Κατά την μάχη στου Μακρυγιάννη τις πρώτες μέρες του Δεκέμβρη του 1944 κρίθηκε η τύχη της Αθήνας. Μια μάχη που δεν θα έπρεπε να έχει γίνει, μια μάχη που χωρίς την παρέμβαση των ξένων θα είχε αποφευχθεί, αλλά μία μάχη που κράτησε την Ελλάδα ελεύθερη.
Βλέποντας πάλι την κάτοψη του στρατοπέδου της χωροφυλακής στου Μακρυγιάννη το μάτι πέφτει στις οδούς που το περικλείουν. Ιδίως στην οδό Χατζηχρήστου. Γιατί θα διερωτηθεί κανείς; Πράγματι, σε όσους νομίζουν ότι η οδός κάτω από το μουσείο της Ακρόπολης σήμερα, κάτω από το στρατόπεδο της Χωροφυλακής τότε φέρει το όνομα του γνωστού κωμικού, δεν προκαλείται κανένας συνειρμός. Αλλά όταν κανείς μάθει το όνομα ποιανού Χατζηχρήστου φέρει η οδός αυτή, τότε αρχίζουν οι ιστορικοί συνειρμοί. Μιας και είμαστε στα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, ας το πάρει το ποτάμι.
Η συγκεκριμένη οδός, όπως και όλες οι οδοί γύρω από το Μουσείο σήμερα και κάτω προς το Κουκάκι, φέρει το όνομα ενός αγωνιστή του 1821. Πρόκειται για τον Χατζηχρήστο Ντόγκοβιτς, τον τεράστιο ορθόδοξο μαχητή της Επανάστασης, ο οποίος γεννήθηκε στο Βελιγράδι. Ο πατέρας και ο μεγάλος αδελφός του σκοτώθηκαν από τους Τούρκους κατά την πρώτη φάση της Επανάστασης των Ορθοδόξων (η δεύτερη φάση αυτής ήταν η Επανάσταση του 1821) που οργάνωσαν οι Υψηλάντηδες και την οποία χρησιμοποίησαν οι Ρώσοι, αυτήν που οι δυτικοί ιστορικοί μετά μας επέβαλαν να αποκαλούμε Σερβική Επανάσταση.
Ο Χατζηχρήστος διέφυγε μικρό παιδί με την μητέρα του και μετά από απίστευτη περιπλάνηση και πολλές ατυχίες κατέληξε στην Μ. Ανατολή, πέρασε από τα Ιεροσόλυμα (εξού και το Χατζής) για να καταλήξει σκλάβος του Χουρσίτ πασά, του διοικητή μετέπειτα της Τριπολιτσάς. Εκεί, ο Χατζηχρήστος αυτομόλησε στις ελληνικές δυνάμεις με την έναρξη της πολιορκίας και πήρε μέρος τόσο στην πολιορκία όσο και στην άλωση της πόλης. Μετά, πολέμησε σε διάφορες μάχες στην Πελοπόννησο και την Στερεά συγκροτώντας δικό του σώμα από σλαβόφωνους ιππείς.
Στην Εθνοσυνέλευση του 1843-4 μετείχε ως αντιπρόσωπος Θρακών, Σέρβων και Βουλγάρων, καθώς μέχρι τότε οι καλοί μας φίλοι οι Αγγλογάλλοι δεν μας είχαν πείσει να εγκαταλείψουμε την αρχική ιδέα της Επαναστάσεως, που δεν ήταν άλλη από την απελευθέρωση όλων των περιοχών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με ορθόδοξο πληθυσμό. Εκεί, επάνω στην οδό που φέρει το όνομα του σλαβικής καταγωγής Έλληνα ήρωα σταμάτησε η προέλαση των ελληνικής καταγωγής κομμουνιστών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.