Ο Κομματικός Εμφύλιος
→ αίμα, ξένη παρέμβαση, ιστορικό τραύμα
Ο Σύγχρονος Εμφύλιος
→ λόγος, οθόνες, αλγόριθμοι, διχασμός χωρίς όπλα
Η Έξοδος – Η Ευθύνη του Πολίτη
→ όχι σωτήρες, όχι όχλος, μόνο κρίση και ευθύνη
→ αίμα, ξένη παρέμβαση, ιστορικό τραύμα
Ο Σύγχρονος Εμφύλιος
→ λόγος, οθόνες, αλγόριθμοι, διχασμός χωρίς όπλα
Η Έξοδος – Η Ευθύνη του Πολίτη
→ όχι σωτήρες, όχι όχλος, μόνο κρίση και ευθύνη
Ο Κομματικός Εμφύλιος
Πρόλογος
Φίλος του Έλληνα επιστήθιος, κι όμως μαζί του γίνεται εχθρός. Με αυτόν παρέα γίνεται ανόητος, γιατί ο διχασμός τον τρέφει διαρκώς.
Τον Έλληνα ο χρόνος δεν τον αλλάζει· και τότε και τώρα το ξένο στον διχασμό τον σπρώχνει και κραυγάζει. Τον εχθρό σαν φίλο τον αγκαλιάζει, κι εκείνος τρέχει για βοήθεια — με το αζημίωτο, να ξεριζώσει καρδιές στον επίορκο, χωρίς καμία επιείκεια
Ο εμφύλιος
Έτσι στον εμφύλιο συνταραχτήκαμε. Αδερφός τον αδερφό για ιδέες σφάξανε. Χωρίς οίκτο και χωρίς έλεος, ούτε μ’ ένα ευχέλαιο.
Οι μεν τους Αθηναίους καλούσαν δημοκράτες, και ολιγαρχικούς οι άλλοι τους Σπαρτιάτες. Κι οι εχθροί καρτερούσαν τη χρυσή ευκαιρία: να μας περάσουν της δουλείας τον χαλκά. Οπως ακριβώς σήμερα η Δύση στήνει καυγά και ο Κίτρινος δράκων εφορμά.
Το πολίτευμα ήταν το πρόσχημα· δημοκρατικό ή ολιγαρχικό. Μα ο αληθινός σκοπός των έξω ήταν ένας: να μας κάνουν υποτακτικούς.
Η ειρήνη και η ρήξη
Στην ειρήνη ο κόσμος ησυχάζει, για την ευζωία του φροντίζει. Μα όταν οι ανάγκες φουσκώσουν κι οι δαπάνες μεγαλώνουν , η γκρίνια γίνεται σύγκρουση και σαν χείμαρρος τα πάντα παρασύρει
Ο εμφύλιος είναι εσωτερικός, μα κουβαλά αλληλοσκοτωμό: αδερφός σφάζει τον αδερφό, παιδί τον πατέρα, κι η Έρις διώχνει τη λογική. Κανείς δεν ξέρει πια ποιος φίλος και ποιος εχθρός και η εκδίκηση υπερτερεί.
Ο φόβος
Όταν κάποιον συναντήσεις, περί ανέμων και υδάτων θα μιλήσεις. Πρόσεχε μην αποκαλυφθείς, ακόμη κι αν είσαι αρνί. Μην πεις αν είσαι με τους κόκκινους ή με τους θαλασσί.
Ο γλωσσοδέτης μπαίνει μόνος του. Κι ανάλογα με ποιον μιλάς, μαθαίνεις να σωπαίνεις, ή του μιλάς ακαταλαβίστικα να μη σε καταλαβαίνει
Η διαστροφή των αξιών
Ο εμφύλιος το πνεύμα ερεθίζει, την ψυχή φλογίζει, τα πάθη γιγαντώνει. Η ρουφιανιά πληγώνει — κι αρκετές φορές σκοτώνει.
Η παράλογη τόλμη βαφτίστηκε ανδρεία, η τυφλή αφοσίωση ευψυχία, η σύνεση δειλία, κι η σωφροσύνη ανανδρία. Ο πατριωτισμός εθνικισμός και ο δημοκρατικός κομμουνιστής στον εμφύλιο και στην κατοχή
Οι λέξεις άλλαξαν νόημα: ο καυγάς έγινε αρετή, η σκέψη υπεκφυγή. Ο έξαλλος ξακουστός, ο λογικός ύποπτος και ο τραμπούκος δυνατός
Τα κόμματα
Με δόγματα τα πρόβατα ταΐζουν, με ιδεολογίες τα ποτίζουν, να ξεχάσουν την πατρίδα για μια αόρατη ελπίδα.
Στα κριάρια δίνουν αξιώματα, χρήματα, θέσεις και μεγαλεία. Στ’ άλλα τη στρούγκα και τη σιωπή.
Το κόμμα πάνω απ’ όλα. νομιμοποημένες συμμορίες στα κανάλια όλο φωνασκείες χωρίς ουσία. Την πατρίδα πετροβολούν και την αριστεία. Η συνοχή τους δεν είναι αρετή, είναι κοινή συνενοχή. Στο χέρι κρατούν ακόμη και τον δικαστή. Νομιμοποιημένες συμμορίες: αρπάζουν με νόμους, κλέβουν με διαδικασίες. Τον αντίλογο τον φοβούνται, κι ας ωφελεί την κοινωνία.
Η κομματοκρατία
Τους όρκους τους κρατούν όσο συμφέρει, και τους καταπατούν όταν δυναμώσουν. Με δόλο την πατρίδα καταδολιεύουν, κι αν χρειαστεί, την καίνε για να σωθούν.
Δανείζονται και δεν επιστρέφουν, τον κορβανά κατέχουν. Έντιμους δύσκολα θα βρεις, δόλιους και ευχάριστους πολλούς.
Αν αυτοί λέγονται έξυπνοι κι΄εμείς βλάκες, τότε αλλάξτε τους: πατριώτες θέλουμε πολιτικούς και όχι του αρχηγού τις γλάστρες.
Ιστορικός εφιάλτης
Άγρια τα ήθη στον εμφύλιο. Ο ήλιος κρύφτηκε από ντροπή. Αδερφός σκότωνε αδερφό, γιός τον πατέρα. Κι η οργή γέννησε του διχασμού το τέρας. Το "κόμμα του λαού" μας ήπιε το αίμα κι' αυτό δεν είναι ψέμα
Ξενοκίνητος ο εμφύλιος. Δύο κυβερνήσεις, κι ο λαός στη μέση χαμένος.
Βγήκαμε νικητές από πόλεμο, κι αντί για δίκαια και αποζημιώσεις, σκοτωνόμασταν μεταξύ μας.
Επίλογος
Ο εμφύλιος δεν τελειώνει με τα όπλα. Συνεχίζεται με κόμματα, με λέξεις αλλοιωμένες , μνήμες θαμμένες και πατρίδες προδομένες.
Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.