Γράφει ο Νίκος Λυγερός
Το παράδειγμα προς μίμηση του Αζναβούρ
Ο Αζναβούρ θα μπορούσε να είχε παραμείνει ένας απλός τραγουδιστής σαν
πολλούς άλλους, ένας απλός καλλιτέχνης σαν ακόμα περισσότερους, όμως
επέλεξε να μην ξεχάσει. Έτσι ακόμα κι αν γεννήθηκε στη Γαλλία δεν ξέχασε
ότι οι γονείς του αναγκάστηκαν να φύγουν από την Αρμενία λόγω της
Γενοκτονίας του 1915 και γι’ αυτόν τον λόγο πάλευε από παλιά για την
αναγνώρισή της σε παγκόσμιο επίπεδο. Ήδη έγραφε τραγούδια για τη
γενοκτονία το 1975, ήδη πάλευε το 1988 για τον σεισμό που είχε πλήξει
την Αρμενία και το 2002 έπαιξε στο έργο Αραράτ για την ανάδειξη της
γενοκτονίας διεθνώς. Ήταν βέβαια και πρέσβης της Αρμενίας από την
ΟΥΝΕΣΚΟ και αυτόν τον τίτλο τον επιβεβαίωνε με το ίδιο του το έργο
παντού στον κόσμο. Άντεξε τόσα πολλά για να γίνει αυτό που ήταν που ο
κατάλογος είναι πολύ μακρύς. Αυτό που είναι σίγουρο, τώρα που τελείωσε ο
πίνακάς του, όπως έλεγε ο Einstein, μετά από 94 χρόνια, είναι ότι
πρόκειται για έναν Δίκαιο όχι μόνο της Αρμενίας ή της Γαλλίας αλλά της
ίδιας της Ανθρωπότητας γιατί η γενοκτονία των Αρμενίων είναι ένα έγκλημα
κατά της Ανθρωπότητας.
Έτσι το έργο του Αζναβούρ δεν είναι περιορισμένο
μόνο σε μερικές εποχές και σε τρεις γενιές, όπως είπε χαρακτηριστικά ο
Πρόεδρος της Γαλλίας. Διότι η εμβέλεια του έχει ξεπεράσει τα σύνορα ενός
κράτους γιατί αυτό που τον απασχολούσε πραγματικά ήταν τα Έθνη που δεν
πρέπει να καταπιέζονται από τις πράξεις της βαρβαρότητας που πάντα
προσπαθεί να τα πληγώσει και θα τα κατάφερνε οριστικά αν δεν υπήρχαν
άνθρωποι σαν τον Αζναβούρ να μη γονατίζουν.
πηγή
Τα Δικαιώματα Υψηλής Νοημοσύνης
Μετά τη διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του 1789, τη Χάρτα των
Ηνωμένων Εθνών του 1948 όπου για πρώτη φορά εμφανίζεται η ορολογία του
Lemkin για την έννοια της γενοκτονίας, τα Δικαιώματα των Αυτοχθόνων Λαών
το 2007 στα Ηνωμένα Έθνη, τα Δικαιώματα της Υψηλής Νοημοσύνης αποτελούν
μια προετοιμασία για τα Δικαιώματα της Ανθρωπότητας αφού αυτή πρέπει
πρώτα να ερμηνευτεί ως μια πολυκυκλική και διαχρονική υπερδομή για να
γίνει κατανοητή η επινόηση των Δικαιωμάτων της. Διότι η Ανθρωπότητα δεν
είναι απλώς ένα σύνολο ανθρώπων.
Στην πραγματικότητα η Ανθρωπότητα είναι
μειονότητα των κοινωνιών που κυριαρχούν εντός του παρόντος σε κάθε
εποχή. Η Ανθρωπότητα με αυτήν την έννοια πρέπει να προστατευτεί από τη
βαρβαρότητα των κοινωνιών. Βέβαια σε βάθος χρόνου η Ανθρωπότητα
κυριαρχεί εντός παρελθόντος και μέλλοντος, γιατί οι κοινωνίες
εξαφανίζονται με τις εποχές που αλλάζουν. Έτσι τα Δικαιώματα της Υψηλής
Νοημοσύνης εκφράζουν την αναγκαιότητα της προστασίας του σπάνιου διότι
μόνο με αυτό θα διατηρηθεί η ποικιλία που χαρακτηρίζει την Ανθρωπότητα.
Διότι αυτή πρέπει να έχει και το σπάνιο για να είναι θεμελιωμένη αλλιώς
θα εκφυλιστεί σε απλές διαφορές. Η λογική αυτής της θέσης είναι ότι οι
αξίες δεν είναι συγκρίσιμες και κατά συνέπεια δεν έχει νόημα να μιλούμε
για συγκρίσεις και αξιολογήσεις αφού όλοι εντάσσονται στο πλαίσιο της
αξιολογίας. Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγουμε τη χρήση ενός κοινωνικού
μοντέλου για να κριθεί η Ανθρωπότητα κι αντιλαμβανόμαστε πιο πρακτικά
την αναγκαιότητα των Δικαιωμάτων της.
πηγή
Ο Νίκος Λυγερός είναι καθηγητής Γεωστρατηγικής

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.