Σελίδες

20 Μαρτίου 2018

Ο Νίκος Λυγερός για το Σκοπιανό.

Γράφει ο Νίκος Λυγερός

ΥΠΕΞ εκτός πλαισίου

Όταν βλέπουμε τις προτάσεις που κάνει το ΥΠΕΞ για το θέμα του Σκοπιανού, είναι εύκολο ακόμα και για μη ειδικούς να δουν ότι συνεχίζεται μια πορεία καθαρά ιδεολογική που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Η ιδεολογική προσέγγιση του ΥΠΕΞ προσπαθεί να δείξει ότι δεν επηρεάζεται από τίποτα δηλαδή ούτε τα πιστεύω του ελληνικού λαού, ούτε του σκοπιανού. Η χρήση μιας ξύλινης γλώσσας που δεν ασχολείται εθνικά με το ζήτημα έχει τα όρια της και για τις δύο πλευρές. Οι προτάσεις για την ονομασία είναι ακριβώς στη λογική της υποχώρησης, πράγμα το οποίο είναι απαράδεκτο για τον ελληνικό λαό. Και οι προτάσεις για την αλλαγή συντάγματος των Σκοπίων είναι απαράδεκτες για την σκοπιανή κυβέρνηση. Έτσι η όλη φιλοσοφία είναι εκτός πλαισίου. Το ΥΠΕΞ δεν υπολογίζει τίποτα το στρατηγικό διότι δεν έχει το υπόβαθρο και τα εξετάζει όλα ιδεολογικά ακόμα κι αν έχει καταρρεύσει η φιλοσοφία του. Στο ίδιο το κόμμα υπάρχουν ριζικές διαφωνίες, στην ίδια τη συμμαχία το ίδιο. Το ΥΠΕΞ δεν μελετά ούτε τις διαφοροποιήσεις που υπάρχουν στα Σκόπια και τον διχασμό που προκαλεί το θέμα του αλβανικού στοιχείου ενώ είδαμε τα προβλήματα που προκαλεί το γλωσσικό ζήτημα αφού η αλβανική γλώσσα έγινε η δεύτερη επίσημη γλώσσα. 

Με άλλα λόγια δεν υπάρχει συνοχή στην σκοπιανή πολιτική. Αυτή η τυφλή πορεία του ΥΠΕΞ θα έχει κόστος και μάλιστα πολιτικό διότι δεν μπορεί να συνεχιστεί χωρίς επιπτώσεις. Το ΥΠΕΞ προσπαθεί απεγνωσμένα να επιταχύνει τις διαπραγματεύσεις και να προτρέξει στην επίλυση ενός προβλήματος που δεν ξέρει να διαχειριστεί στρατηγικά. Έχει ήδη εκτεθεί διότι τώρα φαίνεται μπροστά σε όλους ότι λειτουργεί σε χαμηλό επίπεδο και κάνει λάθη και τακτικής. Έτσι αυτές οι διαπραγματεύσεις είναι καταδικασμένες και αποτελούν ήδη σπατάλη χρόνου για την Ελλάδα. Όμως θα πρέπει να προσέξει και η κυβέρνηση το κόστος που θα της προκαλέσει αν ακολουθήσει τις ενέργειες του ΥΠΕΞ. Διότι και το Συλλαλητήριο της Νέας Υόρκης δείχνει ότι ο Ελληνισμός δεν σταματά τον αγώνα και θα τον συνεχίσει μέχρι να δικαιωθεί.

πηγή 

Το Συλλαλητήριο της Νέας Υόρκης

Το μήνυμα του Συλλαλητηρίου της Νέας Υόρκης είναι απλό και ξεκάθαρο: ο αγώνας του Ελληνισμού για την Μακεδονία συνεχίζεται ακόμα και μπροστά στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Αυτό σημαίνει ότι δεν περιορίζεται στον ελλαδικό χώρο. Η Νέα Υόρκη συνεχίζει την πορεία της Μελβούρνης, της Στουτγκάρδης, του Ντίσελντορφ, της Στοκχόλμης μετά από τα ιστορικά Συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας.

Τίποτα και καμία προπαγάνδα του ΥΠΕΞ και των κυβερνητικών κύκλων δεν έχει σταματήσει αυτή τη στρατηγική. Ο ελληνικός λαός δεν φοβάται κανένα πολιτικό πλαίσιο και δεν επηρεάζεται από ιδεολογικά σχήματα του παρελθόντος που δεν έχουν καταφέρει να περάσουν δογματικά στον ελλαδικό χώρο. Κατά συνέπεια ο αγώνας που συνεχίζεται και στο εξωτερικό διεθνοποιεί τις θέσεις του ελληνικού λαού και δείχνει με ξεκάθαρο τρόπο σε όλους τους θεσμούς αλλά και ειδικά στον ΟΗΕ ότι οι θέσεις του ΥΠΕΞ δεν τον αντιπροσωπεύουν. 

