Διάγγελμα του Προέδρου της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν αφότου το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της Τουρκίας ανέτρεψε την απόφαση του 1934, η οποία μετέτρεψε την Αγία Σοφία σε μουσείο. Με δικό το διάταγμα το Μνημείο Παγκόσμιας κληρονομιάς, μετατρέπεται σε τζαμί.
«Η Αγία Σοφία θα ανοίξει ως τζαμί στις 24 Ιουλίου με την προσευχή της Παρασκευής. Το τέλος εισόδου θα αρθεί και το τζαμί θα είναι ανοιχτό για ξένους και ντόπιους τουρίστες», ανακοίνωσε με ιδιαίτερα αλαζονικό ύφος ο Τούρκος Πρόεδρος.
Ο Ερντογάν είπε ότι είναι «κυρίαρχο δικαίωμα της Τουρκίας να μετατρέψει την Αγία Σοφία σε τζαμί» και… παροτρύνει όλους να σεβαστούν την απόφαση… «που λαμβάνεται από τα δικαστικά και εκτελεστικά όργανα της χώρας» (σ.σ. με δικό του διάταγμα δεν ελήφθη η απόφαση;) και προσθέτει ότι οποιαδήποτε στάση εκτός της διατύπωσης άποψης, θα θεωρηθεί επίθεση κατά της τουρκικής ανεξαρτησίας!
Και συνεχίζοντας το παραλήρημά του είπε: «Υπάρχουν 435 εκκλησίες και συναγωγές ανοιχτές για προσευχή στην Τουρκία. Αυτό το τοπίο είναι η εκδήλωση της κατανόησής μας που βλέπει τις διαφορές μας ως πλούτο. Η Αγία Σοφία, η κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας, θα συνεχίσει να τους αγκαλιάζει όλους με το νέο της καθεστώς, με πολύ πιο ειλικρινή και πολύ πιο αυθεντικό τρόπο.»
Για να προσθέσει: «Σήμερα η Αγία Σοφία βιώνει μία από τις αναστάσεις που έχει δει πολλές φορές από τότε που χτίστηκε. Η ανάσταση της Αγίας Σοφίας, ο προάγγελος της απελευθέρωσης του Masjid al-Aqsa, είναι το βήμα της βούλησης των Μουσουλμάνων να βγουν από την κατάκτηση. Υπογραμμίζω ότι θα ανοίξουμε την Αγία Σοφία ως τζαμί, διατηρώντας την κοινή πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας».
Δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε κάτι, οι δηλώσεις του Ερντογάν να λένε όλα για τη διαστρεβλωμένη αντίληψη της πραγματικότητας: «Το δικαίωμα του τουρκικού έθνους στην Αγία Σοφία δεν είναι μικρότερο από τους πρώτους κατασκευαστές αυτού του έργου πριν από περίπου 1.500 χρόνια. Αντίθετα, το δικαίωμα του έθνους μας στην Αγία Σοφία, το οποίο θεωρείται ως ένα από τα πιο σημαντικά έργα της ανθρώπινης κληρονομιάς, είναι μεγαλύτερο λόγω της συμβολής μας και της ισχυρής ιδιοκτησίας μας».
πηγή
Εμπρός σε αυτή την πρωτοφανή ιεροσυλία απέναντι στην ορθοδοξία και τον ελληνισμό, το πολιτικό σύστημα εξουσίας δεν τόλμησε να αρθρώσει ούτε λέξη. Έπρεπε να παρέμβει ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος ο οποίος με μία πύρινη ανακοίνωση του επιτέθηκε τόσο στην Τουρκία όσο και προσωπικά στον Ερντογάν.
Φυσικά τότε άρχισαν δειλά – δειλά να μιλούν. Αλλά και που μίλησαν τι είπαν; Απολύτως τίποτα! Οι διαπρύσιοι μακεδονομάχοι άρχισαν να ψελλίζουν κάτι μισόλογα για Ουνέσκο και άλλα θλιβερά. Μητσοτάκης, Σαμαράς, Αβραμόπουλος και άλλοι, δεν τόλμησαν να πιάσουν το όνομα του Ερντογάν στο στόμα τους. Κατώτεροι των περιστάσεων.
