Αντί να κρεμάσουμε γούρια στην πόρτα να «κρεμάσουμε» την απροθυμία μας για πράξεις αγάπης - Η ελεημοσύνη είναι το μόνο «γούρι» που δεν σπάει ποτέ
Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης
Ούτε το ποδαρικό με το… δεξί, ούτε τα διάφορα γούρια, ούτε το σπάσιμο του ροδιού, ούτε καμία άλλη προκατάληψη δεν μπορεί να φέρει ευημερία στο σπίτι και την οικογένειά μας. Το μόνο πράγμα που αληθινά έλκει την ευλογία του Θεού, είναι η ελεημοσύνη. Και 20 γούρια αν κρεμάσει κάποιος, αν δεν προσφέρει έργα αγάπης – ειδικά αυτές τις άγιες μέρες- τον εαυτό του κοροϊδεύει.
Το γούρι δεν προσφέρει απολύτως τίποτα, είναι ένα παγανιστικό κατάλοιπο που θεοποιεί την τύχη. Όμως ως ορθόδοξοι γνωρίζουμε ότι την «τύχη» του ή να πούμε καλύτερα την προκοπή του, την χτίζει ο ίδιος ο άνθρωπος με τα όσα κάνει. Ή την υπονομεύει με όσα δεν κάνει, ενώ θα όφειλε.
Οι στερήσεις των συνανθρώπων μας προέρχονται από το δικό μας αδιάθετο περίσσευμα. Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε ότι ο άνθρωπος «με το δόσιμο παίρνει. Δίνει ένα υλικό πράγμα αλλά δέχεται μια πνευματική χαρά». Η ικανοποίηση μιας αγαθοεργίας δεν μπορεί να αναπληρωθεί με τίποτε άλλο. Είναι ένα συναίσθημα μοναδικό. Είναι πράξη ελευθερίας και επανάστασης γιατί σπας τα στενά όρια του συμφέροντος και γεφυρώνεις ξανά την κοινωνία, σε μια εποχή που όλα μας προτρέπουν στον ατομικισμό.
Ό,τι δίνουμε για ελεημοσύνη, ο Θεός μας το επιστρέφει πολλαπλάσιο πίσω με διάφορες ευεργεσίες. Ο κάθε χριστιανός μπορεί να το βεβαιώσει αυτό, γιατί το ζει συνεχώς. Αν θέλουμε να ελεηθούμε από τον Θεό σε αυτή και την άλλη ζωή, πρέπει να κάνουμε κτήμα μας την ελεημοσύνη. Σκορπίζοντας, συγκεντρώνουμε ουράνιο μισθό και τρόπον τινά «υποχρεώνουμε» τον Θεό να μας αποζημιώνει με την προστασία Του, παρότι δεν το αξίζουμε.
Οι ευκαιρίες για ελεημοσύνη είναι άπειρες και γι’ αυτό δεν έχουμε καμία δικαιολογία να μένουμε αργοί. Με χρήματα, με υλικά αγαθά, με συμπαράσταση, με επίσκεψη στον πονεμένο, με κοινωφελή εργασία, ακόμα και με μια καλή κουβέντα σε κάποιον που έχει ανάγκη να την ακούσει, οι τρόποι να βοηθήσουμε είναι ατελείωτοι.
Όχι όμως για να κοιμίσουμε τη συνείδησή μας ότι δήθεν κάτι κάναμε, αλλά – αντιθέτως – για να μάθουμε να την ενεργοποιούμε περισσότερο. Να αποκτήσουμε πνευματικό αισθητήριο που θα μας δείχνει τι «ψίχουλα» είναι αυτά που δίνουμε, σε σχέση με τα δωρήματα που λαμβάνουμε από τον Θεό.
Αυτές τις γιορτές ας κάνουμε «γούρι» μας την ελεημοσύνη, γιατί η ανάγκη του συνανθρώπου δεν είναι κάτι που μπορεί να αφήνεται στην «τύχη».

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.