Ένα το κρατούμενο. Άπαντες οι ζωντανοί οφείλουν τη ζωή τους και εξοφλώντας την… καταθέτουν ολόκληρη στο συμπαντικό γκισέ του Aδου
Από τον Παναγιώτη Λιάκο
Aναρωτήθηκε ο Πρετεντέρης αν αξίζει «να πεθάνουμε για το Καστελόριζο». Ο πρώτος πληθυντικός που χρησιμοποίησε παρέπεμψε κατευθείαν στην παρέα του την εποχή του καθεστώτος Σημίτη.
Επί Σημίτη ο Πρετεντέρης συναναστρεφόταν με τον Σημίτη, τον συμβούλευε, καταπώς λένε, και την περί θανάτου απορία μάλλον τού την έλυσε ο πολιτικός προϊστάμενος των Ακηδων, των Γιάννων και των Τσουκάτων. Δεν πέθανε κάποιος εξ αυτών ούτε για το Καστελόριζο ούτε για την πλατεία Βάθη ούτε για τη σημαία των Ιμίων, που φημολογείται ότι την πήρε και τη σήκωσε παγκάλειος αήρ. Τα ρητορικά περί των εθνικών ερωτήματα του Πρετεντέρη τα έχουν απαντήσει ο ίδιος και οι παρέες του επί σειράν ετών.
Τα απάντησαν και διάφοροι πασόκοι τις εβδομάδες της ξεφτίλας που ακολούθησαν τα Ιμια, όταν επαναλάμβαναν σαν παπαγάλοι στις γειτονιές, στις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές και σε άρθρα στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο και στο διαδίκτυο. Όλοι τούτοι απάντησαν στις απορίες των πολιτών για την εθνική ντροπή που προκάλεσε το καθεστώς Σημίτη με το ερώτημα «να σκοτωθούν τα παιδιά μας για μια βραχονησίδα;» Το ερώτημα το συνόδευαν φυτεύοντας στα λόγια τους τη λάμψη των αργυρίων που εξασφάλιζε η κυβέρνηση από τα ευρωπαϊκά ταμεία για τον… εκσυγχρονισμό της Ελλάδας.
Οι Ελληνες ως έθνος τα ερωτήματα για τον πόλεμο τα έχουν απαντήσει στον πόλεμο, όχι στις τηλεοράσεις και στους καναπέδες μπροστά από πολιτικά κι επιχειρηματικά γραφεία. Οι Ελληνες πολεμούν, ζουν και πεθαίνουν και για βράχους και για πέτρες και για μικρές και μεγάλες εκτάσεις και για αυτό που οι μηδενιστές ευρωβόροι θεωρούν «τίποτα»: για την ατομική και συλλογική αξιοπρέπεια.
Επίσης, τις περισσότερες απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα τις έχει δώσει ο τρόπος της ζωής μας. Εκεί, οι επιλογές μας δείχνουν πόσο κοντά είναι οι λόγοι στα έργα μας και πόσο τιμούμε τις ιδέες και τις αντιλήψεις μας.
Και στην τελική, ακόμα κι αν μερικοί άνθρωποι θεωρούν ότι δεν αξίζει να πεθάνουν για οτιδήποτε, θα πεθάνουν έτσι κι αλλιώς. Άπαντες οι ζωντανοί οφείλουν τη ζωή τους και εξοφλώντας την… καταθέτουν ολόκληρη στο συμπαντικό γκισέ του Αδου.
πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.