Μήπως ο κόσμος προχωρεί εμπρός
και το βέλος δεν πάει πίσω;
το γεγονός ότι δεν έχει ακόμα επαναστατήσει
παρά τις δυσοίωνες ενδείξεις,
αποτελεί την πιο ευοίωνη απόδειξη;
Παρά την καταστροφή του περιβάλλοντος,
τον υπερβολικό καύσωνα,
την οικονομική δυσπραγία,
τον κοινωνικό αυτοματισμό,
τους πολέμους και την καχυποψία,
την πείνα και την ανεργία,
την άνιση διανομή του πλούτου
και τη λαβωμένη μας δημοκρατία,
ο κόσμος συνεχίζει να ελπίζει
Μήπως τελικά ο άνθρωπος αντέχει περισσότερα
απ' όσα νομίζουμε;
Μήπως αυτός ο δρόμος δεν έχει γυρισμό,
ακόμη κι αν οδηγήσει κάποιους στον χαμό;
Μήπως άλλος δρόμος δεν υπάρχει,
γιατί στην εποχή μας άρχει η τεχνολογία;
Μήπως φταίμε εμείς οι παλιοί,
που θαμπώνουμε το γυαλί;
Ζήσαμε σε άλλον αιώνα.
Δεν προλάβαμε να κατανοήσουμε
ούτε τον πρόσφατο εκσυγχρονισμό του Παρθενώνα.
Ασυμβίβαστοι με τη ζωή τούτη,
νοσταλγούμε ακόμη
τη γκλίτσα και το τσαρούχι.
Κι όμως, τα προβλήματα είναι υπαρκτά.
Καμιά εποχή δεν έζησε χωρίς αυτά.
Δεν κατοικούμε σε κοινωνίες αγγέλων,
ούτε σε κόσμους γαλαξιακών αστέρων
Το ανθρώπινο γένος πέρασε
πολύ δυσκολότερες δοκιμασίες
Και κρισιμότερους καιρούς
και βγήκε νικητής.
Ίσως και τώρα να τα καταφέρει.
Ίσως όμως αυτή τη φορά
να ετοιμάζεται να αλλάξει μορφή.
ή μήπως η ζωή συνεχίζει τον δρόμο της,
αφήνοντας πίσω όσους δεν μπορούν να ακολουθήσουν;
Ο χρόνος προχωρεί,
μας προσπερνά
και μας γερνά.
Ως το τέλος αντέχει μόνο εκείνος
που έμαθε να αγωνίζεται.
Όμως η ιστορία μάς διδάσκει
ότι και τα αντίθετα συμβαίνουν.
Στο διάβα του χρόνου
οι απρόσμενες αλλαγές
ανατρέπουν βεβαιότητες.
«Ανάγκας και θεοί πείθονται.»
Και όταν η ανθρώπινη αλαζονεία
ξεπερνά τα όρια,
όταν προκαλεί την Ύβρη,
έρχεται αναπόφευκτα η Άτη.
Τότε οι κοινωνίες εγείρονται,
οι ισορροπίες αποκαθίστανται
και κάθε ανόσιο έργο
συναντά το τέλος του.
Ίσως όμως αυτή τη φορά
να ετοιμάζεται να αλλάξει μορφή.
Με το ανθρωποειδές θα τον αντικαταστήσει,
ανθεκτικό σαν τον σπουργίτη,
σε κάθε περιβάλλον θα επιβιώνει.
Στον Αρκτικό δεν θα κρυώνει,
στη Γη θα δημιουργεί θαύματα σαν ντελιβεράς
και στο Διάστημα θα πραγματοποιεί πειράματα.
Για την υπερθέρμανση δεν θα παραπονιέται,
ούτε για την τροφή.
Νερό και οξυγόνο δεν θα ζητά.
Συνδικάτα δεν θα ιδρύει,
ούτε δικαιώματα θα διεκδικεί.
Υπάκουο θα είναι
σαν πειθαρχικός στρατιώτης,
στις εντολές του δημιουργού του.
Κι αν η Ύβρις γίνει νόμος των ανθρώπων,
η Νέμεσις δεν αργεί ποτέ.
Η Ιστορία αλλάζει πρόσωπα,
όχι όμως και τους αιώνιους νόμους της.
(28/6/26)
Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.