Σελίδες

30 Νοεμβρίου 2022

ΕΠΕΤΕΙΟΛΟΓΙΟ ΕΟΚΑ 55-59. ΜΗΝΟΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ.

Επιμέλεια: Ομάδα Εργασίας και Έρευνας του συγγραφέα κ. Αντώνη Αντωνά.
 
5/12/1955
Εξω από τον Αμίαντο στον δρόμο προς Τρόοδος, με το φως της ημέρας, ομάδα 7 ανταρτών υπό τον τομεάρχη της ΕΟΚΑ Ρένο Κυριακίδη ( Ρωμανός της Πιτσιλιάς) έπληξαν αιφνιδιαστικά, με αυτόματα όπλα διερχόμενα στρατιωτικά οχήματα. Νεκροί 5. (3 στρατιώτες, ένας Τ/Κ αστυνομικός και ένας Κύπριος πράκτορας των Αγγλων)
 
5/12/1955 
Στο Καρβουνά (επί της οδού Κακοπετριάς -Αμιάντου) ομάδα υπό τον Γρ. Αυξεντίου κατέστρεψε ηλεκτρικό μετασχηματιστή και προκάλεσε διακοπή παροχής ηλεκτρικού ρεύματος εις Αμίαντον και Τρόοδος. 
 
6/12/1955 
Στον Αγιο Αμβρόσιο Κυρηνείας, ομάδα υπό τον Θάσο Σοφοκλέους πραγματοποίησε επίθεση κατα στρατοπέδου. 
 
7/12/1955
Στη Λευκωσία, τετραμελής ομάδα ενόπλων της ΕΟΚΑ συγκρούεται με Άγγλους στρατιώτες. Ένας νεκρός και 3 τραυματίες Αγγλοι στρατιώτες. 
 
11/12/1955
Μάχη στα Σπήλια με νεκρούς 15 Αγγλους στρατιώτες και 35 τραυματίες. 
 
11/12/1957
Εφονεύθη από θραύσματα βόμβας που ρίφθηκε κατά Άγγλων στο Λευκόνοικο, ο Κυριάκος Μπάκας, ετών 31 από Λευκόνοικο. 
 
15/12/1955
Στη τοποθεσία Μερσινάκι, (Σόλοι) επί της οδού Ξερού – Πόλεως Χρυσοχούς, κατόπιν ενόπλου συγκρούσεως μελών της ΕΟΚΑ με Άγγλους στρατιώτες, φονεύθηκε ένας Άγγλος. Έπεσε γενναία μαχόμενος ο Χαράλαμπος Μούσκος ετών 27 από τη Παναγιά (Εξάδελφος του αρχ. Μακαρίου) Ετραυματίστηκαν και συνελήφθηκαν οι Ανδρέας Ζάκος και Χαρίλαος Μιχαήλ. Τραυματιστηκε στο κεφάλι ο Μάρκος Δράκος, πλην διεφυγε τη σύλληψη. 
 
15/12/1957 
Εφονεύθη από τις *“δυνάμεις ασφαλείας”, στην Αμμόχωστον κατά τη διάρκεια διαδήλωσης , ο Αργυρός Νικόλα ετών 33 από την Αμμόχωστο 
 
15/12/1958
Εφονεύθη στις Αρόδες από “δυνάμεις ασφαλείας” ενώ επιχειρούσε να διαφύγει ο Ιάκωβος Χριστοδουλίδης 19 ετών από τις Αρόδες 
 
16/12/1955 
Στη Γιαλούσα, 12 ένοπλοι αγωνιστές υπό τον Λοϊζο Χατζηλοϊζο επετέθηκαν κατα του αστυνομικού σταθμού. Ακολούθησε μάχη επί 15 λεπτά. Εφονεύθη Άγγλος υπολοχαγός 
 
18/12/1957 
Συνελήφθη από “δυνάμεις ασφαλείας “ στους Στύλλους, εβασανίσθη και εφονεύθη ο Θεοδόσης Χατζηθεοδοσίου 24 ετών από τους Στύλλους. 
 
27/12/1957
Εδολοφονήθη από κομμουνιστές στη Πηγή Αμμοχώτου, ο Ανδρέας Επιφανίου 19 ετών από τη Πηγή.
 
24/12/1955
Εφονεύθη στο παρά το χωριό Νικητάρι, από “δυνάμεις ασφαλείας” που κύκλωσαν το χωριό, ο Χαράλαμπος Κουσπάρης ετών 46 από το ¨ορος Σινά 
 
31/12/1956 
Eπεσε μαχόμενος στο γεφύρι της Ζωοπηγής, ο Μάκης Γιωργάλλας 21 ετών από το Μαραθόβουνο, μέλος ομάδας υπό τον Γρηγόρη Αυξέντιου. Μετά το θανάσιμο τραυματισμό του, απευθυνόμενος προς τον Γρ. Αυξεντίου, είπε “Μάστρε πεθαίνω… Ζήτω η Ελλάς!” 
 
*Όπου δυνάμεις ασφαλείας = Άγγλοι στρατιώτες και Τ/Κ επικουρικοί πραιτωριανοί. 
 
Πιο κάτω, τυχαία επιλογή περιγραφών. 
Σημ. Καταβάλλεται προσπάθεια εκ μέρους μας, όπως σε όλες τις επετείους να καταχωρούνται τιμητικά αφιερώματα. Εθνικό χρέος έχουμε προς τους ήρωες μας, να μην τους ξεχνάμε, διότι «τότε οι νεκροί πεθαίνουνε, μόνο όταν τους λησμονάνε». (Κ. Ουράνης)
 
5/12/1955 
Ο Διγενής στις 4 Δεκεμβρίου διέταξε μια διπλή επιχείρηση την οποία ανέθεσε στο Ρένο Κυριακίδη (Ρωμανό) και στον Γρηγόρη Αυξεντίου (Ρήγας, είχε αλλάξει ψευδώνυμο)). 
 
Την πρώτη επιχείρηση, του Κόκκινου Φαναριού την ανέθεσε στον Ρένο Κυριακίδη και έγινε στο δρόμο μεταξύ Αμιάντου και Τροόδους στην τοποθεσία μ’ αυτό το όνομα . Πήραν μέρος, εκτός απο τον Ρωμανό, οι Βάσος Ξενοφώντος, Ευαγόρας Παπαχριστοφόρου, Ανδρέας Αντωνιάδης(Κεραυνός μετέπειτα προδότης), Χαράλαμπος Μπαταριάς και Χριστόφορος Χριστοφίδης. Ο Ρένος Κυριακίδης ήταν επικεφαλής με το χέρι σπασμένο και πρόχειρα δεμένο, εντούτοις με ελαφρύ οπλισμό καθοδήγησε και οργάνωσε την ενέδρα. Η ομάδα κινήθηκε μέσα απο τις χιονισμένες κορυφές του Ολύμπου και το ξημέρωμα της 5ης Δεκεμβρίου βρεθήκανε στο μέρος που θα γινόταν η ενέδρα. Στο σημείο που είχαν αποφασίσει να χτυπήσουν υπήρχε κοντά αγγλικό στρατόπεδο και υπήρχε μεγάλος κίνδυνος να τους επιτεθούν οι Βρετανοί με βαρύ οπλισμό. 
 
Ο Χαράλαμπος Μπαταριάς, στις «Θύμισές» του, αναπολεί απ’ αυτήν την μάχη: 
«Στά δεξιά του δρόμου όπως κατευθυνόμαστε προς το Τρόοδος τοποθετήθηκε το Μπρέν με χειριστή τον Χαρίλαο Ξενοφώντος και βοηθό πρεντιστή τον Βάσο Βασιλειάδη και οι οδηγίες που πήραν, ήσαν, μετά απο την επιχείρηση, ανεξάρτητα πια θα ήτο η έκβαση και που θα κατευθυνόταν η υπόλοιπη ομάδα, αυτοί οι δυο θα πήγαιναν κατ’ ευθείαν στα λημέρια. 
 
