Ερωτήματα σχετικά με την ικανοποίηση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου(ΔΙΣ) για τα μεταβατικά Βιβλία των Θρησκευτικών

Του Παναγιώτη Τσαγκάρη 

Καθηγητή Θεολόγου – Υπ. Δρ. Θεολογίας

 

Συχνά στο δημόσιο βίο κατατίθεται η πρόταση - αίτημα οι θέσεις – απόψεις που κατατίθενται στο δημόσιο διάλογο να διακρίνονται από ευγένεια, ευπρέπεια και τεκμηρίωση. Η θέση αυτή θεωρείται λογική και αναζητείται η καθολική εφαρμογή της.  

 

Ως μάχιμοι Θεολόγοι και ενεργά μέλη της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων(ΠΕΘ), στοιχούμενοι επί της ως άνω προτάσεως και επιζητώντας πάντοτε την αλήθεια των πραγμάτων, θεωρούμε ότι εγείρονται δεοντολογικά αλλά και ουσιαστικά ερωτήματα μέσα από το επίσημο Δελτίο Τύπου της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου(ΔΙΣ) της Εκκλησίας της Ελλάδος της 3/9/2020 στο οποίο δηλώνεται ότι «Ενημερώθηκε(η ΔΙΣ) περί του από 4/8/2020 εγγράφου του Γενικού Γραμματέα Θρησκευμάτων κ. Γεωργίου Καλαντζή, επί του θέματος: «Αποστολή προς ενημέρωση πλήρους σειράς των Βιβλίων του μαθήματος των Θρησκευτικών» και εξέφρασε την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι τα εν λόγω Βιβλία είναι απολύτως εναρμονισμένα με τις πρόσφατες αποφάσεις της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε., 1749/2019, 1750/2019 και 1752/2019.».  

 

Αβίαστα προκύπτουν λοιπόν, τα παρακάτω πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα:

 

1. Άραγε η έκφραση της ικανοποίησης της ΔΙΣ στο ως άνω έγγραφο προήλθε κατόπιν ενδελεχούς μελέτης των νέων Βιβλίων του μαθήματος των Θρησκευτικών; Συστήθηκε μήπως Επιτροπή, από εγνωσμένου κύρους Ιεράρχες και ειδικούς επιστήμονες, η οποία μελέτησε, επί ικανό χρόνο με επιστημονικά κριτήρια, το όλο θέμα και πρότεινε την αποδοχή της αλήθειας του εγγράφου του Γενικού Γραμματέως Θρησκευμάτων; Η σπουδαιότητα του θέματος θεωρούμε ότι επιβάλλει τη δημοσιοποίηση από τη ΔΙΣ, αν φυσικά υπάρχουν, όλων των παραπάνω στοιχείων.

 

2. Στο Συμβούλιο της Επικρατείας(ΣτΕ) για την υπόθεση των Προγραμμάτων Σπουδών και των Φακέλων του μαθήματος των Θρησκευτικών προσέφυγαν ως γνωστόν, το 2016 και 2017 γονείς μαθητών, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, η Εστία Πατερικών Μελετών και η ΠΕΘ και κέρδισαν την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου το οποίο ακύρωσε αυτά τα Προγράμματα και τα Βιβλία. Δεν είναι λογικό, λοιπόν, να θεωρείται ότι οι φορείς και τα πρόσωπα αυτά, θα έπρεπε κατ΄ αρχήν -διότι εξάλλου και η ευγένεια αυτό επιβάλλει- να κληθούν να καταθέσουν την γνώμη τους ή τουλάχιστον να αναζητούνταν με κάποιο τρόπο η γνώμη τους επί του θέματος ως οι άμεσα υπεύθυνοι, ως εκείνοι δηλαδή που προκάλεσαν τις αποφάσεις του ΣτΕ;

 

3. Δεν είναι επίσης, λογικό να υποθέσει κάποιος ότι η παραπάνω έκφραση της ικανοποίησης της ΔΙΣ -για το γεγονός ότι τα νέα Βιβλία του μαθήματος των Θρησκευτικών «είναι απολύτως εναρμονισμένα με τις πρόσφατες αποφάσεις της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε.»- θα είναι ένα από τα βασικά στοιχεία που θα προσκομισθεί ως επιχείρημα για να επηρεάσει προφανώς και την κρίση εκείνων των δικαστών του ΣτΕ οι οποίοι και θα εξετάσουν τη συμμόρφωση του Υπουργείου Παιδείας στο θέμα της εναρμόνισης της διδακτέας ύλης των Θρησκευτικών με τις πρόσφατες αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ; Συντελείται, κατ΄ αυτόν τον τρόπο θα έλεγε κανείς, μια ολοφάνερη προσπάθεια παραπλάνησης της δικαιοσύνης ή της κοινής γνώμης, παρόμοια με αυτήν που επιχείρησε παλαιότερα ο κ. Γαβρόγλου.

 

Όλα τα παραπάνω μας ωθούν στη δημοσιοποίηση της ξεκάθαρης θέσης ότι τα μεταβατικά Βιβλία των Θρησκευτικών του 2020, σε γενικές γραμμές, είναι τα ίδια με τα ακυρωμένα από το ΣτΕ Βιβλία των Φίλη – Γαβρόγλου από τα οποία, όμως, έχουν αφαιρεθεί ή μετακινηθεί θρησκειολογικά στοιχεία για να δοθεί η εντύπωση της ορθοδοξοποίησής τους. Όμως, παρά την φιλότιμη προσπάθεια των συγγραφέων και τα μεταβατικά Βιβλία που προέκυψαν, είναι γεμάτα από θεολογικά και παιδαγωγικά λάθη και είναι αντίθετα με το ορθόδοξο πνεύμα και τις ορθόδοξες δογματικές αρχές και παραδόσεις που έθεσε το 2018 και 2019 με τις ακυρωτικές του αποφάσεις το ΣτΕ, το οποίο «αποφάσισε, οριστικά και αμετάκλητα, την ακύρωση του όλου των Προγραμμάτων και των Βιβλίων Φίλη – Γαβρόγλου, δηλαδή τη θεολογική δομή, το περιεχόμενο, τους στόχους, την παιδαγωγική μεθοδολογία τους και όχι τη βελτίωση ή διόρθωσή τους ή, ακόμα χειρότερα, την, κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, αντιγραφή και παραμονή τους σε ισχύ!» 

 

Τα «νέα» μεταβατικά Βιβλία λοιπόν, δεν μπορούν να κρύψουν την ανορθόδοξη παιδαγωγικά και νομικά και τελικά, την αντορθόδοξη δομή τους, καθώς έχουν στηριχθεί εξ ολοκλήρου πάνω στα ακυρωμένα από το ΣτΕ Βιβλία Διαμαντοπούλου – Φίλη – Γαβρόγλου. Για όλους τους παραπάνω λόγους απαιτείται η εξ ολοκλήρου αλλαγή τους, την οποία όμως επιχειρεί να αποτρέψει, δυστυχώς, με την ανακοίνωσή της η ΔΙΣ.