Αυτό ακριβώς εκμεταλλεύτηκε και ο Ερντογάν. Ότι στην κρισιμότερη στιγμή, την Ελλάδα την κυβερνά ο Μαρινάκης και ο Αλαφούζος, με μπροστινούς θλιβερές προσωπικότητες, βγαλμένες από την προπαγάνδα των τουρκικών σίριαλ που μας βομβαρδίζουν νύχτα – μέρα για να εμπεδώσουμε την τουρκική προπαγάνδα.
Έχει όμως ο καιρός γυρίσματα, όσο κι αν το τουρκικό παρακράτος νομίζει ότι έχει καταλάβει την Ελλάδα μέσω των αχυρανθρώπων του. 400 χρόνια σκλαβιά αποτινάξαμε, θα φοβηθούμε μια χούφτα θλιβερούς;
πηγή
Η απόφαση του Ερντογάν να μετατρέψει την Αγιά Σοφιά σε τζαμί εμπεριέχει έναν τεράστιο συμβολισμό για την πραγματική φύση και τους στόχους των τουρκικών ελίτ, αλλά και της τουρκικής κοινωνίας. Η γείτονα χώρα, υπό την καθοδήγηση του νεοσουλτάνου, πέτυχε να συγκεράσει επιτυχώς τα δύο αντίπαλα εσωτερικά ρεύματα: το κεμαλικό εθνικιστικό των δυτικών περιφερειών με το οθωμανικό ισλαμιστικό των ανατολικών.
Η επιστροφή στο οθωμανικό παρελθόν γίνεται πλέον αποδεκτή, αφού συνοδεύεται από ταχεία επεκτατική πολιτική – τουρκικός στρατός βρίσκεται μονίμως πλέον, εκτός της Κύπρου, σε Συρία, Ιράκ και Λιβύη- με ταυτόχρονη καταστολή του κουρδικού αυτονομισμού.
Η συντριπτική πλειοψηφία των Τούρκων ενστερνίζεται κατά συντριπτική πλειοψηφία το δικαίωμα της κατάκτησης. Αυτό που εν τέλει δικαιολογεί και την μετατροπή του συμβόλου της ανατολικής χριστιανοσύνης σε μουσουλμανικό τέμενος. Ένα απαραίτητο βήμα πριν από το επόμενο, που είναι η κατάκτηση και νέων, πρώην οθωμανικών περιφερειών εντός της ελληνικής και κυπριακής επικράτειας.
Όσα δηλαδή προβλέπονται στα σχέδια «2023», για τα 100 χρόνια της Τουρκικής Δημοκρατίας, και «2071», για τα 1000 χρόνια από την μάχη του Ματζικέρτ. Μην λησμονούμε ότι για να φθάσουμε στην σημερινή κορύφωση, προηγήθηκε η μετατροπή τριών ακόμη ναών αφιερωμένων στην Αγία του Θεού Σοφία σε τζαμιά: Τραπεζούντας, Νικαίας της Βιθυνίας και Αδριανουπόλεως.
Για τον λόγο αυτό, καλό είναι να μένουν στην άκρη οι τετριμμένες θεωρίες για κινήσεις απεγκλωβισμού του Ερντογάν από τη δύσκολη εσωτερική κατάσταση που αντιμετωπίζει. Γιατί αυτό είναι ένα μεγαλειώδες ψέμα, ένα βολικό αφήγημα για όσους δεν επιθυμούν να δουν ψυχρά την πραγματικότητα.
Ο τουρκικός νέο-οθωμανισμός, μέχρι αυτήν την στιγμή, είναι νικητής, και εντός και εκτός της Τουρκίας. Και η κάθε κίνηση όπως αυτή της Αγίας Σοφίας είναι επίσης μια νίκη. Οι μόνες ήττες που έχει καταγράψει είναι ο βομβαρδισμός που δέχθηκε στο Ιντλίμπ από τους Ρώσους, για να του βάλουν χαλινάρι, ο βομβαρδισμός των τουρκικών αντιαεροπορικών στην αεροπορική βάση Αλ Ουατίγια στη Λιβύη από άγνωστης προέλευσης αεροσκάφη, και η αποτροπή της μαζικής εισβολής μεταναστών στον Έβρο.
Για εμάς, όμως, η εξέλιξη με την Αγια Σοφιά μας δίνει ακόμη ένα καλό μάθημα, με την προϋπόθεση να το παραδεχθούμε. Ο Ερντογάν πήρε την απόφασή του γιατί ήταν σίγουρος ότι οι αντιδράσεις από τους κύριους παγκόσμιους παίκτες που μπορούν να τον στριμώξουν, δηλαδή τις ΗΠΑ και τη Ρωσία – η Ευρώπη δεν έχει ούτε την ισχύ ούτε τη διάθεση να το πράξει – δεν θα έκανε τίποτε περισσότερο από απλές παραινέσεις.