Εγώ με τον Χριστόφορο Χριστοφίδη ως χειροβομβιστές και με ιταλικό τυφέκιο αραβίδα, τοποθετηθήκαμε αριστερά του δρόμου πάνω ακριβώς απο την απότομη στροφή. Ο Ανδρέας Αντωνιάδης Κεραυνός-αργότερα προδότης- με ελαφρό αυτόματο τύπου μαρσίπ και ο Ευαγόρας Παπαχριστοφόρου με τόμσον πήραν θέση στην αριστερή κάτω πλευρά του δρόμου, και ο Ρένος Κυριακίδης πήρε θέση απέναντι σε κάποιο βουναλάκι σε σημείο που υπήρχαν πέτρες για κάλυψη, και αναμέναμε εκεί πολλές ώρες μέχρι που απογοητευτήκαμε. 
 
Σε κάποια στιγμή όμως, αργά το απόγευμα, ακούστηκαν και φάνηκαν δυο λάντ ρόβερ.
Μπήκαν στον κλοιό. Δόθηκε το σύνθημα από τον τομεάρχη μας Ρένο και αρχίσαμε μαζί. Οι χειροβομβίδες, το μπρέν και τα άλλα όπλα. Τα αυτοκίνητα κτυπημένα, το πρώτο με τον οδηγό και συνοδηγό, έμειναν στη γωνιά του δρόμου, ενώ το δεύτερο με 4-5 στρατιώτες έπεσε κάτω απο τον δρόμο. Οι Άγγλοι ανταπέδωσαν για λίγο τα πυρά, αλλά σύντομα αναγκάστηκαν να σταματήσουν γιατί τους εξουδετερώσαμε τελείως. Κατά την μάχη, κάποιος Άγγλος και ήτο κρυμμένος-πεσμένος κάτω απο το αυτοκίνητο και σημάδεψε τον Ρένο, αλλά τον εντόπισε έγκαιρα και τον κτύπησε και έτσι έπαψε κάθε αντίσταση. 
 
Μετά το τέλος της μάχης η ομάδα χωρίσθηκε στα δυο με βάση το σχέδιο. Οι Χαρίλαος Ξενοφώντος και Βάσος Βασιλειάδης πήγαν κατ’ ευθείαν στα λημέρια ενώ οι υπόλοιποι κατευθύνθηκαν στον Κάτω Αμίαντο στο σπίτι του Ευαγόρα Παπαχριστοφόρου. Εκεί ξεκουράστηκαν και δέχθηκαν τις περιποιήσεις του Ιερέα πατέρα του Παπαχριστοφόρου μέχρι να πάρουν τον δρόμο για τα λημέρια τους. 
 
11/12/1955. 
Το φθινόπωρο του 1955 ήταν ιδιαίτερα θερμό για την Κύπρο. Η ΕΟΚΑ είχε κλιμακώσει τις επιχειρήσεις της, προκαλώντας αναστάτωση τόσο στη βρετανική διοίκηση του νησιού όσο και στην κυβέρνηση του Λονδίνου.
 
Στις 11 Δεκεμβρίου, ο αρχηγός της οργάνωσης Γεώργιος Γρίβας – Διγενής, μαζί με το πρωτοπαλίκαρο του τον Γρηγόρη Αυξεντίου και 12 ακόμη μαχητές, μεταξύ των οποίων και ο Ρένος Κυριακίδης, βρίσκονταν σε κρησφύγετο κοντά στο χωριό Σπήλια, ανατολικά της Κακοπετριάς. 
 
Ξαφνικά στο χωριό έφτασαν φορτηγά γεμάτα Βρετανούς στρατιώτες. Ο Αυξεντίου διατάχθηκε από τον Γρίβα να προβεί σε αναγνώριση. Όταν επέστρεψε, μετά από μισή ώρα, ανέφερε ότι εχθρική δύναμη από 200-250 άνδρες κινείτο από τα Σπήλια προς το κρησφύγετο τους. Μαχητές της ΕΟΚΑ, μαζί με τον αρχηγό τους Γεώργιο Γρίβα η κορυφογραμμή βόρεια του χωριού, όπου βρίσκονταν οι άνδρες της ΕΟΚΑ, είχε καλυφθεί από πυκνή ομίχλη. Ο Αυξεντίου, με λίγους άνδρες, προωθήθηκε σε ρόλο επιτήρησης. Η διαταγή του Γρίβα ήταν να βάλλει κατά του εχθρού μόλις αυτός πλησιάσει, ώστε να ειδοποιηθούν οι υπόλοιποι, οι οποίοι είχαν καταλάβει επίκαιρες θέσεις στην κορυφογραμμή. 
 
Στις 15.00 ο Αυξεντίου άνοιξε πυρ όταν οι Βρετανοί τον πλησίασαν στα 20 περίπου μέτρα. Στη συνέχεια εκτόξευσε δύο χειροβομβίδες και επιχείρησε απαγκίστρωση. Οι Βρετανοί, όμως, γεγονός το οποίο αγνοούσαν οι άνδρες της ΕΟΚΑ, είχαν χωριστεί σε δύο τμήματα.
 
Εκτελώντας κυκλωτική κίνηση, προωθήθηκαν και από βορρά προς την κατεύθυνση των Σπηλιών. Ωστόσο, ο Αυξεντίου συμπτύχθηκε ταχύτατα προς τους υπόλοιπους και όλοι μαζί κατευθύνθηκαν προς την περιοχή της Κακοπετριάς. Ανυποψίαστα τα δύο βρετανικά αποσπάσματα δεν αντιλήφθηκαν ότι το «θήραμα» είχε ξεφύγει. Οι Βρετανοί αλληλοπυροβολήθηκαν! Ερχόμενα από αντίθετη κατεύθυνση και με εξαιρετικά μειωμένη ορατότητα λόγω της ομίχλης, άνοιξαν πυρ το ένα εναντίον του άλλου. Όταν κατάλαβαν το λάθος τους ήταν πλέον αργά. Δεκαπέντε – είκοσι Βρετανοί στρατιώτες κείτονταν νεκροί από πυρά των συμπατριωτών τους, αλλά και των ανταρτών. Οι τραυματίες ανέρχονταν σε 37. 
 
Ένα απόρρητο έγγραφο από τη βρετανική διοίκηση της Κύπρου αποδίδει με τον πλέον εύγλωττο τρόπο το φιάσκο: «Ήταν η πρώτη φορά που τα στρατεύματά μας ήλθαν σε απ’ ευθείας επαφή με τους τρομοκράτες. Χωρισμένα σε δύο φάλαγγες, βάδιζαν με σχέδιο να σχηματίσουν κλοιό. Ενώ όλα έδειχναν ότι ο κλοιός γύρω από τους τρομοκράτες στένευε θανάσιμα, η επιχείρηση εξελίχθηκε ξαφνικά και απροσδόκητα σε αιματηρή τραγωδία. Οι μονάδες μας, ερχόμενες από διαφορετικές κατευθύνσεις, παραπλανήθηκαν από πυρά των τρομοκρατών, που παρενεβλήθησαν στην μέση τους. Μέσα στην ομίχλη που επικρατούσε, συγκρούστηκαν μεταξύ τους… Χάσαμε την ευκαιρία μίας ολοκληρωτικής νίκης, που θα σήμαινε το τέλος της τρομοκρατίας». 
 
