κι εκείνους που άλλοτε τιμούσαμε
σήμερα στα σκυλιά τους δωρίσαμε
Θεοί ανθρώπινοι και οικείοι,
που στον Όλυμπο κατοικούσαν,
με πάθη, αρετές και αδυναμίες,
κοντά στους ανθρώπους περπατούσαν
και τους βοηθούσαν
και ως τώρα δεν κουραστήκαν
Γείτονες και συγγενείς τους ένιωθαν,
σάρκα από τη σάρκα του λαού μας
κι όμως τους αντικαταστήσαμε
με τους ξενοθεούς μας.
Άλλες συνήθειες, άλλη κοσμοθεωρία,
άλλη αντίληψη για τον άνθρωπο και τη ζωή·
και μαζί άλλαξαν οι αξίες,
η λογική ο τρόπος σκέψης .και η φιλοσοφία
Τους γηγενείς θεούς λησμονήσαμε,
ύστερα από αιώνες επιβολής της βίας·
κι όμως τα ονόματά τους επιζούν ακόμη,
σαν μακρινός απόηχος μνήμης, στη «Μυθολογία»
Τη σκύλα του γείτονα τη λένε Ήρα.
Μια λύκαινα ξενόφερτης γενιάς,
με υπεραγαπά και από μακριά με περιμένει
η τελευταία που μου απέμεινε ερωμένη
και η άλλη που σώζει στη θάλασσα ζωές
χωρίς καν δόξα. να ζητά και τιμές
Κι έτσι η βασίλισσα του πλούτου, γυναίκα του Δία
επέστρεψε άθελά της στην καθημερινότητα,
όχι σε ναούς και βωμούς,
αλλά στων ανθρώπων τις αυλές
Καιρός και για την προγονική ονοματολογία στα παιδιά
Οι πρώτοι θεοί μας υπήρξαν, κατά την παράδοση,
βασιλείς, ήρωες και ευεργέτες.
Οι πρόγονοι μας τους θεοποίησαν,
γιατί πίστεψαν πως άξιζαν την αθανασία της μνήμης
και τις εορταστικές φιέστες.
Σήμερα άλλους υμνούμε και δοξάζουμε·
κι όμως η Αθήνα εξακολουθεί να φωτίζει τον κόσμο
με το πνεύμα της.
Οι πατρώοι θεοί δεν άφησαν πίσω τους θαύματα·
άφησαν ιδέες, φιλοσοφία, θέατρο, επιστήμη,
και την πίστη στη δύναμη του ανθρώπινου νου.
ύψιστα αγαθά
Γι’ αυτό καιρός είναι να τους θυμηθούμε·
όχι για να επιστρέψουμε στο παρελθόν,
αλλά για να αναγνωρίσουμε τις ρίζες μας.
και να ενωθούμε
Να αναδείξουμε το πνεύμα που γέννησαν,
την ελευθερία της σκέψης,
την αναζήτηση της αλήθειας,
την αρμονία ανθρώπου και φύσης
πριν το πέπλο της Ευρυβίας τα καλύψει
η μία κεφαλή προς την Ανατολή,
η άλλη προς τη Δύση
καιρός και την ανατολική κεφαλή του να ανακτήσει
Η μοίρα του Ελληνισμού ήταν πάντοτε
να γεφυρώνει κόσμους,
να συνθέτει αντί να διχάζει,
να δημιουργεί αντί να καταστρέφει.
Και ίσως κάποτε οι ερειπωμένοι ναοί
να πάψουν να είναι μόνο μνημεία.
Να γίνουν ξανά σύμβολα μνήμης,
παιδείας και πολιτισμού εν ενεργεία
Τότε οι λησμονημένοι θεοί
δεν θα ζητούν λατρεία.
Θα αρκούνται στο να θυμόμαστε
ότι κάποτε δίδαξαν στους ανθρώπους
να σηκώνουν το βλέμμα προς τον ουρανό,
όχι από φόβο,
αλλά από θαυμασμό.
(14/6/26)
Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.