Κι εδώ, δυστυχώς, ευθύνη γι’ αυτό, και μάλιστα καθοριστική, έχει ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Η επιλογή του να μετατρέψει το Οικουμενικό Πατριαρχείο σε όργανο προώθησης των αμερικανικών επιδιώξεων εναντίον της Ρωσίας, εμπλεκόμενος στα σύνθετα ουκρανικά εκκλησιαστικά ζητήματα, προσδοκώντας προφανώς την σθεναρή προστασία του αμερικανικού παράγοντα, προξένησε ανυπολόγιστο πλήγμα στην ενότητα του ορθόδοξου κόσμου.
Οι Ορθόδοξες Εκκλησίες χωρίστηκαν σε τρία στρατόπεδα, οι προσκείμενες στην Κωνσταντινούπολη, αυτές προς την Μόσχα και οι ουδέτερες. Όπως τρεις είναι πλέον και οι Εκκλησίες στην Ουκρανία, το εκκλησιαστικό σχίσμα της οποίας υποτίθεται ότι θα θεράπευε ο πατριαρχικός τόμος.
Το αποτέλεσμα είναι, όμως, ότι οι κάκιστες -εκκλησιαστικές- σχέσεις της Μόσχας με την Κωνσταντινούπολη, ακύρωναν την δικαιολογητική βάση μιας αναμενόμενης σκληρής ρωσικής στάσης για την Αγία Σοφία, που θα έδινε, αναπόφευκτα, και στον Πούτιν αυξημένο κύρος μεταξύ των Ορθοδόξων.
Απέμενε, επομένως, μόνον ο αμερικανικός παράγων για να νουθετήσει τον ανεξέλεγκτο Ερντογάν. Ο τελευταίος, όμως, είχε διαβάσει άριστα τις αμερικανικές διαθέσεις. Ούτε ο Τραμπ, που είναι στενός του -και ίσως ελεγχόμενος- σύμμαχος, ούτε το δημοκρατικό κατεστημένο, που τρέμει μήπως η Άγκυρα ταυτιστεί τελειωτικά με τους μισητούς Ρώσους, δεν θα ρίσκαραν τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις για την Αγιά Σοφιά και τον Πατριάρχη.
Το πλήγμα για τον Οικουμενικό θρόνο είναι συντριπτικό. Η ιστορία θα γράψει ότι επί ποιμαντορίας του κ.κ. Βαρθολομαίου η Αγιά Σοφιά στην Κωνσταντινούπολη έγινε τζαμί.
Το μάθημα, λοιπόν, για το οποίο μιλήσαμε στην αρχή, αφορά και στην πολιτική της Ελλάδας. Όλοι όσοι με μεγάλη ευκολία ζητούν την ταύτιση με έναν σύμμαχο, παραχωρώντας του γη και ύδωρ, που ως προστάτης θα μας εξασφαλίσει απέναντι στον άγριο γείτονα, ας το ξανασκεφθούν με μεγαλύτερη σύνεση.
Να το σκεφθούν επίσης και όσοι ελπίζουν ότι μια συμφωνία, ένα deal, με «ξεπούλημα» της Κύπρου ή του Καστελόριζου, με μοίρασμα στο Αιγαίο, θα φέρει την εποχή της αέναης ειρηνικής συνύπαρξης. Κάθε υποχώρηση θα είναι απλώς μια ήττα πριν από την ακόμη πιο οικτρή επόμενη.
ΥΓ. Είναι πράγματι θλιβερή η διαπίστωση για το πόσο χαμηλό είναι το επίπεδο αντίληψης της διεθνούς και εσωτερικής πραγματικότητας από την εκκλησιαστική ηγεσία.
Λίγες ημέρες πριν ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος διαβεβαίωνε με σιγουριά ότι ο Ερντογάν δεν θα τολμούσε να προχωρήσει στην μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, βασιζόμενος στις γνωστές επιφανειακές αναλύσεις που βρίθουν στις αθηναϊκές ελίτ.
Πού πήγε άραγε η συσσωρευμένη σοφία αιώνων από τις εκκλησιαστικές κεφαλές;
Ειδικός συνεργάτης
Defence-Point



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.