Ο ίδιος ο Γρηγόρης Αυξεντίου, σε επιστολή του, περιέγραψε τη μάχη: «Το δικό μου το βιολί (το όπλο μου) δεν πρόκειται ποτέ να πέσει στα χέρια των Κότσιηδων (Άγγλων), εφ’ όσον είμαι ζωντανός. Τώρα που σου γράφω, το έχω στα γόνατά μου και είμαι περήφανος γι’ αυτό, γιατί έπαιξα κάτι όμορφους σκοπούς. Τους έστησα ένα σπουδαίο παιχνίδι, που θα το θυμούνται όσο υπάρχει βρετανικός στρατός. Έβαλα δύο τάγματα και αλληλοσυγκρούστηκαν και γέμισαν την χαράδρα πτώματα και εγώ έφυγα μέσα από τα μάτια τους, κατρακυλιστός, με τον τρόπο που ξέρεις. Δεν πρόφτασα όμως να καλοκάτσω, όπου πάω με κυνηγάει η προδοσία. Και τώρα τρέχω, διαρκώς κυνηγημένος από την προδοσία». 
 
Ωστόσο, παρά τη βρετανική «εμφύλια» σύγκρουση, ο κίνδυνος δεν είχε περάσει για τους Κύπριους μαχητές. Ο Γρίβας με τρεις συναγωνιστές του καταδιώχτηκε από μεγάλη βρετανική περίπολο η οποία διέθετε κυνηγετικά σκυλιά. Οι αντάρτες καλύφθηκαν στα πυκνά φυλλώματα με το χέρι στη σκανδάλη. Κάποια στιγμή Βρετανοί στρατιώτες βρέθηκαν ελάχιστα μέτρα από τον αρχηγό της ΕΟΚΑ, αλλά δεν τον αντιλήφθηκαν. Λίγο μετά τις 17.00 οι Βρετανοί εγκατέλειψαν την καταδίωξη λόγω του σκότους. Το τελευταίο ωστόσο από σύμμαχος έγινε εχθρός για τους αντάρτες, καθώς κινδύνευαν να τσακιστούν στους γκρεμούς. Περπάτησαν προσεκτικά, σχεδόν όλη τη νύχτα, πιασμένοι χέρι χέρι. Λίγο πριν από το χάραμα, ο Διγενής και οι τρεις αντάρτες του έφθασαν στο χωριό Κακοπετριά. Εκεί στάθμευαν 150 Βρετανοί στρατιώτες οι οποίοι δεν αντιλήφθηκαν την παρουσία τους.  
 
Η προδοσία και η τιμωρία. Στις 15 Δεκεμβρίου ο αρχηγός της ΕΟΚΑ και τέσσερις αντάρτες κρύβονταν σε μια οικία της Κακοπετριάς, σε οικογένεια της απόλυτης εμπιστοσύνης τους. Αργά το βράδυ έφθασε στο σπίτι ο γιος της οικογένειας, ο οποίος εργαζόταν σε βρετανική στρατιωτική βάση, αλλά επιπλέον ήταν πληροφοριοδότης των Βρετανών. Ο Διγενής και οι άνδρες του αναχώρησαν τα μεσάνυχτα για το χωριό Γαλάτα. Τα χαράματα το χωριό γέμισε Βρετανούς οι οποίοι αναζητούσαν με μανία τους «τρομοκράτες». Ο αρχηγός της ΕΟΚΑ όμως και οι άνδρες του πρόλαβαν να κρυφτούν στα γειτονικά υψώματα. Ο νεαρός Κύπριος είχε προδώσει και θα πλήρωνε γι’ αυτό. Δολοφονήθηκε από εκτελεστή της ΕΟΚΑ στη Λεμεσό. Σύμφωνα με τον Γρίβα, οι γονείς του προδότη αρνήθηκαν να τον συγχωρέσουν και συναίνεσαν στην εκτέλεσή του. Η μάχη στα Σπήλια αποτέλεσε έναν θρίαμβο για την ΕΟΚΑ. Ωστόσο, η οργάνωση υπέστη μια σημαντική απώλεια. Συνελήφθη βαρειά τραυματισμένος ο αρχηγός των αντάρτικων ομάδων Πιτσιλιάς, Ρένος Κυριακίδης.  
 
Απέμενε το ερώτημα πώς οι Βρετανοί έφθασαν στο κρησφύγετο στα Σπήλια. Σύντομα απαντήθηκε. Τη θέση των ανταρτών είχε προδώσει ο δασοφύλακας Κώστας Ζαβρός. Η νέμεσις ήρθε με την εκτέλεσή του από μαχητές της οργάνωσης. Στην τσέπη του σακακιού του νεκρού βρέθηκαν τα «αργύρια» της προδοσίας, μια βρετανική επιταγή 400 λιρών, την οποία δεν είχε προλάβει να εξαργυρώσει. 
 
 18/12/1958. 
Θεοδόσης Χατζηθεοδοσίου. Πεσών κατά τη διάρκεια του ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα του 1955-1959. Γεννήθηκε στο χωριό Στύλλοι της επαρχίας Αμμοχώστου το 1923 και πέθανε στις 18.12.1957. Αποφοίτησε από το δημοτικό σχολείο του χωριού του και στη συνέχεια εργάστηκε ως βοηθός φαρμακοποιού με προοπτική να γίνει φαρμακοποιός. Όμως τότε είχε για πρώτη φορά καθιερωθεί οι φαρμακοποιοί να μπορούν ν' ασκούν το επάγγελμα αυτό μόνο κατόπιν σπουδών, έτσι ο Χατζηθεοδοσίου δεν μπόρεσε ν' ασκήσει μόνος του το επάγγελμα. Η οικογένειά του, φτωχή και πολυμελής, δεν του παρείχε τις δυνατότητες σπουδών. Ο πατέρας του Γεώργιος Χατζηθεοδοσίου (που είχε συλληφθεί και φυλακισθεί μετά την εξέγερση του 1931), πέθανε νωρίς. Ο Θεοδόσης Χατζηθεοδοσίου, ως ένα από τα μεγαλύτερα παιδιά της οικογένειας (που ήταν συνολικά έξι) αναγκάστηκε να εργαστεί ως αγρότης, βοηθώντας μάλιστα στη μόρφωση των μικρότερων αδελφών του. 
 
Με την έναρξη του ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα, ο Θεοδόσης Χατζηθεοδοσίου εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ και υπήρξε ηγετικός παράγων της οργάνωσης στην περιοχή του χωριού του. Στην ΕΟΚΑ ήταν ενταγμένοι και η μοναδική αδελφή του κι άλλα αδέλφια του στο χωριό αλλά και εκείνα που φοιτούσαν τότε στο γυμνάσιο. Το σπίτι της οικογένειας στο χωριό Στύλλοι ήταν βάση διακίνησης και συνεδριάσεων αγωνιστών και ανταρτών της ΕΟΚΑ, χώρος απόκρυψης εγγράφων, εκτύπωσης φυλλαδίων κλπ. 
 
Τον Δεκέμβριο του 1957 ο αγγλικός στρατός έκανε εκτεταμένες έρευνες στην περιοχή του χωριού Στύλλοι. Όταν οι στρατιώτες πήγαν για έρευνες και στο σπίτι του Χατζηθεοδοσίου, η μητέρα του κατόρθωσε να καταστρέψει έγγραφα της ΕΟΚΑ που υπήρχαν εκεί, ζυμώνοντάς τα μέσα στην τροφή που έδωσε στα ζώα της. Οι Άγγλοι βρήκαν όμως τον πολυγράφο στον οποίο τυπώνονταν φυλλάδια της ΕΟΚΑ και αμέσως συνέλαβαν τον Θεοδόση Χατζηθεοδοσίου καθώς και τον αδελφό του Κυριάκο. Εκεί στο σπίτι τους ο Θεοδόσης ανακρίθηκε αμέσως, βασανίστηκε και πυροβολήθηκε εν ψυχρώ από τους βασανιστές του, οι οποίοι στη συνέχεια τον έσυραν νεκρό έξω στον δρόμο (προφανώς για να ισχυριστούν ότι σκοτώθηκε ενώ προσπαθούσε να αποδράσει). 
 
