Σελίδες

9 Απριλίου 2017

Η παραγωγικότητα, οι "παραγωγοί" και τα... παράγωγα του εργασιακού στίβου

Γράφει ο +Vaggelis Episkopou 

Στις μέρες μας ένα θέμα το οποίο τίθεται συχνά υπό συζήτηση είναι αυτό της παραγωγικότητας -ή μη- των σύγχρονων και εκμοντερνισμένων υπαλλήλων. Οι ειδικοί κατηγοριοποιούν αυτόν τον όρο της "αποδοτικότητας" με βάση τα αποτελέσματα της εργασίας της εκάστοτε ανθρώπινης μονάδας και υποστηρίζουν, παράλληλα, πως για να επιτευχθεί το μέγιστο και βέλτιστο αυτής, ο εργαζόμενος χρειάζεται να διακατέχεται από μια αίσθηση ισορροπίας και αρμονίας κατά την διάρκεια των ωρών απασχόλησης. Εμείς όμως ειδικοί δεν είμαστε, οπότε θα ήταν συνετό να προβληματιστούμε σε ένα διαφορετικό επίπεδο. 

Τι είναι αυτό που ζητάει ο σημερινός (και φυσικά τυχερός) εργαζόμενος έτσι ώστε να είναι πιο αποδοτικός και πιο παραγωγικός; Τι χρειάζεται ο μέσος υπάλληλος εν έτη 2017 έτσι ώστε να φέρει εις πέρας τα καθημερινά επαγγελματικά του καθήκοντα; Πώς μπορεί να πετύχει τους στόχους του αλλά και να θέσει νέους και πιο υψηλούς; Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσα να ξεκινήσω να γράφω ακατάπαυστα για τα "πρέπει και τα μη" που θα έπρεπε να τηρούνται σε ένα εργασιακό περιβάλλον έτσι ώστε να επιτευχθούν τα παραπάνω, χωρίς εν τέλει να βγάλω κάποιο λογικό συμπέρασμα ή να δώσω μια ουσιαστική απάντηση, γι'αυτό θα αποφύγω την πολλή θεωρία και θα επικεντρωθώ στις συνθήκες που επικρατούν στον ελληνικό εργασιακό τομέα. Ας είμαστε ρεαλιστές λοιπόν.

Ζούμε σε μια χώρα που ο εργοδότης απαιτεί να δουλεύεις μία, δύο, τρεις ή και τέσσερις ώρες παραπάνω από το "κανονικό". Για την ακρίβεια, τις περισσότερες φορές σε στραβοκοιτάνε και σε σχολιάζουν αν τύχει κάποια φορά να φύγεις "στην ώρα σου". Το πιο πιθανό επίσης, είναι ότι για τις προαναφερθείσες επιπλέον ώρες εργασίας, μάλλον, δεν θα πληρωθείς ποτέ. Ζούμε ακόμα σε μια χώρα που οι μισθοί έχουν μειωθεί τόσο πολύ, που πλέον θεωρείσαι τυχερός αν μέσα από αυτόν μπορείς να καλύψεις τα προσωπικά σου έξοδα, πόσο μάλλον αυτά μιας οικογένειας (και γενικά περισσότερων ατόμων). Το μεγάλο ποσοστό ανεργίας και η τεράστια ζήτηση εργασίας έχει -δυστυχώς- οδηγήσει την εκμετάλλευση σε πολύ υψηλά επίπεδα. Ζούμε τέλος σε μια χώρα όπου πλέον οι περισσότεροι είναι διατεθειμένοι να κάνουν οποιαδήποτε δουλειά ή εργασία ανεξαρτήτως σπουδών, έτσι ώστε να... τα βγάλουν πέρα. Αυτό έχει κάνει και τις απαιτήσεις, για θέσεις χωρίς ιδιαίτερα ειδικές γνώσεις, να έχουν πλέον πολύ υψηλά κριτήρια επιλογής υποψηφίων. Και η λίστα, που αναπόφευκτα ξεκινήσαμε να κάνουμε, συνεχίζεται... 

Ας επιστρέψουμε όμως μετά από όλα αυτά στο αρχικό αντικείμενο σχολιασμού το οποίο είναι η παραγωγικότητα του σύγχρονου εργαζόμενου και πως αυτή μπορεί να επιτευχθεί στο μέγιστο. Φαντάζει λίγο άπιαστη μήπως; Από που να αρχίσει κανείς και που να τελειώσει; Από που να το πιάσει; Μα απ'τα "κέρατα" φυσικά...

Εις το επανιδείν...


+Vaggelis Episkopou
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).

Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.

Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.