμε να αποκαλύπτεται η μεγαλύτερη υγειονομική σκευωρία της ιστορίας, με συνέπειες που υπερβαίνουν τον ανθρώπινο νου. Την ίδια ώρα που ο Φάουτσι κάθεται στο σκαμνί έστω και με «κουτσουρεμένες» ενδείξεις, οι δικοί μας «έπαρχοι» της εξαπάτησης και του θανάτου, όχι μόνο δεν απολογούνται για τις φρικαλέες πράξεις τους, αλλά τοποθετούνται και σε υψηλά αξιώματα ως αυθεντίες της υγείας. Τα συμπεράσματα δικά σας…

ΥΓ: Όσο γραφόταν αυτό το άρθρο, ο Άντονι Φάουτσι - ως άλλος... Φραπές - αρνήθηκε να απαντήσει σε όλες τις απαντήσεις της Γερουσίας, επαναλαμβάνοντας δεκάδες φορές ότι επικαλείται την «πέμπτη τροπολογία» του Συντάγματος των ΗΠΑ, η οποία προβλέπει ότι κανένα άτομο δεν μπορεί να «υποχρεωθεί, σε ποινική υπόθεση, να καταθέσει εναντίον του εαυτού του». Επικαλούμενος το «δικαίωμα της σιωπής» με τρεμάμενη φωνή, έδειξε ακόμα περισσότερο πόσο βαθιά ένοχος είναι.

πηγή 

Ομιλία στο Καρπενήσι κατά της εκτροπής δύο ποταμών

Ενημερώνει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

• Πόσα κέντρα πληροφοριακών δεδομένων (data centers) και ποιου μεγέθους αναμένεται να έχουν δημιουργηθεί στην Ελλάδα μέχρι το 2028;
• Τι χρειάζονται αυτά τα κέντρα για να μπορούν να βρίσκονται σε συνεχή λειτουργία;
• Θα ακολουθήσει το νερό την καταστρεπτική πορεία που ακολούθησε η ενέργεια;
• Σε ποιο βιβλίο υπάρχει ο τίτλος «Η Τεχνητή Νοημοσύνη φέρνει δίψα»;
• Ποια φράση υπάρχει στο επίμαχο νομοσχέδιο για την εκτροπή των ποταμών του Καρπενησίου που πρέπει να σημάνει ηχηρό συναγερμό αυταρχικής-δικτατορικής διακυβέρνησης;
• Με ποια επιχειρηματολογία προσπαθούν κάποιοι να περιορίσουν την εύλογη δαιμονοποίηση των data centers;
• Τι ισχυρίσθηκε σε σχετική συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή «Φάσμα» της ΕΡΤ ο Γιώργος Σαχίνης, Διευθυντής Στρατηγικής & Καινοτομίας της ΕΥΔΑΠ, προκειμένου να μας καθησυχάσει, και γιατί δεν είναι πειστικοί οι ισχυρισμοί του;
• Ποια είναι η ετήσια κατανάλωση νερού στα αμερικανικά data centers;
• Ποιο είναι το υδατικό αποτύπωμα των μεγάλων γλωσσικών μοντέλων (ChatGPT, Gemini κ.λπ.);
• Πόση ποσότητα νερού καταναλώνονται σε έναν γύρο 20-50 ερωταπαντήσεων στο ChatGPT;
• Ποια είναι η ετήσια κατανάλωση νερού από τη χρήση των μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης και ποια η αντίστοιχη ποσότητα νερού που καταναλώνεται από τον πληθυσμό των Η.Π.Α.;
• Θα μπορούσε η κατανάλωση νερού για την ψύξη των υποδομών των data centers να υπερβεί, μέχρι το 2030, τις ετήσιες ανάγκες σε πόσιμο νερό ολόκληρου του παγκόσμιου πληθυσμού;
• Τι έχει αποφανθεί το Συμβούλιο της Επικρατείας ως προς την συνταγματικότητα ή μη της μεταβίβασης της πλειοψηφίας των μετοχών των εταιρειών ύδρευσης σε ιδιώτες;
• Προς ποια κατεύθυνση, σε σύγκριση με την ελληνική, κινούνται τα κράτη και οι δήμοι των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών;
• Τι προπαγανδίστηκε σε δημοσίευμα της νεοταξίτικης εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» σε σχέση με την ριζική αλλαγή στην διαχείριση του νερού;
• Ποιον ρόλο διαδραματίζει και στο πεδίο αυτό ο όμιλος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ;
• Πώς σχετίζεται με τον όμιλο αυτόν ο υπουργός εξωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη κ. Γιώργος Γεραπετρίτης;
• Ποια στάση πρέπει να τηρήσει κάθε ενεργός πολίτης;
• Ποιο φωτεινό παράδειγμα έδωσαν οι κάτοικοι της Χριστούπολης Σπάτων λόγω της σχεδιαζόμενη ανέγερσης τριών data centers στην περιοχή τους;
• Ποιο είναι το μεγάλο στοίχημα των μελών του κοινοβουλευτικού μάπετ-σόου;
• Για ποιο νοσηρό σχέδιο εργάζονται εδώ και αιώνες όλες οι παραδοσιακές κομματικές μαριονέτες;
• Με ποιον τρόπο αντιγράφει ο Παγκόσμιος Δικτάτορας τον Παντοκράτορα;

Τα παραπάνω ζητήματα εθίγησαν στην ομιλία της 22ας Ιουλίου 2026 που εκφώνησα στην πλατεία του Καρπενησίου με αφορμή την σχεδιαζόμενη εκτροπή δύο ποταμών, του Κρικελλοποτάμου και του Καρπενησιώτη: 

 

πηγή