Επικεφαλής της ανάκρισης που οδήγησε στον θάνατό του ήταν ο περιβόητος ανακριτής Λίντς ή Μπέρτζ και ο Τ/Κ Γιλντιρίμ των οποίων από τότε η ΕΟΚΑ αποφάσισε την εκτέλεση τους. Παρά τις πολλές δυσκολίες, τελικά ο Μπέρτζ εκτελέστηκε στις 14. 4. 1958 στην Αμμόχωστο. Ο Γιλντιρίμ τον Αύγουστο του 1958 δολοφονήθηκε από τρομοκράτες της ΤΜΤ κοντά στον αστυνομικό σταθμό Λευκωσίας, διότι αρνήθηκε να τους δώσει μέρισμα από τα αργύρια προδοσίας. Μετά την εκτέλεσή του βρέθηκε στον λογαριασμό του το τεράστιο για την εποχή ποσό των 8 χιλιάδων λιρών. Θεία δίκη και μάλιστα από τους συντρόφους του της Τ/Κ τρομοκρατικής ΤΜΤ, στην οποία και ανήκε.  
 
Ίδετε περί Άγγλων βασανιστών. Στα χέρια τους άφησαν την τελευταία τους πνοή αγωνιστων από αισχρά βασανιστήρια 14 αγωνιστές της ΕΟΚΑ. Η θανατική ανάκριση απέδειξε ότι ο Θεοδόσης Χατζηθεοδοσίου με εμφανή ίχνη βασανιστηρίων, σκοτώθηκε στις 18.12.1957 από μια σφαίρα, που τον έπληξε στο στήθος και διαπέρασε την καρδιά. Ετάφη με τιμές στο χωριό του.   
 
 
27/12/1957.  
Ο Ήρωας που φονεύθηκε στο χωριό του από κομμουνιστές, για τη δράση του στην ΕΟΚΑ… 
 
Ο Ανδρέας Επιφανίου, γεννήθηκε στο χωριό Πηγή, της επαρχίας Αμμοχώστου, στις 26 Δεκεμβρίου 1938. Μετά την αποφοίτησή του από το δημοτικό σχολείο Πηγής, ασκούσε το επάγγελμα του ξυλουργού. Ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τα δικαιώματα των εργαζομένων. Με το ξεκίνημα του Αγώνα εντάχθηκε στην ομάδα της ΕΟΚΑ του χωριού του και προσέφερε τις υπηρεσίες του, με τη συμπαράσταση και τη βοήθεια της οικογένειάς του, στη διανομή φυλλαδίων, την αναγραφή συνθημάτων και τη διαφώτιση, που γινόταν κυρίως στα καφενεία του χωριού. Ο αδελφός του Ορθόδοξος ήταν μέλος της ΑΝΕ. Ανάμεσα στα άλλα καθήκοντα που η Οργάνωση είχε αναθέσει στον Ανδρέα, ήταν και η εκφώνηση διαφόρων συνθημάτων.
 
Τέτοια συνθήματα εκφωνούνταν σε ολόκληρη την Κύπρο, παράλληλα με τη ρίψη φυλλαδίων, για άμεση πληροφόρηση και για εμψύχωση του λαού. Η Εθνικόφρονη αυτή προσφορά του προκαλούσε οργή σε μέλη της αριστεράς, που καταδίωκαν τον Ανδρέα και την οικογένειά του. Στις 27 Δεκεμβρίου 1957, ενώ ο Ανδρέας Επιφανίου εκφωνούσε με τον τηλεβόα συνθήματα της ΕΟΚΑ, αναγνωρίστηκε η φωνή του, και ομάδα αριστερών, του έστησαν καρτέρι έξω από το σπίτι του και τον κτύπησαν με μαχαίρι. Ο Ανδρέας ξεψυχώντας σε λίγο στα χέρια της μητέρας του πρόλαβε να κατονομάσει το άτομο που τον κτύπησε, τον οποίο η Αγγλική κυβέρνηση φυγάδευσε στην Αγγλία για λόγους… ασφάλειας του. Ο Επιφανίου κηδεύτηκε με τιμές Ήρωα.  
 
31/12/1956 
Μιχαήλ Γιωργάλλας: “Μάστρε μου, μάστρε μου, πεθαίνω. Ζήτω η Ελλάς” 
 
Το τελευταίο ξημέρωμα του 1956, 31η Δεκεμβρίου, και ενώ η υφήλιος περιμένει το νέο έτος με γιορτές, δώρα και στολίδια, σε μια μικρή γωνιά του Ελληνισμού ακόμα κάποιοι μάχονται για τη Λευτεριά και την Ένωση. Για αυτούς δεν έχει γιορτές και πανηγύρια, για αυτούς γιορτή είναι ο Αγώνας, κι άλλο δώρο δε θέλουνε από τη πολυποθούμενη Ένωση με τη Μητέρα. Ο Γεωργάλλας Μιχαήλ αφήνει τέτοια μέρα τη ζωή του, θυσιάζει τη ψυχή στο βωμό της Πατρίδας, ποτίζει με τη σειρά του το δέντρο της Λευτεριάς. Ο Μάκης ήταν ο θεοσεβής νέος, ο μαχητής με τα υψηλά ιδανικά. Παρά το μικρό της ηλικίας του παρουσίασε άριστες απόψεις και μεγάλη κρίση στα θέματα του επιχειρησιακού κομματιού, και είχε προτάσεις και λύσεις για τη κατασκευή οπλισμού και πυρομαχικών, καθώς και άλλα προβλήματα που είχε να αντιμετωπίσει η Οργάνωση. Διακρίθηκε με δράση στο εκτελεστικό της Λευκωσίας, συνελήφθη και αφού δραπέτευσε συνέχισε δράση στην αντικατασκοπία και την κατασκευή βομβών. 
 
Ο Λιάκος, όπως ήταν το ψευδώνυμο του, κατάθεσε ψυχή λιονταριού. Τα αποθέματα του ήταν τεράστια, πάντα μαχητικός και εμπνευστής στον αγώνα. Μιλά για αυτόν ο σύντροφος του και Ηρωομάρτυρας, ο σταυραετός του Μαχαίρα Γρηγόρης Αυξεντίου: «Μην το βλέπετε έτσι λεπτό κι αδύνατο, είναι πολύ δυνατός στην Ψυχή» Ψυχή Έλληνα που έχει νοιώσει το ιερό Χρέος του Αγώνα, που έχει διαθέσει σε αυτόν το κάθε του κύτταρο, τη κάθε του σκέψη, τη κάθε του δράση, και μπορούσε να δώσει μέχρι τη τελευταία σταγόνα αίματος του για να σφραγίσει τη Μεγάλη Ιδέα που εχει ταχθεί να υπηρετήσει! 
 
Ο Γεωργάλλας ξημερώματα της Παραμονής βρίσκεται μαζί με τον Αυξεντίου και την υπόλοιπη ομάδα σε οικία στο χωριό Ζωοπηγή. Δεκάδες τούρκικα «σκυλιά», Τ/Κ επικουρικοί (Πραιτωριανών των Άγγλων) με τη συνοδεία Ε/Κ τότε εφιαλτών δοσίλογων, φθάνουν στο σπίτι και ζητούν την παράδοση των κρυμμένων ανταρτών. Η σύνηθης απάντηση ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ. Ο Γρηγόρης και ο Μάκης ανταλλάσσουν πυρά με τους εισβολείς. Τούρκος επικουρικός κτυπάει θανάσιμα το Γεωργάλλα και ταυτόχρονα φονεύεται από τον Αυξεντίου και αυτός.
 
