Μία λυπηρή ιστορία τουριστικής κατάπτωσης

Της +Κωνσταντίνα Πορφυρού 

Ήτανε που λέτε μια φορά κι έναν καιρό, τα πανέμορφα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Η Χίος, η Κως, η Λέσβος... Με τα κρυστάλλινα νερά, τις καθαρές ακτές, την τουριστική οργάνωση και τους φιλόξενους ανθρώπους. Κι όταν βρέθηκαν τα νησιά αυτά σε ανάγκη να εξυπηρετήσουν όχι μόνο τους κατοίκους τους, αλλά και τους κατατρεγμένους από τον πόλεμο στην Συρία ταλαίπωρους ανθρώπους, τότε με κουράγιο και δύναμη αντιμετώπισαν αυτήν την πρόκληση.

Μυτιλήνη

Κι όσο στην αρχή όλα τα φώτα ήταν στραμμένα πάνω τους, αφού απ' τα εδάφη τους πέρασαν από τον Πάπα μέχρι την Angelina Jolie, τόσο όλοι μακάριζαν το σθένος και το ανθρωπιστικό πνεύμα της πλειοψηφίας των κατοίκων. Τα ανά τον κόσμο τηλεοπτικά δίκτυα ετοίμαζαν συγκινητικά ρεπορτάζ, ενώ όλοι έσπευδαν να συμπαρασταθούν αφενός στους πρόσφυγες για την περιπέτεια που βίωναν, και αφετέρου στους προαναφερθέντες κατοίκους οι οποίοι ό,τι έκαναν το έκαναν με δική τους πρωτοβουλία και κόστος.

Συμπαράσταση φυσικά, που έμεινε στα λόγια, καθώς όταν τα φώτα έσβησαν αμφότεροι εγκαταλείφθηκαν στη μοίρα τους... Όταν ήρθε η ώρα το κράτος να αναλάβει τα ηνία και να διευθετήσει τις εκκρεμότητες του, στάθηκε ανίκανο ουσιαστικά να φέρει σε πέρας τη διττή αποστολή του: ούτε οι πρόσφυγες τακτοποιήθηκαν, ούτε οι κάτοικοι προστατεύθηκαν. Κι οι εικόνες που έκαναν το γύρο του κόσμου, έκαναν μεγάλη ζημιά. 

Κως

Οι πρώτες ακυρώσεις κρατήσεων αντιμετωπίστηκαν με ψυχραιμία. Ο καιρός όμως, αναπόφευκτα περνούσε, κι όσο το καλοκαίρι πλησίαζε, τόσο το άγχος μεγάλωνε. Τόσο έμεναν άδεια τα δωμάτια, τόσο δεν κουνιόταν φύλλο στις άλλοτε πολυσύχναστες πλαζ. Η πτώση του τουρισμού στα παραπάνω νησιά είναι κατακόρυφη κι αυτό είναι γεγονός.
Λόγω αυτού άνθρωποι θα χάσουν τη δουλειά τους κι επιχειρήσεις θα χρεωθούν. Λιγότερα χρήματα θα μείνουν στην Ελλάδα. Οι πολίτες, θα επωμιστούν ένα ακόμη πρόβλημα, καθώς φαίνεται πως η κυβέρνηση δεν έχει την ικανότητα να διαχειριστεί ούτε αυτό το φαινόμενο...

Στο τέλος αυτής της ιστορίας δεν υπάρχει ιππότης που φιλάει τη βασιλοπούλα κι αυτή ξυπνάει. Ούτε έχουμε την οξυδέρκεια να διακρίνουμε και να εξοντώσουμε τον κακό λύκο. Η δική μας άμαξα έγινε χρόνια τώρα κολοκύθα. Τα παραμύθια τελείωσαν. Ήρθε η ώρα να δούμε πώς θα αντιμετωπίσουμε τη σκληρή πραγματικότητα.

Και ζήσαν αυτοί καλά (;),
κι εμείς καλύτερα (;)...

Υ.Γ: Όσοι θα μπορέσετε να ξεφύγετε για κάποιες μέρες φέτος το καλοκαίρι, τσεκάρετε το -30% της Blue Star Ferries για Χίο, Κω, Λέσβο και Λέρο... 

+Κωνσταντίνα Πορφυρού

yannidakis.net