Αποφάσισα να γράψω τώρα αυτό το κείμενο, γιατί τόσο καιρό είχα μια μικρή ελπίδα ότι οι υπεύθυνοι θα συλληφθούν και θα τιμωρηθούν παραδειγματικά.
Κάτι τέτοιο δυστυχώς δεν έγινε. Σύμφωνα με τις φήμες που κυκλοφορούν εδώ στην τοπική κοινωνία, έγινε προσπάθεια, η οποία μάλλον πέτυχε, να «κουκουλωθεί» το γεγονός. Το περίεργο είναι ότι, αν και πολλές φορές κατά το παρελθόν άγνωστοι έχουν βανδαλίσει τα αγάλματα, δεν έχουν τοποθετηθεί κάμερες ασφαλείας. Αυτό τουλάχιστον μου έχουν μεταφέρει κάτοικοι του χωριού.
Σαν δάσκαλος του χωριού, δεν μπορούσα να προσπεράσω ένα τέτοιο γεγονός. Επισκεφτήκαμε με τους μαθητές μου το μνημείο. Εκεί τους μίλησε ο πρόεδρος του τοπικού συλλόγου απογόνων Μακεδονομάχων. Τους διηγήθηκε την ιστορία των δυο ηρώων. Τους έκανε σαφές πως αν και κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας πολλοί κάτοικοι σλαβοφώνησαν, διατήρησαν την ελληνική συνείδηση στην πλειοψηφία τους. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά συμμετείχαν τόσο στην Επανάσταση του 1821, όσο και στον Μακεδονικό Αγώνα.
Ο πρόεδρος ήταν σαφής: οι Βούλγαροι πήραν τα όπλα, διότι είδαν ότι ούτε με τα καλοπιάσματα, ούτε με την προπαγάνδα κατάφεραν να πάρουν με το μέρος τους τους σλαβόφωνους της Μακεδονίας. Κι όπως λέει η παροιμία: όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος.
Την άλλη μέρα, μέσα στην τάξη είδαμε φωτογραφίες Μακεδονομάχων με καταγωγή από τον νομό Πέλλας.
Στο τέλος, μελετήσαμε ένα απόσπασμα με τίτλο «Θυσίες και ηρωισμοί», από το παιδικό βιβλίο «Καπετάν Κώττας», της συγγραφέως Γαλάτειας Γρηγοριάδου-Σουρέλη. Είναι βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών.
Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Καπετάν Κώττας ήταν Μακεδονομάχος με καταγωγή από το χωριό Ρούλια Φλώρινας. Το πραγματικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Χρήστου. Ήταν σλαβόφωνος. Δεν γνώριζε ελληνικά, αλλά έδωσε και την ψυχή του για να παραμείνει η Μακεδονία ελληνική. Πνεύμα ανυπότακτο. Για τις επιτυχίες του εναντίον των Βουλγάρων τον αποκαλούσαν «ο αετός των Κορεστίων». Τελικά συνελήφθη από τους Τούρκους. Λέγεται ότι λίγο πριν τον κρεμάσουν, φώναξε «Ντα ζίβα Γκρτσια», που θα πει «Να ζήσει η Ελλάδα». Μετά τον θάνατο του, το χωριό του ονομάστηκε «Κώττας» προς τιμήν του.
Είναι ήρωας που θαυμάζω. Αισθάνθηκα περήφανος όταν πριν δυο χρόνια επισκέφτηκα το σπίτι του. Ως ντόπιοι Μακεδόνες λοιπόν, δίνουμε κι εμείς την ίδια απάντηση σε όσους αμφισβητούν την ελληνικότητα της Μακεδονίας: Ντα ζίβα Γκρτσια! Να ζήσει η Ελλάδα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.