Ναι, πράμα “πρωτοφανές” για τους θιασώτες της “ελληνοτουρκικής φιλίας” σήμερα, τουρκοκύπριος «αδελφός» τους κτυπάει Έλληνα. Με αυτούς ψάχνουν λυκο-φιλίες και κοινό κράτος οι σύγχρονοι γραικύλοι. Ουκ ολίγα εγκλήματα διέπραξε το εφεδρικό σώμα των ‘Αγγλων, που αποτελείτο από σκληρούς Τ/Κ εξτρεμιστές της ΤΜΤ. Ο Γεωργάλλας παραδίδει τη ψυχή του, φωνάζοντας στον Σταυραετό, με το αίμα να πνίγει τις λέξεις: “Μάστρε μου, μάστρε μου, πεθαίνω. Ζήτω η Ελλ…” 
 
Είμαστε όλοι παιδιά της ΕΟΚΑ 
 
Είμαστε όλοι παιδιά της ΕΟΚΑ,
ατσαλένια έχουμε καρδιά,
για τη Κύπρο μας όλοι να πολεμάμε
και να πέφτουμε με θάρρος στη φωτιά 
 
Της πατρίδος παιδιά τιμημένα
με τη πίστη στη γλυκειά μας Παναγιά
στα βουνά για ένα νέο εικοσιένα 
για να ζήσουμε μιας ώρας λευτεριά
 
Λευτεριά ελά εδώ για ν΄ αγκαλίασης
και της Κύπρου τα ηρωϊκά παιδιά
που για σένα και πάλι πολεμάμε
γιατί σ” έχουμε βαθειά μεσ΄ τη καρδιά 
 
Ελα μάνα δόσ” μου την ευχή σου
για ν” ανέβω ψηλά εις στα βουνά
και σαν πέσω κάποια μέρα μεσ” τη μάχη
θα φωνάξω ΕΝΩΣΙΣ και ΛΕΥΤΕΡΙΑ 
 
ΑΙΩΝΙΑ ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ.
 
Επιμέλεια – Έρευνα από Ομάδα Εργασίας και Έρευνας του συγγραφέα κ. Αντώνη Αντωνά.

11 σχόλια:

  1. ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟ ΚΑΤΕΒΑΤΟ ΗΡΩΩΝ Κ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΕΥΤΥΧΩΣ ΜΟΝΟ 2 ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΜΑΥΡΙΣΑΝ ΤΗΝ ΔΟΞΑ.
    1 και ένας Κύπριος πράκτορας των Αγγλων
    2 Τη θέση των ανταρτών είχε προδώσει ο δασοφύλακας Κώστας Ζαβρός.

    ΕΥΤΥΧΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΝΟΥΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΑΙΩΝΙΑ ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ.
    Επ ευκαιρία προσθέτω.
    Το κρατικό ΜΜΕ Ρ.Ι.Κ. (Ραδιοφωνικό /Ρ/Τ Ίδρυμα Κύπρου) το οποίο διοικείται από προοδευτικούς νεοταξίτες καθημερινά παρουσιάζει επετειολόγιο διεθνών γεγονότων και ενίοτε προβάλλει και ντοκυμαντέρ άσχετα με την Κυπριακή και Ελληνική Ιστορία.
    Ποτέ δεν πρόβαλε ένα ντοκυμαντέρ για τους αγώνες του Ελληνικού Έθνους υπέρ Ελευθερίας, ούτε και κάνει μνεία για Κυπριακά ιστορικά γεγονότα, τα οποίο ευτυχώς στο διαδίκτυο, υπάρχουν κατά δεκάδες για την ένδοξη Ελληνική Ιστορία και άκουσον είναι παραγωγές ξένων φιλελλήνων.
    Επιλήσμονες ακούστε... Εσείς οι άκαπνοι μπορεί να θέλετε να λησμονήσει ο Ελληνισμός της Κύπρου και τους αγώνες του και τους ήρωες νεκρούς του για δικούς σας αλλότριους σκοπούς (Αφελληνισμός), αλλά εμείς οι απόγονοι αγωνιστών μπαρουτοκαπνισμένων και πεσόντων δεν τους λησμονάμε, διότι τότε οι νεκροί πεθαίνουνε όταν τους ξεχνάμε. Ξεχάσατε το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ για την τουρκική εισβολή, ξεχάσατε τους αγώνες της ΕΟΚΑ, ξεχάσατε τους αγώνες όλου του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ. Εμείς και η ιστορία ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ....Οι μόνοι που θα ξεχαστούν και θα φύγουν στιγματισμένοι, εσείς θα είστε και οι όμοιοι σας .....
    Μ.Σ. απόγονος ηρώων της ΕΟΚΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ένα υπέροχο αφιέρωμα της διαπρεπούς κ. Βασούλας Κούλα από Λάρνακα-Κίτιον.
    Πρόεδρος ΠΑΔΕΔ-Πρωτοπορία
    Πρόεδρος ΠΟΕΔ Λάρνακας
    ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ "ΕΛΛΗΝΩΝ" ΔΙΔΑΣΚΑΛΩΝ

    ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ/ΕΣ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΓΓΟΝΙΑ.
    Ο υπέροχος αγώνας των ηρώων της ΕΟΚΑ μέσα από την ...https://paideia-news.com › 2021/03/30
    ·
    30 Mar 2021 — Η ποίησή του είναι ένα μνημόσυνο για όσους έπεσαν για την ελευθερία της Κύπρου μας. Ένα μνημόσυνο για τα νεαρά βλαστάρια, που θυσίασαν ζωή και ...


    ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΑΔΕΛΦΟ

    Δε γίνονται σήμερα αυτά τα πράγματα, Γρηγόρη.

    Αυτά τα παράτησε ο κόσμος χιλιάδες χρόνια τώρα

    Και τ΄ αφυδάτωσε και τα ταρίχεψε

    Και τάκανε παραμύθια

    Για τ’ αναγνωστικά των παιδιών,

    Γιατί αρέσουν στα παιδιά οι Θερμοπύλες

    με τους χτενισμένους Σπαρτιάτες

    Και τα «υπό σκιάν» και τα «μολών λαβέ».

    Δε τάβαλαν για να τα επαναλαμβάνουμε.

    Έπειτα πώς έρχεσαι

    ύστερα από δυόμιση χιλιάδες χρόνια

    να διεκδικήσεις;

    Σκέφτηκες τον αριθμό;

    Δυόμιση χιλιάδες χρόνια

    δεν υπήρχε αντίρρηση,

    δυόμιση χιλιάδες χρόνια

    είχαν κάνει κατοχή το παραμύθι

    οι άνθρωποι.

    Δεν μπορείς εσύ τώρα να λες όχι. Κώστα Μόντη Εθνικού Ποιήτη μας.

    Τιμούμε και δοξάζουμε τα νεαρά παιδιά της ΕΟΚΑ που τόλμησαν να προφέρουν το «όχι», που ανέβηκαν στο ικρίωμα της αγχόνης τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο, που τόλμησαν να ορθώσουν το ανάστημά τους απέναντι στον εχθρό και σ’ όλα τα μέσα που χρησιμοποίησε!

    Όταν υπάρχουν τέτοια παιδιά που ξέρουν να φυλάγουν Θερμοπύλες, όταν υπάρχουν παιδιά που κάνουν βίωμά τους τα «μολών λαβέ», όταν υπάρχουν παιδιά που παραδειγματίζονται από τους προγόνους τους και γίνονται τα ίδια φωτεινά παραδείγματα για τους νεότερους, τότε μπορούμε να ελπίζουμε για ένα καλύτερο μέλλον!

    Όταν υπάρχουν παιδιά που θυσιάζονται για τα υψηλά ιδανικά της ένδοξης φυλής μας, που είναι η Πατρίδα και η Ελευθερία τότε μπορούμε να ελπίζουμε στη δικαίωση και την ελευθερία του νησιού μας!