Έτσι η προπαγάνδα του ΥΠΕΞ βρίσκεται σε όλο και δυσκολότερη θέση αφού αποδεικνύεται ότι ακολουθεί ένα μονοπάτι που δεν έχει σχέση με την Ελλάδα. Διότι οι ξένες χώρες βλέπουν ότι ο ελληνικός λαός εκφράζεται παντού μέσω συλλαλητηρίων και αγγίζει στρατηγικούς στόχους που δεν μπορεί να προσεγγίσει επί της ουσίας το ΥΠΕΞ αφού φαίνεται η αναξιοπιστία του. Το γεγονός ότι ενεργοποιήθηκαν τόσο δυναμικά και οι ελληνοαμερικανοί σε αυτόν τον αγώνα που έχουν υποστηρίξει άμεσα ή έμμεσα από την αρχή χωρίς ποτέ να γονατίσουν δείχνει μια δυναμική που αλλάζει συνεχώς τα δεδομένα ενώ μας έλεγαν αρχικά οι κυβερνητικοί κύκλοι ότι αυτά είναι προκαθορισμένα. Ενώ τώρα και στο εξωτερικό όλο και περισσότερες χώρες αναγνωρίζουν τη θέση της Ελλάδας μόνο μέσω του ελληνικού λαού και προετοιμάζουν τη συνέχεια μετά τις διαπραγματεύσεις που οδηγούν εξ αρχής σε αδιέξοδο. Η Νέα Υόρκη δείχνει το μέλλον που δεν μπορεί να συλλάβει το ΥΠΕΞ.

πηγή 

Η πρώην Γιουγκοσλαβία δεν είναι μόνο τα Σκόπια

Πολλοί στην Ελλάδα έχουν μια επιφανειακή προσέγγιση της Πρώην Γιουγκοσλαβίας και κάνουν το ίδιο στρατηγικό λάθος που γίνεται με την Τουρκία. Ασχολούνται με τα Σκόπια, όπως ασχολούνται με το Αιγαίο, δίχως βάθος και εμβέλεια. Ήδη ότι η Σλοβενία έχει ενταχθεί από το 2004 και η Κροατία από το 2013 στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι ενδεικτικό της αξίας και της σημασίας της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Δεν μπορούμε να ασχολούμαστε μόνο με τα Σκόπια ενώ υπάρχουν η Σερβία, η Βοσνία - Ερζεγοβίνη και το Μαυροβούνιο που έχουν σχέση με τον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Η πρώην Γιουγκοσλαβία στα Κεντρικά Βαλκάνια μόνο λεπτομέρεια δεν είναι και ειδικά αν μελετήσουμε την άμεση σχέση της με το ιστορικό πλαίσιο της Αυστρο-Ουγγρικής Αυτοκρατορίας. Επίσης το γεγονός ότι η Αυστρία και η Ουγγαρία ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργεί γέφυρες ακόμα και θεσμικές. Είναι λοιπόν ουσιαστικό να δούμε την μεγάλη εικόνα στην περιοχή και όχι μόνο τη θέση των Σκοπίων που δεν είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας αφού δεν έχουν καν πρόσβαση στην Αδριατική θάλασσα. Η πρώην Γιουγκοσλαβία αποτελεί προς το παρόν μια τοποστρατηγική τρύπα στις υπερδομές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. 

Για αυτόν τον λόγο είναι σημαντικό να κλείσει σε στρατηγικό επίπεδο και είναι αυτό που άρχισε με τη Σλοβενία και την Κροατία. Το αρχικό μέγεθος της πρώην Γιουγκοσλαβίας και η τοποστρατηγική της θέση σε αυτόν τον πυρήνα της Ευρώπης, πρέπει να εξεταστεί και χρονοστρατηγικά για να αντιληφθούμε τι σπατάλη χρόνου αποτελεί η αποκλειστική ενασχόληση με τα Σκόπια. Παραδείγματος χάρη δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε την προβληματική του Κοσσυφοπεδίου, πράγμα το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε άλλα προβλήματα. Κάνουμε το ίδιο λάθος όταν ασχολούμαστε αποκλειστικά με το Αιγαίο και δεν υπολογίζουμε στρατηγικά το Κουρδιστάν και τη Δυτική Αρμενία. Όσο εξετάζουμε την πρώην Γιουγκοσλαβία μόνο μέσω των Σκοπίων βλέπουμε μόνο μια ασήμαντη πλευρά της γεωπολιτικής σκακιέρας του πυρήνα της Ευρώπης διότι η ιστορία της περιοχής δεν εξηγείται μόνο με τα σύνορα των Σκοπίων και της Ελλάδας. Ενώ για να λύσουμε το πρόβλημα των Σκοπίων πρέπει να έχουμε τη μεγάλη εικόνα για να δούμε επιτέλους πώς λειτουργεί εκεί η υψηλή στρατηγική κι όχι μόνο μια επιφανειακή διμερή σχέση. 

πηγή 

Ο Νίκος Λυγερός είναι καθηγητής Γεωστρατηγικής 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).

Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.

Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.