Και δεν αποσκοπεί απαραίτητα στην ενίσχυση των αμερικανικών εξαγωγών, καθώς η Αμερική πλέον δεν διαθέτει αρκετά εξαγωγικά προϊόντα. Η αγωνία αφορά το ισοζύγιο πληρωμών, η κύρια επιβάρυνση του οποίου προέρχεται από τις στρατιωτικές δαπάνες που κάνουν στο εξωτερικό οι ΗΠΑ για να είναι οι κυρίαρχοι.
Μετά τον πόλεμο της Κορέας αυτό έχει αρχίσει να γίνεται πιεστικό, καθώς απαιτεί τεράστια κεφάλαια, τα οποία ψάχνει ο Τραμπ.
Η έξοδος από τον κανόνα του χρυσού το 1971 επέτρεψε στις ΗΠΑ να χρηματοδοτούν το έλλειμμα διοχετεύοντας δολάρια στην παγκόσμια οικονομία, τα οποία κατέληγαν σε κεντρικές τράπεζες για να ανακυκλώνονται εν συνεχεία. Από αυτό το ιδιότυπο σύστημα δολαριοποίησης εξαρτώνται οι στρατιωτικές δαπάνες της Αμερικής στις τρίτες χώρες, οι οποίες είχαν και έχουν το δολάριο ως αποθεματικό νόμισμα.
Και όσο πιο πολλοί αποφασίζουν να φύγουν από το δολάριο, αυξάνεται η «επιφυλακή» στις ΗΠΑ, οι οποίες βλέπουν τον κίνδυνο να έρχεται και αντιδρούν με «χοντράδες» για τον υπόλοιπο κόσμο. Οι Αμερικανοί έχουν σήμερα στο εξωτερικό περίπου 850 βάσεις, η χρηματοδότηση των οποίων απαιτεί τεράστια ποσά, γι’ αυτό και είναι χρήσιμο στις ΗΠΑ τόσο το πετρέλαιο της Βενεζουέλας όσο και οι σπάνιες γαίες της Γροιλανδίας. Η επιθετική συμπεριφορά κρύβει και μεγάλες ανάγκες που μέχρι να ικανοποιηθούν θα δούμε πολλά ακόμα.
Αντίθετα, οι μεγάλοι ανταγωνιστές των ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα (μη προσπαθώντας να εγκαταστήσουν παγκόσμιες αυτοκρατορίες) δεν έχουν το ίδιο πρόβλημα. Και με λιγότερους περιορισμούς γίνονται δυνητικά απειλητικές και αντιμετωπίζονται ανάλογα. Η Ρωσία επιχειρείται να κρατηθεί κοντά και να ικανοποιηθεί μέχρι έναν βαθμό στη διαμάχη με τους Ευρωπαίους για την Ουκρανία, σε αντίθεση με την Κίνα, που αντιμετωπίζεται απροκάλυπτα εχθρικά.
Οι ισχυρές τάσεις στις χώρες των BRICS για απομάκρυνση από το δολάριο απειλούν ανοιχτά τις ΗΠΑ, που βάζουν στο στόχαστρο τη Βραζιλία, ενώ προσπαθούν να εκφοβίσουν ταυτόχρονα την Ινδία αλλά και την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα που δειλά στρέφεται προς την Κίνα. Αυτό τον σκοπό εξυπηρετούν και οι δασμοί στην Ε.Ε., αλλά και οι υποσχέσεις που αποκόμισε ο Τραμπ για επενδύσεις 700 δισ. στις ΗΠΑ.
Όσο οι τρίτες χώρες επενδύουν στις ΗΠΑ, τα δολάρια ανακυκλώνονται, η ισοτιμία σταματάει να πιέζεται προς τα κάτω, ενώ και ο πληθωρισμός τιθασεύεται.
Οι ΗΠΑ και μαζί ο δυτικός κόσμος είναι σε σταυροδρόμι, που μπορεί να οδηγήσει οπουδήποτε. Οι ΗΠΑ έχουν θέσει τους στόχους τους, που οι Ευρωπαίοι ηγέτες δυσκολεύονται ή δεν θέλουν να αντιληφθούν. Μέχρι σήμερα οι Αμερικανοί προσέφεραν προστασία στην Ευρώπη, για την οποία η δεύτερη πρέπει να πληρώσει αναδρομικά τεράστια ποσά.
Υπάρχει όμως και ένα καλό. Φαίνεται πόσο λίγοι και φθηνοί είναι όλοι αυτοί που απαρτίζουν την πολιτική ελίτ της Ε.Ε.
naftemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.