    Φτάνει όλοι μας μαζί ν΄ ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους και να μείνουμε πιστοί σ΄ αυτά για τα οποία θυσιάστηκαν!

    Μια πατρίδα ελεύθερη απ’ άκρη σε άκρη διεκδικούμε. Μια Κύπρο ενιαία, ακέραιη χωρίς τα συρματοπλέγματα της ντροπής.

    Δόξα και τιμή στους ήρωες του επικού αγώνα της ΕΟΚΑ!

    Δόξα και τιμή στους αγωνιστές της λευτεριάς!

    Περήφανοι!

    Περί Εθνικού Ποιητή Κώστα Μόντη πιο κάτω.
    Μ.Ρ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τιμούμε τις εθνικές επετείους κι αναζητούμε τον δικό μας προσανατολισμό

    ΤΗΣ ΒΑΣΟΥΛΑΣ ΚΟΥΛΑ*

    Ο Κώστας Μόντης ασχολήθηκε έντονα με τα σπουδαιότερα ιστορικά γεγονότα που σφράγισαν την κυπριακή πραγματικότητα. Ο απελευθερωτικός αγώνας του 1955-1959 έχει κυρίαρχη θέση στην ποίησή του.

    Η ποίησή του είναι ένα μνημόσυνο για όσους έπεσαν για την ελευθερία της Κύπρου μας. Ένα μνημόσυνο για τα νεαρά βλαστάρια, που θυσίασαν ζωή και νιάτα, που αψήφισαν την ανωτερότητα των Άγγλων στρατιωτών και νίκησαν. Ένα μνημόσυνο για όλους αυτούς, που με πίστη στον Θεό και την πατρίδα, θυσιάστηκαν για ιδέες και υψηλά ιδανικά που βρίσκονται κλεισμένα στην καρδιά κάθε τίμιου πατριώτη.

    Από την ποίηση του Μόντη, αναδύεται ένας θαυμασμός, μια συγκίνηση απ΄ όλους εμάς που μείναμε, για όλους αυτούς που έφυγαν δοξασμένοι και καταξιωμένοι στο πάνθεον των ηρώων της νεότερης Ελληνικής ιστορίας.

    Ο Μόντης λοιπόν, δηλώνει επιτακτικά, προσήλωση στα ιδεώδη της ένδοξης ελληνικής φυλής μας, προσήλωση στα ιδανικά για τα οποία θυσιάστηκαν οι ήρωές μας, και μας καλεί όλους μαζί ν΄ αγωνιστούμε, έχοντας φωτεινό παράδειγμα τους ήρωες του αγώνα της ΕΟΚΑ για τη σωτηρία και τη δικαίωση αυτού του τόπου.

    Ο Κώστας Μόντης υμνεί με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο τους ήρωες της ΕΟΚΑ. Πιο κάτω παραθέτω μια προσωπική επιλογή ποιημάτων του που αναφέρονται στον αγώνα του ’55-‘59 σαν φόρος τιμής στους ήρωες που δόξασαν με τον ηρωικό τους θάνατο το νησί μας.
    Οι Έλληνες ξέρουν κάθε στιγμή να πεθάνουν. Γιατί ενεργούν πάντα με γνώμονα την καρδιά και όχι τη λογική. Γι΄ αυτό και πάντα πετυχαίνουν το παράλογο και κάνουν δυνατό το αδύνατο. Έχουν ατσάλινα στήθια οι Έλληνες, έχουν μεγάλη ψυχή, αδίστακτη θέληση, πίστη και θάρρος. Δε διστάζουν να χύσουν το αίμα τους, δεν κάνουν πίσω μπροστά στο θάνατο, δεν πτοούνται, δεν υποκύπτουν. Δεν υπολογίζουν θυσίες κι αγώνες , γι’ αυτό και πάντα βγαίνουν νικητές. Και το ότι οι Έλληνες δε δρουν με τη λογική, το έχουν αποδείξει επανειλημμένα. Ο αγώνας της ΕΟΚΑ ήταν μια «τρελή» αδιαμφισβήτητα απόδειξη…
    ΕΥΓΕ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΔΑΣΚΑΛΑ.... ΧΙΛΙΑ ΕΥΓΕ.... ΠΟΥ ΕΥΤΟΛΜΑ ΤΙΜΑΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ...
    Μ.Ρ. Σχολιογράφος - Ερευνήτρια από κατεχόμενη Κερύνεια.
    Απόγονος οικογένειας, που σύσσωμη συμμετείχε στον ένδοξο αγώνα ΕΟΚΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Λαμπρή ιδέα να υπενθυμίζεται και να μου στέλνετε ιστορικά γεγονότα και ημερομηνίες.
    Θα το διαβάσω προσεκτικά όπως και τα προηγούμενα επετειολόγια και εύχομαι να μάθω απ' έξω τις
    σημαντικότερες ημερομηνίες...τουλάχιστον θα το προσπαθήσω!
    ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ.
    ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΟΤΕ.
    Σ.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή


  6. Επειδή συνήθως γράφουμε μόνο το πρώτο στίχο του ποιήματος ΚΑΡΤΕΡΟΥΜΕ ΜΕΡΑ ΝΥΧΤΑ, κάποιοι αποδέκτες μας ζήτησαν να το καταχωρήσουμε ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ...

    Του Δημήτρη Λιπέρτη.

    Καρτερούμεν μέραν νύχταν* – Δημήτρης Λυπέρτης

    Καρτερούμεν μέραν νύχταν

    να φυσήσ’ ένας αέρας

    ‘στουν τον τόπον πόν’ καμένος τζι’εν θωρεί ποττέ δροσιάν,

    για να φέξει καρτερούμεν το φως τζείνης της ημέρας

    ποννά φέρει στον καθέναν τζαι χαράν τζαι ποσπασιάν.



    Την Μανούλλαν μας για πάντα μιτσιοί μιάλοι καρτερούμεν

    για να μας σφιχταγκαλιάσει τζαι να νεκραναστηθούμεν.



    Η ζωή μας έν’ για τζείνην τζαι ζωή μας τζείνη ένι

    τζαι πως τρώμεν δίχα τζείνης τζι είμαστιν βασταεροί

    έν γιατί με τ’ όνομάν της είμαστιν ποσκολισμένοι

    πον το βκάλλουν που τον νουν μας μήτε χρόνια, με τζαιροί·

    ξυπνητοί τζαι τζοιμισμένοι έν’ για τζείνην η καρκιά μας

    που διπλοφακκά για νά ’ρτει τζαι να μείνει δα κοντά μας.



    Τα λαμπρά μας ούλλον τζι άφτουν τζι οι καμοί μας εν σιούσιν,

    έν’ συμπούρκισμαν φουρτούνας των τζυμμάτων του γιαλού

    έτσ’ οι λας έν’ που παθθαίννουν όντας ξένοι τζυβερνούσιν·

    έχουν μέσα τους φουρτούναν τζι αν τους έχουν προς καλού

    τζι όσον τούτοι τζι αν κραδκιούνται που την Μάναν χωρισμένοι,

    η αγάπη τους περίτου γίνεται δρακοντεμένη.



    Πκοιος αντέκοψεν ποττέ του τον αέραν γιά το τζύμμαν

    τζι έκαμέν το για ν’ αλλάξει φυσικόν τζαι να σταθεί;

    Ομπροστά στον Πλάστην ούλλοι εν είμαστιν παρά φτύμμαν,

    έν’ αβόλετον ο νόμος ο δικός του να χαθεί

    τζαι για τούτον μιτσιοί μιάλοι για την Μάναν λαχταρούσιν

    έν’ η γέννα, έν’ το γάλα, έν’ τα χνώτα που τραβούσιν.



