Όταν οι μεγάλες χώρες άρχισαν να μιλούν για την έννοια της ΑΟΖ, για την κύρωση της Συμφωνίας Montego-Bay 1982, για τη θέσπιση και την οριοθέτηση, λέγαμε ότι είναι μεγάλες χώρες. Όταν η Κύπρος που έχει κατεχόμενα, πρόσφυγες, εγκλωβισμένους και αγνοούμενους έκανε τη θέσπιση το 2004 και τις οριοθετήσεις της το 2003, το 2007 και το 2010 είπαμε ότι είναι η Κύπρος και δεν έχει καμιά σχέση. Στην πραγματικότητα είναι απλώς ότι δεν σεβόμαστε τους ίδιους τους Έλληνες γιατί εξετάζουμε μόνο και μόνο τους ψηφοφόρους, ενώ τα πράγματα αλλάζουν με ραγδαίο τρόπο.
Τώρα είναι η Δυτική Αρμενία που είναι κατεχόμενη προς το παρόν λόγω της γενοκτονίας των Αρμενίων, που έχει μια εξόριστη κυβέρνηση, που έχει μόνο πρόσφυγες, που μιλά για τη θέσπιση της ΑΟΖ της. Αυτή τη φορά ποια δικαιολογία θα βρούμε για να δικαιολογήσουμε και πάλι τον ραγιαδισμό και τη γραφειοκρατία; Διότι οι εξελίξεις είναι πλέον ορατές και μάλιστα σε πολλά επίπεδα και σε διάφορες χώρες. Όλο και πιο πολύ η ΑΟΖ εξελίσσεται σ’ ένα στρατηγικό εργαλείο μεγάλης αξίας, η οποία εμπεριέχει και στοιχεία απελευθερωτικού αγώνα. Πότε, λοιπόν, αυτό θα γίνει κατανοητό; Θα πρέπει να περιμένουμε την επόμενη κυβέρνηση πάλι;
πηγή
Από τη Συνθήκη στην ΑΟΖ
Μετά την κύρωση της Συνθήκης Σεβρών, η Δυτική Αρμενία υλοποιεί ένα όραμα που περιμένει δεκαετίες. Ουσιαστικά επιτρέπει επιτέλους στην Αρμενοσύνη την πρόσβαση στη θάλασσα, πράγμα το οποίο ξέρουμε πόσο σημαντικό είναι όχι μόνο για την επιβίωση της, αλλά και για τη μελλοντική της ζωή ως έθνος και κράτος.
Με άλλα λόγια, η Δυτική Αρμενία συνειδητοποιεί την αξία της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Βλέπουμε, λοιπόν, τους υπεύθυνους να μελετούν πια το κείμενο της Συμφωνίας του Δικαίου της Θάλασσας και των Ωκεανών για να το κυρώσουν στη συνέχεια και βέβαια προετοιμάζονται πρακτικά να περάσουν τη θέσπιση της ΑΟΖ στη Βουλή της Δυτικής Αρμενίας.
Είναι, λοιπόν, άλλο ένα κράτος που αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να περάσει σ’ αυτό το στάδιο για ν’ ακολουθήσει την εξέλιξη των Ηνωμένων Εθνών. Έτσι, σιγά σιγά μ’ αυτόν τον τρόπο, δημιουργεί μία πραγματικότητα που παραμένει απίστευτη για τους πρόσφυγες και τους επιζώντες. Αξιοποιεί στο έπακρον τις δυνατότητες που έχει αποκτήσει μέσω των Δικαιωμάτων των Αυτόχθονων Λαών και δεν σταματά σε κανένα εμπόδιο. Συνεχίζει ακάθεκτα την πορεία της, πλάθοντας το μέλλον ως συνέχεια του παρελθόντος και ξεπερνώντας την πληγή της γενοκτονίας, διότι ακολουθεί την διαδικασία διόρθωσης.
πηγή
Ο Νίκος Λυγερός είναι καθηγητής Γεωστρατηγικής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.