Απαραίτητες Υπενθυμίσεις για την ΑΟΖ
Πολλοί μιλούν τώρα για την ελληνική ΑΟΖ αλλά μάλλον ξεχνούν ότι την ώρα που δεν ήξεραν καν τι ήταν, ο Μίκης Θεοδωράκης και το επιτελείο του, μας είχε καλέσει με τον Ηλία Κονοφάγο και τον Αντώνη Φώσκολο για να κάνουμε μια ενημέρωση για όλα τα δεδομένα που είχαμε τότε για τους υδρογονάνθρακες στην Κύπρο αλλά και για τις εκτιμήσεις και τις προοπτικές στην Ελλάδα, έτσι ώστε όλα αυτά τα στοιχεία να ενσωματωθούν σε μια ευρύτερη στρατηγική για να βοηθηθεί η Ελλάδα σε μια κρίσιμη περίοδο. Μάλιστα πολλά από τα ευρήματά μας παρουσιάστηκαν επίσημα και σε κοινή ανοιχτή διάλεξη στην Αθήνα.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Μίκης Θεοδωράκης πείσθηκε στην ιδέα της ελληνικής ΑΟΖ με την αρχική σκέψη του Θεόδωρου Καρυώτη και την συμπληρωματική μας όσον αφορά στους υδρογονάνθρακες. Μετά από χρόνια όλα αυτά έχουν επιβεβαιωθεί από τις έρευνες και τις εξορύξεις Ζορ (2015), Καλυψώ (2018) και Γλαύκος (2019). Την ίδια περίοδο ενημερώνουμε και τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας. Όλοι λοιπόν είχαν και έχουν την ίδια προσέγγιση για την αναγκαία ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ και για τις οριοθετήσεις της σύμφωνα πάντα με το Δίκαιο της θάλασσας και με τη στρατηγική του Ελληνισμού.
πηγή
Δίκαιο της Θάλασσας και Στρατηγική Ελληνισμού
Το θέμα της ανακήρυξης της ελληνικής ΑΟΖ με μονομερή τρόπο ανήκει καθαρά στο Δίκαιο της Θάλασσας που υπογράψαμε το 1982 και κυρώσαμε ως Ελλάδα το 1995. Ο νόμος περί υδρογονανθράκων 2289/1995 και η τροπολογία του 4001/2011 είναι αυτός καθαρά Εθνικός. Το θέμα της οριοθέτησης ή μάλλον του προβλήματος της επικάλυψης δύο ΑΟΖ, δεν αφορά στο ίδιο το Δίκαιο αλλά μία διμερή συμφωνία μεταξύ των δύο κρατών. Με άλλα λόγια το Δίκαιο της Θάλασσας δεν περιγράφει τον τρόπο επίλυσης και το αφήνει στα κράτη. Αν αυτά συμφωνούν ότι έχουν ένα πρόβλημα μεταξύ τους, αν έχουν υπογράψει και τα δύο το Δίκαιο της Θάλασσας, τότε το Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης είναι αρμόδιο και αφού συμφωνούν, η απόφασή του είναι τελεσίδικη.
Σε αυτό το πλαίσιο η Στρατηγική του Ελληνισμού έχει νόημα με την Αλβανία, την Ιταλία, τη Λιβύη, την Αίγυπτο και την Κύπρο αλλά όχι βέβαια με την Τουρκία που δεν έχει υπογράψει το Δίκαιο της Θάλασσας και δεν θεωρεί αρμόδιο το Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης. Με τα προβλήματα που προκαλεί η Τουρκία δεν θα ήταν στρατηγικά σοφό να υπογράψουμε κάτι μαζί της όσο δεν αποδέχεται το Δίκαιο της Θάλασσας. Διότι ακόμα και αν αυτό είναι εφικτό νομικά, σε επίπεδο στρατηγικής δεν είναι ανθεκτικό αν υπάρξει κάποια αμφισβήτηση.
πηγή
Ο Νίκος Λυγερός είναι καθηγητής Γεωστρατηγικής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.