    Είντα γάλαν ήταν τότες τζείντο γάλαν που βυζάσαν

    ας αμπλέψουν να το δούσιν· είμαστιν ούλλοι εμείς.

    Αν περνούσιν μαύρα χρόνια σγιαν τζαι τζείνα που περάσαν

    ’πό μας ένας έν τζαι βκαίννει που την στράταν της τιμής

    μήτ’ επλάστηκεν ποττέ του, τζι αν πλαστεί τζι αννοίξει στόμαν,

    νεκρόν εννά τον ξεράσει τζαι του τάφου του το χώμαν.
    Π.Β. Συγγραφέας - Ποιήτρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Όσον αφορά επιλήσμονες του ΡΙΚ και τους όμοιους τους, τους αφιερώνω το πιο κάτω ποίημα του Πασιαρδή και ο νοών νοείτω....

    Εσύ δεν λες τίποτα

    μα εγώ θα σου πω γι’ αυτό το νησί

    που ήταν όνειρο χτες και θυμάρι κι αμίαντο

    και σήμερα ποτάμι οδύνης

    ποτάμι που δεν λέει να σιγήσει

    κατρακυλώντας απ’ τους αιώνες όχι νερό

    μα τις πέτρες μας, πέτρες αρχαίες που χτίσαν ναούς

    και υψώσανε κάστρα και πολιτείες που χάραξαν

    τ’ όνομά τους στο χρόνο

    βαθιά, και για πάντα.

    Εδώ, σ’ αυτό το νησί, υδρίες λαδιού με παραστάσεις του μόχθου

    υδρίες κρασιού με παραστάσεις αγάπης

    ο χαλκός στου ανθρώπου τη δούλεψη

    ο χρυσός, η εικόνα, το κέντημα,

    το ξύλο που ευωδιάζει το χέρι,

    τάφοι προγόνων παλιών και χτεσινών πατεράδων.

    Εσύ δεν λες τίποτα

    μα εγώ θα σου πω για τα παιδιά

    που σκύψανε άξαφνα με το χέρι στο στήθος

    εκεί στις πλαγιές του βουνού Πενταδάχτυλος και φωνάζαν

    τη μάνα τους ώσπου ξεψύχησαν.

    Εσύ δεν λες τίποτα

    μα εγώ θα σου πω για τα σπίτια, τα δέντρα

    του κάμπου μας, τα πικρολέμονα του ίδρωτά μας

    που τα διαγούμισαν άλλοι

    και πέρα τα πήγανε.

    Εσύ δεν λες τίποτα

    μα εγώ θα σου πω γι’ αυτό το μαρτύριο

    που δένει τη γη μας, τον τροχό* που στενάζει

    η πατρίδα μας, την πληγή στο σώμα του Ιησού.

    Εσύ δεν λες τίποτα

    μα η πληγή στο σώμα του Ιησού

    δεν στερεύει.

    Μένουμε μ’ ανοιχτές τις πληγές στο σταυρό του ορίζοντα.

    Δεσπόζει το αίμα. Η Κύπρος καλεί. Στους

    δρόμους του κόσμου αντηχεί η φωνή μας.

    Ας μην αναπαύονται οι *άνθρωποι.

    *Δικό μου, Εφιάλτες και Ιούδες, Νενέκοι και Κεραυνοί ( Κεραυνός=όνομα Κύπριου προδότης - ΕΟΚΑ.)

    Μίνως τ. μέλος της ΕΟΚΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΤΑ ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΤΙΜΗΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΕΠΑΞΙΑ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΕΤΕΙΟΛΟΓΙΟ.
    Ν.Ι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Λόγω αναφοράς σε σχόλιο πιο πάνω, στο νεοκυπριακό και ανθελληνικό Ρ.Ι.Κ. το οποίο από εποχής Μακαρίου εφαρμόζει και προπαγανδιστικά κάνει πλύση εγκεφάλου στον Ελληνισμό της Κύπρου, προς αφελληνισμό του και λησμονεί και αγώνα ΕΟΚΑ, αλλά και όλους τους αγώνες των Ε/Κυπρίων για την ΕΝΩΣΗ με την μητέρα Ελλάδα, προσθέτω απόσπασμα παλαιότερου άρθρου ( Αρχείο μου) αυτονόητου περιεχομένου, για επιλήσμονες και Εφιάλτες....VERBA VOLANT, SCRIPTA MANENT.
    Ποιοι, πώς και γιατί προσπαθούν να μας αφελληνίσουν;

