Στις αρχές του Ιουλίου του 1944, οι τρεις Κατωλεχωνίτισσες συνελήφθησαν από τους κατακτητές και οδηγήθηκαν στα κεντρικά της Γκεστάπο στο Βόλο. Εκεί φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν επί μέρες. Οι γυναίκες είχαν καταδοθεί από ΕΑΣΑΔίτες, συνεργάτες των Γερμανών, με την κατηγορία ότι βοηθούσαν τους αντάρτες.
Η Λουκία και η Σοφίκα ήταν μητέρα και κόρη. Οι «Τοπάλαινες», όπως τις είχαν «φακελώσει» οι Nαζί, ήταν από τις πιο επιφανείς οικογένειες στα Κάτω Λεχώνια και βοηθούσαν ενεργά την αντίσταση.
Ο Παναγής Τοπάλης, άντρας της Λουκίας και πατέρας της Σοφίκας, είχε πεθάνει το 1939, λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος. Κοσμοπολίτης, σπουδαγμένος και κτηματίας, είχε αφήσει πίσω του μία τεράστια περιουσία. Και οι δυο γυναίκες είχαν αποφασίσει να την χρησιμοποιήσουν προς όφελος των συγχωριανών τους, αλλά και του αντιστασιακού αγώνα. Τροφοδοτούσαν τους αντάρτες στα βουνά της Θεσσαλίας, βοηθούσαν τους άπορους, παραχωρούσαν κτήματα για να σπείρουν όσοι δεν είχαν δικά τους. Στα υπόγεια του αρχοντικού τους έκρυβαν τις προίκες δεκάδων ανύπαντρων κοριτσιών του χωριού για τις διασώσουν από τους κατακτητές. Οι δυο γυναίκες είχαν αναδειχθεί σε σημαντικές μορφές της τοπικής κοινωνίας, αγαπητές και σεβαστές από όλους. Το ίδιο και η Φιλίτσα Καλαβρού. Η Φιλίτσα δεν ήταν πλούσια όπως οι Τοπάλαινες. Ο άντρας της ήταν μυλωνάς και πολεμούσε με τον ΕΛΑΣ στο Πήλιο. Εκείνη με τη σειρά της, βοηθούσε με ό,τι μέσα διέθετε τους αντάρτες.
Ο δημοσιογράφος Γιάννης Μαντίδης, ένα από τα παιδιά που είδαν τότε το έγκλημα, ερεύνησε λεπτομερέστερα το θέμα και έγραψε ένα συγκλονιστικό βιβλίο με την εξιστόρηση των γεγονότων. «Σοφίκα Τοπάλη – θηλιά στη μνήμη»...
Όπου υπάρχουν ήρωες, υπάρχουν και προδότες. Αυτοί οι λίγοι του χωριού, ανακάλυψαν τη δράση των τριών γυναικών και τις κατέδωσαν. Οι Γερμανοί τις συνέλαβαν, τις φυλάκισαν και αφού τις βασάνισαν, τις οδήγησαν στην κεντρική πλατεία. Μπροστά στα έντρομα μάτια των συγχωριανών τους, εφάρμοσαν την ποινή που τους επέβαλαν.Θάνατος δι’ απαγχονισμού. Ύστερα, άφησαν τα άψυχα κορμιά τους να κρέμονται από τα κλωνάρια της μεγάλης μουριάς προς παραδειγματισμό των υπολοίπων.
Την ώρα που οι άτυχες γυναίκες άφηναν την τελευταία τους πνοή, Γερμανοί και Έλληνες συνεργάτες τους κατευθύνονταν στο Τοπαλέικο. Λεηλάτησαν το σπίτι, έκλεψαν τις πλάκες χρυσού, τα κοσμήματα και ό,τι άλλο πολύτιμο βρήκαν μπροστά τους. Οι πίνακες αμύθητης αξίας και τα σπάνια συγγράματα που είχε συλλέξει με κόπο ο Παναγής Τοπάλης στάλθηκαν στο Βερολίνο.
πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.