Σελίδες

5 Μαρτίου 2018

ΟΣΟ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕ.

Γράφει ο Πέτρος Χασάπης 

Μόλις δύο Έλληνες στρατιωτικοί πάτησαν κατά λάθος λίγα μέτρα μέσα σε τουρκικό έδαφος, συνελήφθησαν και θα δικαστούν, ενώ ο οπλισμός τους κατασχέθηκε.

Όταν όμως τα τουρκικά πολεμικά πλοία παραβιάζουν με πρόθεση, εκτελώντας διαταγές, τα ελληνικά χωρικά ύδατα και φτάνουν έξω από το Σούνιο, εμείς γιατί δεν κατάσχουμε το πλοίο και γιατί δεν συλλαμβάνουμε τους ναυτικούς να τους δικάσουμε;

Όταν τα τουρκικά μαχητικά παραβιάζουν καθημερινά τον εναέριο χώρο μας και τρομάζουν τους κατοίκους των νησιών μας, περνώντας πάνω από τα κεφάλια τους, γιατί δεν τα καταρρίπτουμε, όπως έκαναν οι Τούρκοι με το ρωσικό μαχητικό, αποδεικνύοντας ότι προστατεύουν αποφασιστικά τη χώρα τους; 

Ποιο κράτος στον κόσμο τα ανέχεται αυτά τα πράγματα; Τι είναι δηλαδή τα σύνορα της Ελλάδας, για να τα παραβιάζει ο καθένας; Θεωρούμε άραγε ότι έτσι τυγχάνουμε κάποιου σεβασμού των ξένων συμμάχων μας ή γινόμαστε η παγκόσμια χλεύη; 

Τι σημαίνουν όλα αυτά φίλοι μου;

Γιατί αποθρασύνουμε τους Τούρκους, αφού όλοι μας το ξέρουμε πολύ καλά πως έτσι οι Τούρκοι, με μαθηματική βεβαιότητα, θα γίνουν πιο προκλητικοί και θα προχωρήσουν ακόμα πιο πολύ;

Φοβόμαστε και προσπαθούμε να τους κατευνάσουμε, μήπως μας λυπηθούν; Είμαστε φιλειρηνικοί, είμαστε δειλοί ή έχουμε δειλή ελίτ; Τι έχουμε πάθει;

Αν αισθανόμαστε ότι δεν μπορούμε, ότι δεν θα τα καταφέρουμε σε μια σύγκρουση με την Τουρκία, αν δηλαδή μας έχει παραλύσει ο φόβος, τότε θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι φερόμενοι έτσι σίγουρα θα χαθούμε όπως χάθηκε η μισή Κύπρος; Ποιος άραγε θα μας προστατέψει; Ο Τράμπ, η Μέρκελ, ο Μακρόν, ο Γιούνκερ ή ο Πούτιν που δεν θέλει να αποκτήσει η Ευρώπη ενέργεια από Ελλάδα και Κύπρο, αλλά να είναι η Ρωσία το ενεργειακό αφεντικό της Ευρώπης; Αυτή η πάγια φοβία της ελληνικής ελίτ, την έχει καταστήσει εύκολα εκβιάσιμη από κάθε τρίτο δανειστή ή μη, που έχει βάλει στόχο τον ελληνικό πλούτο και τη γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας.

Οι Τούρκοι καταλαβαίνουν μόνο από την ισχύ των όπλων και την αποφασιστικότητα των αντιπάλων. Οι πατεράδες και οι παππούδες μας έλεγαν ότι "ο Τούρκος φίλος δεν πιάνεται".

Όσο λοιπόν προσπαθούμε να αποφύγουμε τον πόλεμο, επιζητώντας φιλία των Τούρκων από αδυναμία, στην ουσία τον προκαλούμε. 

πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).

Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.

Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.