    Μετά την εισβολή, άρχισε να ακούγεται η ατάκα «για να ελευθερωθεί η Κύπρος πρέπει να δημιουργηθεί μια κυπριακή εθνική ταυτότητα». Φυσικά αυτό το έλεγαν πίσω από τις κάμερες και το έγραφαν μερικοί θαρραλέοι δημοσιογράφοι, ιστορικοί, ακαδημαϊκοί και συγγραφείς. Για να δημιουργηθεί όμως ένα νέο «κυπριακό έθνος», πρέπει να δημιουργηθεί και μια νέα «κυπριακή γλώσσα». Βλέπε http://spartiatisarthra.blogspot.co.uk/2011/11/blog-post_15.html
    Εγγλέζοι τότε: Αυτή την πολιτική την άρχισαν οι Άγγλοι αποικιοκράτες (για να σταματήσουμε να τους ενοχλούμε με το αίτημα της Ένωσις) και τη συνεχίζει το αμετανόητο ΑΚΕΛ μέχρι σήμερα, με τα άλλα κόμματα να παραμένουν απλοί θεατές και να «νίπτουν τας χείρας τους».
    Στα χρόνια της αγγλοκρατίας, οι αποικιοκράτες προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν την αγραμματοσύνη των τότε Ελλήνων Κυπρίων (θα μου πείτε και τώρα που είναι σπουδασμένοι -όχι απαραίτητα και μορφωμένοι- οι Έλληνες της Κύπρου, πάλι έρμαια είναι στις ορέξεις των πολιτικάντηδων) για να δημιουργήσουν «κυπριακή εθνική συνείδηση» έτσι ώστε να πάψουν επιτελούς οι «κακοί» Έλληνες να θέλουν Ένωση μετά του υπολοίπου ελληνισμού. Εξοστράκισαν κάθε ελληνικό στοιχείο από τα πρώτα κιόλας χρόνια της αγγλοκρατίας. Ήλεγχαν το μάθημα της ιστορίας και την παιδεία γενικά, πριν τον «περί παιδείας νόμο του 1923», ενώ οι νόμοι του 1931 και 1935 διαλάμβαναν τα εξής: α) απαγόρευαν τη χρήση εθνικών συμβόλων (τον εθνικό ύμνο αντικατέστησε ο αγγλικός), τους εθνικούς εορτασμούς και την πατροπαράδοτη διακόσμηση των Σχολείων με αρχαίους Έλληνες ήρωες, αλλά και ήρωες του 1821 β) περιόριζαν το μάθημα της ιστορίας σε βαθμό που ισοδυναμούσε με κατάργηση του γ) εισήγαγαν το μάθημα των αγγλικών στις δυο τελευταίες τάξεις του Δημοτικού Οι ιερείς μας τότε αναγκάστηκαν να κάνουν κατηχητικά για να διδάξουν στους Ελληνόπαιδες την ελληνική μας ιστορία αφού οι Εγγλέζοι ήλεγχαν, σχεδόν απαγόρευαν την ελληνική μας ιστορία στην προσπάθεια τους να μας αφελληνίσουν και να δημιουργήσουν «κυπριακή εθνική συνείδηση» (ένα καινούργιο «κυπριακό έθνος», γι’αυτό και μας αποκαλούσαν «ελληνόφωνους»), για να καταλαγιάσει ο εθνικός πόθος ΟΛΩΝ των Ελλήνων Κυπρίων για Ένωση. Επισης, η ελληνοορθοδοξία εδιδάσκετο παράνομα (εννοείται) και σε διαφορα πατριωτικά αθλητικα σωματεια που αργότερα βοήθησαν τα μέγιστα στον απελευθερωτικό-ενωτικό αγώνα.
    Όλοι γνωρίζουμε πως τελείωσε αυτή η ιστορία. Η μανία των Εγγλέζων να μας αφελληνίσουν και να δημιουργήσουν «κυπριακή εθνική συνείδηση», σε συνδυασμό με την πολιτική του «ουδέποτε θα ενωθεί η Κύπρος με την Ελλάδα», οδήγησε στον ένοπλο αγώνα
    Το ΑΚΕΛ σήμερα (υπό τα απαθή όμματα των υπολοίπων κομμάτων), συνεχίζει την αγγλική πολιτική του αφελληνισμού, της αποεθνοποίησης-εθνογένεσης, (βλέπε άρθρο http://spartiatisarthra.blogspot.com/2011/11/blog-post.html)
    Συνέχεια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τα τελευταία χρόνια ακούμε διάφορους (εννοείται ανιστόρητους-αστοιχείωτους) ανθρώπους να λένε πως δεν είμαστε Έλληνες. Πολιτικός τ. Γραμματέας ου ΑΚΕΛ τόλμησε να πει δημόσια πως δεν είμαστε Έλληνες, εκτός από κάτι μπηχτές και από άλλους πολιτικούς του ΑΚΕΛ ότι είμαστε ελληνόφωνες και τρεις φορές ο Χριστόφιας να αποκαλεί τους ομοεθνείς μας της κυρίως Ελλάδας, Έλληνες αντί για Ελλαδίτες. Πριν το 1960 ΚΑΝΕΝΑΣ δεν αμφισβητούσε την ελληνική εθνοτική καταγωγή των Κυπρίων. Δεν υπήρχε τότε η ανιστόρητη, εμετική και προκλητική ατάκα «δεν είμαστε Έλληνες». Αυτό άρχισε να το σιγοψιθυρίζει ο κόσμος μετά την εισβολή. Το ΑΚΕΛ άρχισε την προπαγάνδα (πλύση εγκεφάλου) στη νεολαία του. Αυτό που χαρακτηρίζει όμως εμάς τους Έλληνες είναι η λήθη. Ξεχνούμε πως ήταν τα πράγματα πριν το 1960
    Από το 1960 άρχισε με φυσικό τρόπο το φαινόμενο της «κυπριακής εθνικής συνείδησης», και με τεχνητό επαίσχυντο τρόπο από το 1974, για να μας κάνουν να ξεχάσουμε την εθνοτική μας ταυτότητα, ή τουλάχιστον να προκαλέσουν εθνική σύγχυση-αποπροσανατολισμό. Θα αναφερθώ σε δυο-τρία παράδειγμα μόνο που μπορούν να συγκριθούν με την υπόθεση της Κύπρου.
    Πριν 50-60 χρόνια δεν υπήρχε Έλληνας Κύπριος που να αμφιταλαντευόταν για την εθνοτική μας ταυτότητα, λες και είναι υποκειμενικό το θέμα, ή λες και μπορούμε να επιλέξουμε σε ποιο έθνος θα ανήκουμε.
    Όλα αυτά γίνονται (σκόπιμα και ενσυνείδητα φυσικά) για να πατάξουν τον υγιή εθνικισμό, επειδή μόνο έτσι θα πετύχουν τα εθνοπροδοτικά τους σχέδια: ΔΔΟ, διζονική δικοινοτική ομοσπονδία, επαναπροσέγγιση με τα αδέρφια τους, τους τουρκο«κύπριους», να απομακρύνουν τη Μητέρα Πατρίδα και να «απογαλακτίσουν» την Κύπρο από την κυρίως Ελλάδα, και τον διεθνισμό τους που ισοδυναμεί με αφανισμό (εθνογραφικά) του κυπριακού ελληνισμού.
    Πόσες φορές ακούσατε την ατάκα «πρέπει οι Ε/κ και οι Τ/κ να νιώθουν Κύπριοι. Μακριά οι μητέρες πατρίδες». Αυτό βέβαια για να το πετύχουν χρησιμοποιούν το ΡΙΚ και τηλεκατευθυνόμενους ακαδημαϊκούς-ιστορικούς για να παραχαράξουν την ελληνική μας ιστορία, ή απλά να μην δίδεται η απαιτούμενη σημασία στο μάθημα αυτό, γιατί βλέπετε συνήθως όσοι μελετούν εις βάθος τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό μας, μαγεύονται, σαγηνεύονται σε τέτοιο βαθμό που στο τέλος γίνονται «φανατικοί εθνικιστές και προγονόπληκτοι».
    Παρουσιάζονται πλήθος δημοσιεύματα όπως το πιο κάτω. Προέρχεται από τη διάλεξη του bona fide Aακαδημαϊκού Ανδρέα Καζαμία, τέως προέδρου της «Επιτροπής Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης», που έγινε στο πανεπιστήμιο Κύπρου, παρουσία του προέδρου Δημήτρη Χριστόφια και του υπουργού παιδείας και πολιτισμού Αντρέα Δημητρίου. («φιλελεύθερος» 25/5/2008)
    «Στην οικοδόμηση εδραίωση και επιβίωση ενός δικοινοτικού, ομοσπονδιακού ευρωκυπριακού διαπολιτισμικού κράτους, επιβάλλεται η επαναδιαπραγμάτευση και ανακατασκευή της ελληνοκυπριακής ΚΑΙ τουρκο «κυπριακής» συλλογικής ταυτότητας».
    ΑΥΤΑ ΠΕΡΙ ΝΕΟΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΠΟΥ ΑΡΧΙΣΕ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΡΧΟΜΑΝΗ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΕΥΧΕΛΛΕΣ ΜΕ ΣΥΝΟΔΟΠΟΡΟ ΤΟ ΑΚΕΛ ΚΑΙ ΟΜΟΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΚΥΠΡΙΟΥΣ. ΟΤΑΝ Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΟΚΑ ΤΟΤΕ ΤΟ ΑΚΕΛ ΤΟΝ ΕΒΡΙΖΕ ΣΚΑΙΟΤΑΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΓΕΝΗ. ΜΕΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΟΡΚΟΣ ΕΓΙΝΕ ΚΑΙ ΑΘΕΤΗΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΊΑ ΟΡΚΙΣΘΗΚΕ ΧΑΡΙΝ ΤΩΝ ΜΩΡΟΦΙΛΟΔΟΞΙΩΝ ΤΟΥ ... ΤΟΤΕ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΙΝΔΑΛΜΑ ΤΟΥ ΑΚΕΛ ... ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΜΑΡΩΝΕΤΕ ΠΑΝΤΑ... ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΑΥΤΟΙ ΛΗΣΜΟΝΗΣΑΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΕΣΕΙΣ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΛΕΤΗΡΕΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ....
    ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΓΝΩΙΖΕΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΑΔΕΛΦΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΤΩΝ ΑΝΘΕΛΛΗΝΩΝ, ΠΟΥ ΠΟΔΗΓΕΤΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΠΟΔΗΓΕΤΟΥΝ ΤΟΝ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ...ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΙ ΚΑΣΤΑ, ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΜΑΣΩΝΟΥΣ ΠΟΥ ΤΗΡΟΥΝ ΤΟ ΜΑΚΑΡΙΑΚΟ ΚΑΙ ΑΚΕΛΙΚΟ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ... ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΜΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΝΥΝ ΚΑΙ ΑΕΙ...
    ΚΥΠΡΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΔΑΣΚΑΛΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ. ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ.
    ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).

Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.

Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.