«Τί φοβόταν ὁ Πρωθυπουργός;»

Τοῦ Γιώργου Κακαρελίδη

Καθηγητοῦ Ἐφαρμογῶν στὴν Ἐπιχ. Ἔρευνα και Στατιστική τοῦ ΤΕΙ Δυτ. Ἑλλάδος

«Προφανώς όχι την διεθνή οικονομική "κρίση". Που δεν ήταν ελληνικη... Εξηγούμαι: αυτό που τα αμερικάνικα κατευθυνόμενα ΜΜΕ, σε αγαστή συνεργασία με 'επιστήμονες' και με τους ντόπιους υποτελείς θεωρούν οικονομική κρίση, δεν είναι τίποτε άλλο παρά αυτό, που έγινε στο χρηματιστήριο Αθηνών (1999) σε άλλη κλίμακα. Η Αμερική επέτρεψε (αν δεν έστησε) μια  -παγκόσμιας εμβέλειας, απάτη, με προϊόντα φούσκες. 

»Πρώτον της Lehman Brothers, την οποίαν αφειδώς δάνειζαν οι τράπεζες παρ' ότι ήταν φανερό πού πήγαινε η συγκεκριμένη αγορά. Δεύτερον όλα τα χρηματοπιστωτικά παράγωγα και υποπροϊόντα, που επί μισό αιώνα δεν είναι τίποτε άλλο παρά αέρας κοπανιστός. Μέχρι και την μελλοντική συμπεριφορά της φύσης (παραγωγή φυσικών προϊόντων) κάναν τζόγο. Εφηύραν μάλιστα και το σορτάρισμα δηλαδή αγοροπωλησία χωρίς να κατέχεις. Διερωτώμαι γιατί κυνηγάμε τους παπατζήδες, που μπροστά στον απερίγραπτο αυτό τζόγο μοιάζουν με παιδιά του .... κατηχητικού. 

»Μεταπολεμικά η Αμερική μονοπωλούσε τις αγορές, επέβαλλε (για τους άλλους ) θεσμούς και Νόμους που ουδέποτε η ίδια τηρούσε, ζούσε με ελλείματα και εφήρμοζε στρατηγικές “ανοιχτής κοινωνίας” με ‘δημοκρατικούς’  βομβαρδισμούς, στέλνοντας τον λογαριασμό στους άλλους. Μετά την αφαίμαξη του πλούτου δεκάδων χωρών έσκασε η φούσκα και αμέσως ‘πανεπιστημιακοί’ φερέφωνα μαζί με δημοσιογράφους έρριξαν το ανάθεμα στον πρόεδρο της κεντρικής Τράπεζας (FED) και στον Υπουργό των Οικονομικών για το “λάθος” και απέδωσαν το όλο θέμα στην κακιά ..στιγμή. Για να μην ζητήσουν οι ξένες κυρίως αγορές (Κίνα, Ινδία, Ευρώπη) τα ρέστα  από την Αμερική. .... 

»Ὁ Πρωθυπουργός μας βλέποντας τὴν κρίση [από το 2007 ὅπου  ας σημειωθεί ότι η έκθεση της Ελλάδος στις φούσκες ήταν μικρή],  αποφάσισε α) να μην αυξήσει [με δανεικά] την αγοραστική δύναμη και β) να εξυπηρετήσει [άμεσα] τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Ελλάδος με Σκόπια, Κύπρο Αγωγούς,... 

»Τότε, είδαμε για πρώτη φορά στην μεταπολεμική ιστορία, ένα άνευ προηγούμένου κράξιμο του Πρωθυπουργού από ΜΜΕ και άλλα παπαγαλάκια, ανεύρεση υποτιθέμενων ‘σκανδάλων’,  διάλυση πανεπιστημίων, στήσιμο πορτοκαλί δεκεμβριανών ανταρσιών, μια γενικευμένη υπονόμευση κρατικών θεσμών όπως Παιδεία, Δικαιοσύνη, Σώματα Ασφαλείας (αλλά και Πολιτειακών) και μια έκρηξη καθοδηγούμενης λαθρομετανάστευσης. Μια τόσο συντονισμένη υπονόμευση, που χρησιμοποίησε τέτοια τεχνολογικά μέσα, μόνο από μητροπολιτικά κέντρα ισχύος μπορούσε να οργανωθεί.Το χειρότερο όμως είναι ότι είδαμε ανθρώπους της διανόησης μαζί με πολιτικούς [καί κόμματα] να παρέχουν αυτοκαταστροφικά (;), καιροσκοπικά(;), ασυνείδητα(;),  ιδεολογικό και πολιτικό στήριγμα στην πρωτοφανή υπονόμευση της χώρας. 

»Αυτά, αλλά κυρίως την επανάληψή τους, φαίνεται ότι φοβήθηκε ο Πρωθυπουργός ...και προκήρυξε εκλογές. Και είμαστε βέβαιοι ότι για πρώτη φορά θα ευχήθηκε να υπήρχε απλή αναλογική ώστε να μην παέι φούντο η Ελληνική Δημοκρατία εξ αιτίας ενός κόμματος. Γιατί η Δημοκρατία έχει ως προϋποθεση την ελευθερία. Πράγμα που απαιτεί πολιτικούς και όχι οικονομικούς χειρισμούς ... ». 

Ὄχι δὲν ἀναφέρομαι στόν Τσίπρα, οὔτε Σαμαρᾶ, οὔτε ΓΑΠ. Ἀλλά στόν Κωστάκη Καραμανλῆ. Αὐτά, μεταξύ αλλων, εἶχα δημοσιεύσει στίς 26 Σεπτεμβρίου τοῦ 2009. Ναί ἀπό τότε, τό 2009. 

Καὶ, δυστυχῶς, αποδείχθηκαν πραγματικά, ἀφοῦ τώρα  ἡ Ἑλληνική Δικαιοσύνη παραπέμπει “ἕλληνες” καὶ ξένους, γιά τό σχέδιο δολοφονίας του, ποὺ ἐξυφάνθη. Δυστυχῶς, μαζί μέ τήν τραγωδία, ἐφηύραμε καὶ τούς Ἐφιάλτες.