Σελίδες

10 Ιανουαρίου 2017

Αποκαλύψεις ΣΟΚ για τον νέο πρόεδρο των Φιλιππίνων Ντουτέρτε!

Επειδή έχω ζήσει για κάποια χρόνια στο Mindanao των Φιλιππίνων, τη χώρα του αμφιλεγόμενου Rodrigo Duterte και έχω κουραστεί να διαβάζω ανακρίβειες και συρραφές επιφανειακών δημοσιευμάτων του διεθνούς Τύπου, θα κάνω μία σύντομη καταγραφή της πραγματικής κατάστασης στις Φιλιππίνες για όποιον ενδιαφέρεται, καθώς φαίνεται ότι η περίπτωσή του κινεί το ενδιαφέρον πολλών στην Ελλάδα.

Γράφει ο Γιώργος Αναγνωστόπουλος 

Ο Ντουτέρτε δεν κατάγεται φίλοι από το Mindanao όπως όλοι εσφαλμένα αναφέρουν! Γεννήθηκε και μεγάλωσε μέχρι τα πέντε του χρόνια στη νήσο Leyte, από την οποία κατάγεται η οικογένεια του. 

Η οικογένεια Duterte είναι μία πολύ εύπορη οικογένεια, που συγχρόνως είναι μία από τις πολιτικές δυναστείες των Φιλιππίνων και ήταν ιδιαίτερα δραστήρια πολιτικά στην νήσο Leyte αλλά και στην πόλη Cebu (δεύτερη σε μέγεθος και οικονομία πόλη των Φιλιππίνων) στην νήσο Cebu, όπου ο ξάδερφος του σημερινού Προέδρου είναι η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη. 

Η ιστορία της ταύτισης του Duterte με το Mindanao άρχισε με την εγκατάσταση των γονιών του το 1950 στην πόλη του Davao της νήσου Mindanao. Ο Duterte ως απόφοιτος της νομικής σχολής του τοπικού Πανεπιστημίου του Davao, έγινε πρώτα δικηγόρος και εν συνεχεία Εισαγγελέας του Davao, για να μεταπηδήσει αργότερα στην Δημαρχία. 

Εν αντιθέσει με την πραγματικότητα, κατάφερε και οικοδόμησε ένα προφίλ λαϊκού, έντιμου, αδέκαστου και αυτοδημιούργητου ανθρώπου τον οποίο τα λαϊκά στρώματα λατρεύουν. Αυτό τον οδήγησε γρήγορα στο αξίωμα του Δημάρχου του Davao το οποίο κρατάει εδώ και 22 χρόνια, εναλλασσόμενος στη Δημαρχία με την κόρη του και τον νεότερο αδερφό του, για να αποφύγει τους εκλογικούς περιορισμούς του νόμου περί συνεχόμενης επανεκλογής.

Ο Duterte κατάφερε να μακροημερεύσει ως Δήμαρχος επιβάλλοντας την τάξη, την οργάνωση του Δήμου και των υπηρεσιών του και πατάσσοντας την εγκληματικότητα σε στιλ… «Ζορό ο Τιμωρός», ή μια φιλιππινέζικη εκδοχή του… dirty Harry, με τη διαφορά ότι η αγαπημένη του έκφραση δεν θα ήταν το “make my day punk”, αλλά “night”: Τα βράδια ντυνόταν στα μαύρα και καβάλαγε τη δική του Harley Davidson, ζωσμένος με ένα Μ-16 και με μία ομάδα από εθελοντών φρουρών (vigilantes), περιδιάβαινε την πόλη σκοτώνοντας τοπικούς μαφιόζους και διεφθαρμένους αστυνομικούς.

Κατά συνέπεια, αυτό που κάνει τώρα σε εθνική κλίμακα, είναι αυτό που έκανε επί 20 χρόνια ως Δήμαρχος του Davao και τίποτε παραπάνω! Οι Φιλιππίνες είναι μία χώρα εξαιρετικά βίαιη, με τρομερή εγκληματικότητα και ασύλληπτη – υπό την έννοια ότι δεν έχει προηγούμενο – διαφθορά. Κοινωνικά ζει στον 18ο αιώνα και η κοινωνία της εξακολουθεί να βρίσκεται εγκλωβισμένη πνευματικά σε μία κατάσταση αποικιακής δουλείας! 

Ο Duterte κατάφερε να εκλεγεί ως Πρόεδρος ακολουθώντας μία τελείως αντισυμβατική πολιτική συμπεριφορά, υποσχόμενος το ακριβώς αντίθετο από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ο κόσμος κουρασμένος από τις ανούσιες υποσχέσεις των πολιτικών αντιπάλων του Duterte, τους εγκατέλειψε προς χάριν του νέου, πολιτικού outsider, σαγηνευμένο από κάποιον που έλεγε απλά και κατανοητά πράγματα για τον απλό καθημερινό Φιλιππινέζο ψηφοφόρο. 

Εδώ εγείρονται δύο ερωτήματα. Το πρώτο είναι τι έκανε τον Duterte να αποφασίσει να κατέβει για υποψήφιος Πρόεδρος στην ηλικία των 71 ετών. Η προφανής απάντηση είναι πρώτον, για να εδραιώσει και να διασφαλίσει την πολιτική του δυναστεία και τους επιγόνους του αφού πεθάνει.

Το δεύτερο ερώτημα είναι αν ο Duterte κυβερνά πραγματικά την χώρα, αφού του μένει ελάχιστος χρόνος να ασχοληθεί με τα κοινά, έχοντας απορροφηθεί από τον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών, τις απανωτές συνεντεύξεις και την προσωπική εμπλοκή του στις διαπραγματεύσεις με τα διάφορα αποσχιστικά κινήματα και αντάρτικα. 

Η προφανής απάντηση εδώ είναι κατηγορηματικό ΟΧΙ! Ο Duterte είναι ένας αναλώσιμος «anchorman» που από πίσω του βρίσκεται – και κυβερνά – μία πολιτική και επιχειρηματική ομάδα από την πόλη Davao. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει όμως κάτι άλλο… 

Ο στόχος τους είναι στην καλύτερη περίπτωση να αποσχίσουν με πολιτικά μέσα την επαρχία του Mindanao από τις Φιλιππίνες (το Mindanao είναι ίσως η πλουσιότερη περιοχή των Φιλιππίνων σε φυσικούς πόρους, αλλά και η πιο υποβαθμισμένη), ελέγχοντας την τοπική εξουσία που εποφθαλμιά η μουσουλμανική μειονότητα και στη χειρότερη των περιπτώσεων να δημιουργήσουν έναν δεύτερο πόλο εξουσίας στο Davao, μετατρέποντας τη χώρα σε συνομοσπονδία, εκμεταλλευόμενοι το αποσχιστικό κίνημα των Moro (γηγενής φυλή του Mindanao).

Αυτά που λέω δεν είναι μυθεύματα, είναι βιώματα, είναι πράγματα που έχουν συζητηθεί επανειλημμένως και ανοιχτά σε εκπομπές στην τηλεόραση των Φιλιππίνων, ενώ έχουν γραφτεί και πολλά βιβλία γύρω από την ιδέα, ότι η εθνική συμφιλίωση και η ειρήνη στη χώρα, θα μπορούσε να επέλθει με τη μετατροπή του κράτους των Φιλιππίνων, από εθνικό κράτος σε ένα μόρφωμα χαλαρής συνομοσπονδίας. Θυμηθείτε τα αυτά, θα τα βρούμε μπροστά μας…

πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).

Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.

Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.