Επιμέλεια κειμένου Αντώνης Αντωνάς
Εάν τις γλώσσες των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων αγάπη δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών και κύμβαλον αλαλάζον.
Επιστολές Αποστόλου Παύλου (προς Κορινθίους Α’ 13:1)
Πάντα δυνατά τω πιστεύοντι.
κατά Μάρκον (θ’ 23)
Αμήν γαρ λέγω υμίν, εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως, ερείτε τω όρει τούτω, μετάβα ένθεν εκεί, και μεταβήσεται· και ουδέν αδυνατήσει υμίν.
κατά Ματθαίον (ιζ’ 20)
Η πίστις σου σέσωκέ σε· ύπαγε εις ειρήνην.
κατά Ματθαίον (ε’ 34)
και κατά Λουκάν ζ’ 50
Πίστις άνευ έργων νεκρά εστί.
Παλαιά Διαθήκη (Ιακώβ Κ’ 20)
Όταν ένας άνθρωπος παύει να πιστεύει στο Θεό, δεν είναι ότι δεν πιστεύει πια σε τίποτε. Πιστεύει σε οτιδήποτε.
Η πίστη είναι απαραίτητη στον άνθρωπο. Αλίμονο σ’ αυτόν που δεν πιστεύει σε τίποτα.
Πίστη είναι να ξεκινάς ανεβαίνοντας το πρώτο σκαλοπάτι, χωρίς να βλέπεις ολόκληρη τη σκάλα.
Στην πραγματικότητα, η πίστη δεν πηγάζει από το θαύμα, αλλά το θαύμα από την πίστη.
Μην προσπαθείς να κατανοήσεις για να πιστέψεις. Πίστεψε για να κατανοήσεις.
Εάν ο Θεός μεθ’ ημών ουδείς καθ’ ημών.
(η πρώτη φράση από την πρώτη του ομιλία προς τον Ελληνικό λαό, Αίγινα, 1828)
Είναι πιο εύκολο να πιστέψεις στον Θεό και πιο δύσκολο να τον αγαπήσεις. Είναι πιο εύκολο να αγαπήσεις τον Διάβολο και πιο δύσκολο να τον πιστέψεις.
Βέλτιστοι γιγνόμεθα προς τους θεούς βαδίζοντες.
Εύροις δ’ αν επί ων πόλεις ατειχίστους, αγραμμάτους, αβασιλεύτους, αοίκους, αχρημάτους, νομίσματος με δεομένας, απείρους θεάτρων και γυμναστηρίων. Ανιέρου δε πόλεως και αθέου, μη χρωμένης ευχαίς, μη δ’ όρκοις, μηδέ μαντείαις, μηδέ θυσίαις επ’ αγαθοίς, μη δ’ αποτροπαίς κακών ουδείς έστι, ουδ’ έσται γεγονώς θεατής.
σύντομη απόδοση: μπορείς να βρεις πόλεις χωρίς άλλα πράγματα, αλλά όχι χωρίς θρησκεία και θεό.
Εν αρχή ην ο Λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος.
κατά Ιωάννην (α’ 1)
(το πρώτο εδάφιο του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου)
Τα αδύνατα παρ’ ανθρώποις δυνατά εστί παρά τω Θεώ.
κατά Λουκάν (ιη’ 27)
Θεού άγνοια θάνατός εστι ψυχής.
Μνημονευτέον Θεού μάλλον, ή αναπνευστέον.
Εγώ μίαν σοφίαν οίδα, το φοβείσθαι Θεόν. Αρχή τε γαρ σοφίας, φόβος Κυρίου. Και, Τέλος λόγου το παν άκουε, τον Θεόν φοβού, και τας εντολάς φύλασσε.
Τον Θεόν έργοις μεν σέβου, λόγοις δε ύμνει, εννοίᾳ δε τίμα.
Θεέ μου τι μπλε ξοδεύεις για να μη σε βλέπουμε!
Οδυσσέας Ελύτης, 1911-1996, Ποιητής, Νόμπελ 1979 (ΣΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ)
Έχεις λύπη; Ο Θεός σου λείπει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.