π. Χρίστος Γρηγορίου
Σήμερα στους διαδρόμους του πανεπιστημίου συνάντησα τον Χρήστο. Ένα παιδί τετραπληγικό και τυφλό. Είχε έρθει να δώσει προφορικές εξετάσεις στο θεολογικό. Δίπλα του ο πατέρας του ένας γλυκός κύριος που καθόταν χαμογελαστός πίσω από το τροχοκάθισμα.
Βλέποντας απέναντι σου τέτοια παιδιά αρχίζουν να αλλάζουν μέσα σου τα τροπάρια. Αυτά που ψέλνεις στον εαυτό σου όλη μέρα, τα “μέχρι εδώ φτάνουν οι δυνάμεις σου” και τα “σου είναι ακατόρθωτο” και τα “πια υπομονή; αδύνατον, δεν μπορείς άλλο”. Και μετά κοιτάζοντας και τον πατέρα δίπλα, ντρέπεσαι και τρέχεις να κατεβάσεις κάποιες φωτογραφίες που έχεις μόνιμα αναρτημένες στο πίσω μέρος του μυαλού σου και δείχνουν εσένα με μια βαλίτσα στο χέρι να φεύγεις μακριά από ανθρώπους και δύσκολες καταστάσεις. Ντρέπεσαι μήπως τις δει το παιδί, ο Χρήστος, με τα μάτια της ψυχής του.
Θεέ μου που την βρίσκουν τόση δύναμη αναρωτιέσαι.
Τέτοιες
συναντήσεις όμως δεν είναι τυχαίες. Είναι υπενθυμίσεις, από τον Θεό,
ότι έχεις ακόμη πολύ δρόμο να διανύσεις μέχρι να βλέπεις και εσύ με τα
μάτια της ψυχής.
πηγή
πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.