Μία ἀκόμη βλάσφημη πρόκληση κατά τῆς πίστης μας…

Του Νεκτάριου Δαπέργολα

Διδάκτορος Ἱστορίας

 

Σοκαριστικά βλάσφημη καί χυδαία «πρόκληση γιά τήν πρόκληση», χωρίς καμία ἄλλη ὁρατή αἰτία. Καμαρῶστε. Ἕνας παπᾶς ἀκουμπάει πάνω σέ μιά ἀπομίμηση Ἁγίας Τράπεζας, τύφλα στό μεθύσι (ἀπό Θεία Κοινωνία), λέγοντας: «Τόση Θεία Κοινωνία καί νά πάει χαμένη; Ἁμαρτία δέν εἶναι; Χίκ»! Πιό δίπλα, ἕνας ἄλλος παπᾶς μέ χυδαία χαρακτηριστικά καί ἀκόμη πιό χυδαία στάση (κάτι μεταξύ πόρνης τοῦ πεζοδρομίου καί πρεζέμπορα), λέει σέ δύο περαστικές γιαγιᾶδες «Κορίτσια, ἔχω ὡραία μεταλαβιά ἀνόθευτη ἀπό κορωνοϊό, πρῶτο πρᾶμα» καί ἐκεῖνες τοῦ ἀπαντοῦν «Σέ Ἅγιο Φῶς παίζει κάτι»; Πιό πάνω ἕνας τρίτος παπᾶς κοινωνάει μιά γριά μέ φόντο μία εἰκόνα τέμπλου, στήν ὁποία ἀπεικονίζονται ἡ Παναγία καί ὁ Χριστός φορώντας φίμωτρο. Λίγο πιό πέρα, μία διαδήλωση κληρικῶν (δίκην ἀντιεξουσιαστῶν) πού κρατοῦν ἕνα Σταυρό σέ στάση πολυβόλου καί φωνάζουν τό σύνθημα «Ἐκκλησία κι ἀγιασμοί, κάτω ὅλοι οἱ γιατροί». Τέρμα κάτω, ἕνας ἀκόμη ἱερέας θυμιάζει σκορπώντας ὁλόγυρά του κορωνοϊό. 

 

Αὐτές εἶναι μερικές μόνο εἰκόνες ἀπό ἕνα πολύχρωμο σαβουρόχαρτο, μέ τό ὁποῖο κάποιοι θεώρησαν πώς μποροῦν νά κάνουν πλάκα «ἐν οὖ παικτοῖς» (μέ ἀφορμή τήν Ἀποκριά καί τό δῆθεν σατιρικό - κατά τό μυαλό τους - πνεῦμα τῶν ἡμερῶν) καί δεδομένης βεβαίως καί τῆς πρόσφατης κατάργησης τῆς νομικῆς διάταξης περί κακόβουλης βλασφημίας. Τό εἰκονιζόμενο σκουπίδι ἐθεάθη προχτές ἀναδύον τήν ἀνεκδιήγητη μπόχα του στό κεντρικότερο σημεῖο τῆς Κομοτηνῆς, ὡς ἀφίσα μέ κολλάζ ἀπό διάφορες (λέμε τώρα) γελοιογραφίες, πού καταλήγει βασικά νά γίνει μία αἰσχρή και βέβηλη ὕβρις ἐνάντια στήν Ἐκκλησία, τή Θεία Κοινωνία, τό Ἅγιο Φῶς, τήν Παναγία, τόν Ἁγιασμό, ὅλη γενικά τήν πίστη μας. Δέν τή γλιτώνει ὅμως οὔτε καί ἡ ἐθνική μας Ἱστορία, καθώς σέ ἄλλο σημεῖο ἀπεικονίζεται καί διακωμώδηση τῆς περίφημης «Ἐξόδου τοῦ Μεσολογγίου» τοῦ Βρυζάκη, ὅπου τή θέση τῶν ἡρώων τοῦ 1821 πού ἐπιτίθενται μέ τά σπαθιά τους, ἔχουν πάρει ἐπελαύνοντα καρτούν μέ φίμωτρα καί σύριγγες ἐμβολιασμοῦ. 

