ΤΙ ΕΝΝΟΕΙ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ;

Γράφει ο Χρίστος Γούδης 

Τα συμπτώματα προϊούσας διάλυσης του ελληνικού κράτους με αφορμή το μεταναστευτικό καθίστανται πλέον εμφανή. Οι κωμικοί «ΣΥΡΑΝΕΛ ντε Μπερζεράκ», που για κακή μας τύχη (ή κακή μας επιλογή) συνιστούν τον «νομότυπο» κυβερνητικό θίασο της χώρας, αρνούνται ή αδυνατούν να επιβάλουν τον νόμο και την τάξη. Κάποιες μάλιστα αριστερές «συνιστώσες» μασκαρεμένες ως «αλληλέγγυες» (γριές και νιές και αδελφές ψυχές, η κάθε μια τους με το μπιμπερό της, βάζοντάς το «όπου δει, χρη, και προσήκει») υπονομεύουν συστηματικά την όποια μικρής κλίμακας κρατική προσπάθεια επιχειρείται από φιλότιμους λειτουργούς και υποδαυλίζουν ασύδοτα τους πλέον θρασείς από τους λαθραίους να προβαίνουν σε εκδηλώσεις ανόμων και αντικοινωνικών πράξεων, στρεφόμενων κατά του ελληνικού πληθυσμού που καρτερικά υπομένει τα μαρτύριά του.

Σε μια εποχή που οι διακρατικοί πόλεμοι υποκαθίστανται διεθνώς από εσωτερικές συρράξεις εθνοτικού και θρησκευτικού χαρακτήρα, η χώρα μας, άσχημα στριμωγμένη στο στενό, λόγω της ανευθυνότητας που επιδεικνύει η αριστερή πολύ(ανεγ)κέφαλη συριζαίϊκη «σκύλλα» σε αγαστή τερατογένεση με την συγκυβερνώσα τυχάρπαστη δεξιά «χάρυβδη» (δοσιλογική και προδοτική ρουφήχτρα έναντι της ιδεολογίας της, μόνο και μόνο για να κορέσει την εξουσιαστική της ιδιοτέλεια), αυτοκαταργεί την εθνική και θρησκευτική της ομοιογένεια, λες και επιθυμεί διακαώς να εισέλθει στο κολαστήριο μιας εσωτερικής διαλυτικής σύγκρουσης.

Ακόμα χειρότερα για την διαταραγμένη ψυχοστασία μας, η ηγεσία της «αυτοκέφαλης» διοικούσας εκκλησίας των παρ’ ημίν ορθοδόξων χριστιανών, αποκομμένη από την τρέχουσα επικίνδυνη πραγματικότητα, επιδίδεται στην διοργάνωση εκδηλώσεων βιτρίνας με στόχο να εμφανισθεί ενώπιων των μουσουλμάνων λαθρο-εποίκων ένας διφυής αλλά ομοούσιος πάπας και πατριάρχης ως πατήρ πατέρων, ποιμήν ποιμένων, αρχιερεύς αρχιερέων, τρίτος και δέκατος των αποστόλων και κριτής της οικουμένης. Εκτός τόπου, εκτός χρόνου και εκτός καιρού…

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι καρπαζιές από το οικονομικό κουαρτέτο εγχόρδων (χορδή είναι και το μαστίγιο) πέφτουν βροχή, συνοδευόμενες από τα πτύελα, τους χλευασμούς και τις λοιδορίες των μαέστρων της διεθνούς τοκογλυφίας και των μιντιακών δούλων τους, καθώς ο αυτό-εξευτελισμός των απίθανων ασπόνδυλων του κυβερνητικού χυλού ξεχειλίζει και επικαλύπτει τις συμπαρομαρτούσες κοινωνικές διαστρωματώσεις του αποσαθρωμένου πλέον ιστού της ανθρώπινης συλλογικότητάς μας.

Πόσο μακριά θα πάει αυτή η βαλίτσα; Μήπως πλησιάζει η ώρα μιας κυβερνητικής ευθανασίας; Ένα ολιγάριθμο ιατρικό συμβούλιο είναι αρκετό. Η καταφυγή σε αυτό είναι πάντα το ύστατο μέσον για να δοθεί η «χαριστική βολή» (coup de grace) σε έναν βαρύτατα πάσχοντα ασθενή. Όσοι πιστοί λοιπόν (εκ των ιατρών του έθνους) βαράτε τους… με λουκουμόσκονη… 

Χρίστος Γούδης

Δημοτικός Σύμβουλος

Δήμου Αθηναίων