Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά*
Η επιτομή του συνταγματικού πατριωτισμού, η οποία αρθρώνεται εις την παράγραφο 2 του άρθρου 120, συνιστά την πίστη εις το Σύνταγμα και εις τους συνάδοντες προς αυτό νόμους, καθώς και εις την αφοσίωση εις την πατρίδα και τη δημοκρατία.
Τούτο σε αδρές γραμμές (…) σημαίνει ότι το Σύνταγμα συνιστά την κατευθυντήρια γραμμή και την προμετωπίδα της συνταγματικής μας ιστορίας και της πολιτισμικής μας ταυτότητας, όπως συγκεφαλαιώνεται εκ της υπάρξεως του Ελληνισμού, υπό το φως των ποικιλότροπων εκφάνσεων, εις το διάβα των ετών.
Αρα, λοιπόν, το Σύνταγμα καθίσταται υπέρτερο έναντι οιασδήποτε ιδεολογίας, όπως και οι νόμοι, άπαντες είναι υπόλογοι έναντι του νόμου ανεξαρτήτως ιδεολογιών, εξ αυτού του λόγου είθισται να λέγω προσφυώς ότι το Σύνταγμα ωσαύτως θεμελιώνει τον αντίποδα της «απομνημειωμένης ευήθειας», υπό την έννοια ότι καταλύει οιαδήποτε πραξικοπηματική εγκαθίδρυση ιδεολογικής αυθαιρεσίας ή θεσμικής παρέκκλισης.
Εκ του Συντάγματος λοιπόν αρύεται ότι το έθνος και η πατρίδα αποτελούν τις θεμελιώδεις και αναλλοίωτες έννοιες της δημοκρατίας μας και της λαϊκής κυριαρχίας, δεδομένου ότι, πέραν από σωρείας διατάξεων, αναφέρονται εκτεταμένως εις το έθνος και την πατρίδα (άρθρο 33 παρ. 2, 51 παρ. 2, 59, 120) αλλά και το δημοφιλές άρθρο 1 παρ. 3 «όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα».
Τούτο δε σημαίνει ότι η δημοκρατία είναι σύμφυτη με το έθνος και την πατρίδα και συνιστά ένα διαρκές ζητούμενο, επιτυγχάνεται, εξελίσσεται και βελτιώνεται αδιαλείπτως εις την καθημερινή πολιτική κονίστρα και δεν συνιστά απλώς μία παρωχημένη, θέσφατη, απαρασάλευτη έννοια, απονεκρωμένη σε αόριστες και άνευρες ιδρυτικές διακηρύξεις, ενσωματωμένες σε ανυπόληπτους και απαρχαιωμένους θεσμούς.
Σήμερον, βεβαίως, η στυγνή κομματικοκρατία, διά της ιταμής ποδοπάτησης του Συντάγματος και της υπερεκχειλιζούσης αυθαιρεσίας, περιφρονεί τους νόμους και επιτίθεται κατά του έθνους, επιβάλλοντας κυνικώς ιδεοληπτικούς κανόνες διακυβέρνησης.
Ούτως βραχέως ειπείν, παραθέτω την υπ. αριθ. 350/2011 απόφαση του ΣΤΕ, η οποία μας καλύπτει απολύτως:
«Η νομιμοποίηση της κρατικής εξουσίας βασίζεται μεν στη βούληση του λαού, αλλά υπάρχει και ασκείται προς το συμφέρον του έθνους, οντότητας υπερβαίνουσας χρονικά της εν ζωή κοινότητας των ανθρώπων και τα γεωγραφικά όρια του Ελληνικού Κράτους. Τούτο δε διότι το έθνος αναφέρεται τόσο στις παρελθούσες όσο και στις μέλλουσες γενεές, τα συμφέροντα των οποίων πρέπει να υπηρετεί η κρατική πολιτική, απαρτίζεται δε και από τους Ελληνες της διασποράς…»
*Δικηγόρος
πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.