 

Ὑπάρχουν φυσικά καί 4-5 ἀκόμη γελοιογραφίες μέ ἄλλα ἐπιμέρους θέματα (πάντα ἐννοεῖται ἀπό τήν εὐρύτερη κορωνο-θεματολογία), ἄν καί βεβαίως πολύ πιό ὑποτονικές (ἕως ἀδιάφορες), σέ σύγκριση μέ ἐκεῖνες πού ἀφορούν στήν Ἐκκλησία - καί μάλιστα μέ τέτοιο μένος. Τό ὅλο παλιόχαρτο φέρει τήν ὑπογραφή τοῦ «Συλλόγου Ἐβριτών Ν.Ροδόπης» - καί βεβαίως ἐξυπακούεται ὅτι ἡ ἀρχική εὐθύνη γιά τή δημιουργία καί ἀνάρτησή του δέν μπορεῖ νά βαραίνει προφανῶς ἅπαντα τά μέλη τοῦ πολυπληθοῦς αὐτοῦ συλλόγου τῆς πόλης μας, παρά μόνον ἐκεῖνα τοῦ ΔΣ ἤ ὅποιου ἄλλου τέλος πάντων ἐνεπλάκη (οὔτε γνωρίζω, οὔτε καί μέ ἐνδιαφέρει ποιοί εἶναι αὐτοί). Ἀπό τήν ὥρα πάντως πού κυκλοφόρησε καί γνωστοποιήθηκε, εἶναι ξεκάθαρο ὅτι ὅλοι πιά φέρουν εὐθύνη, ἀπό τή στιγμή πού ξέρουν καί δέν ἀντιδροῦν. 

 

Νά δοῦμε λοιπόν ἄν θά ἀνακαλέσει κανείς στήν τάξη τούς ἐν λόγω κυρίους, πού βρῆκαν τήν εὐκαιρία νά ἐξεμέσουν τοιουτοτρόπως πάνω στά ἱερά καί τά ὅσιά μας. Περιττό φυσικά νά πῶ κάτι πού θεωρῶ ἀπολύτως δεδομένο γι’ αὐτούς: ὅτι, λόγω παραληρηματικοῦ τρόμου, θά τούς προέκυπτε πλήρης ἀπώλεια καί αἰσθήσεων ἀλλά καί στοιχειώδους ἐλέγχου ὅλων τῶν λοιπῶν…σωματικῶν λειτουργιῶν στήν ἰδέα καί μόνο ὄχι νά γράψουν παρόμοιες μαγαρισιές σέ τέτοια ἔκταση, ἀλλά νά πιάσουν ἔστω κἄν στό στόμα τους κάποια ἄλλη θρησκευτική πίστη (καί…ἐντελῶς τυχαῖα μάλιστα πέρασε αὐτή τή στιγμή ἀπό τό μυαλό μου ἐκείνη τοῦ μειονοτικού στοιχείου τῆς περιοχῆς). 

 

Ἡ εὐθύνη συνεπῶς γιά τη μή ἀντίδραση βαραίνει τούς πάντες. Καί τήν τοπική Ἐκκλησία καί ὅλη τήν τοπική κοινωνία. Τά ψέματα τελείωσαν. Σέ τόσο δύσκολους καί κρίσιμους καιρούς, τέτοια βέβηλη αἰσχρότητα δέν μπορεῖ νά γίνεται ἀδιαμαρτύρητα ἀνεκτή, οὔτε νά ἀντιμετωπίζεται μέ ἀπλούς ψιθυρισμούς στό…μεταξύ μας. Ἔχουμε πολύ σοβαρό πνευματικό πρόβλημα στήν πατρίδα, γιά νά τό φορτώνουμε ἐπιπλέον καί μέ τίς προκλήσεις κάποιων πού θεωροῦν ἐπίδειξη χιοῦμορ τήν πιό ἀποτρόπαιη χυδαιολογία σέ βάρος τῆς πίστης μας. Καί ἐπειδή κάποιοι σίγουρα θά βρεθοῦν πάλι γιά νά ψελλίσουν «τί νά ποῦμε τώρα ἐμεῖς, ἄς τούς κρίνει ὁ Θεός», ἐγώ ἀπλῶς θά τούς ὑπενθυμίσω ὅτι ὁ Θεός δέν θά κρίνει μόνο ἐκείνους, γιά ὅσα εἶπαν. Θά κρίνει δυστυχῶς κι ἐμᾶς, γιά ὅσα δέν εἴπαμε…