ΠΟΙΕΣ "ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ" ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ;

Γράφει η Μαίρη Καρά

     Παγκόσμια γιορτή της γυναίκας; Ποιας γυναίκας; Της γυναίκας σ' όλα τα κράτη, σ' όλους τους λαούς, σ' όλες τις Φυλές, σ' όλες τις Θρησκείες, σ' όλους τους Πολιτισμούς; Γιατί; Όλες ίδιες είναι; Τι κοινό έχει η εξελιγμένη αμερικανίδα ή η "μοντέρνα" ευρωπαία με την σκλάβα των αραβικών κρατιδίων ή με την μουσουλμάνα ή με την πρόσφυγα της Συρίας; Για ποια δικαιώματα να γιορτάσουν αυτές οι δύστυχες; Επειδή στις  χώρες τους δεν έχουν λόγο ούτε για την ζωή τους; Επειδή οι άντρες δεν τις υπολογίζουν σαν ισότιμο μέλος της οικογένειας; Επειδή το κράτος τις θεωρεί οικόσιτο τεκνοποιίας; ΄Η επειδή η θρησκεία τους αναίτια τις λιθοβολεί; Για ποια γιορτή μιλάμε; 

     Μπορεί κι εμείς οι "δυτικές" να μην είχαμε φτάσει στο σημερινό σημείο εξέλιξης (!), αφού μέχρι τις αρχές του εικοστού αιώνα οι γυναίκες υστερούσαν σε δικαιώματα μέσα στις αντροκρατούμενες κοινωνίες. Δηλαδή μ' αυτές τις ιδέες τις ανέτρεφαν και μέσα σ' αυτά τα πλαίσια να πορεύονται. Ευτυχώς όμως υπήρξαν και δυναμικές γυναίκες που τίμησαν επάξια τον ρόλο τους, όχι μόνο στην διαιώνιση του είδους αλλά που εξελίχθηκαν τόσο στον επαγγελματικό όσο και στον πνευματικό τομέα. Αυτές οι προχωρημένες για την εποχή τους δραστήριες γυναίκες έδωσαν το κίνητρο για να καλύτερη αντιμετώπιση του γυναικείου φύλου, αφού από την γυναίκα αρχίζει η ΖΩΗ… 

     Για την Ιστορία να θυμίσουμε πως η "γιορτή" δεν οφείλεται σε επανάσταση των γυναικών ενάντια στους άντρες για απαίτηση ίσων δικαιωμάτων… μα σε διαμαρτυρία κάποιων εργατριών κλωστοϋφαντουργίας της Νέας Υόρκης, οι οποίες αποφάσισαν να διαδηλώσουν απαιτώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας. Και σ' ανάμνηση αυτού του γεγονότος που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 καθιερώθηκε η παγκόσμια γιορτή της Γυναίκας, με πρόταση της Γερμανίδας σοσιαλίστριας Clara Zetkin, κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Διεθνούς το 1910. Θεσμοθετήθηκε δε το 1977 από τον ΟΗΕ, ο οποίος κάλεσε όλες τις χώρες του κόσμου να γιορτάσουν την ημέρα για τα δικαιώματα των γυναικών. Μα επί των ημερών μας αυτές οι "ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ" γιορτές για άλλους λόγους ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΚΑΝ! 

     Τότε όμως καθιερώθηκε σαν μέρα κινητοποιήσεων για την υποστήριξη της ΙΣΟΤΗΤΑΣ και την αξιολόγηση της θέσης των γυναικών στην κοινωνία. Έτσι δημιουργήθηκαν οι διάφορες επαγγελματικές Ενώσεις γυναικείων Σωματείων, όπως επίσης και το ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΟ Κίνημα. Και η Ελλάδα συμμετείχε ενεργά μα μόνο τα τελευταία χρόνια (μετά… ΚΡΙΣΗΣ) διέρρευσε πως τίποτα απ' όλα αυτά δεν έγινε ΤΥΧΑΙΑ. Είχε σαν στόχο την διάλυση της παραδοσιακής οικογένειας με την έξοδο απ' το σπίτι της γυναίκας, υποτίθεται για επαγγελματική εξέλιξη και οικονομική εξασφάλιση. Κι αυτή ήταν μια παράμετρος ενός γενικότερου σχεδίου διαφθοράς της κοινωνίας και διάλυσης των Κρατών-Εθνών με απώτερο σκοπό την δουλοποίηση των λαών. Το σχέδιο ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ εκτελείται κατά γράμμα! 

     Τις τραγικές συνέπειες του σατανικού σχεδίου τις βιώνουμε όλοι σήμερα, που μας αφαίρεσαν τα κεκτημένα δικαιώματά μας και μας επιβάλλουν να γιορτάσουμε για τα δικαιώματα της Γυναίκας! Αν αυτό δεν είναι παράνοια… τι άλλο είναι; Μας ζητάνε δηλαδή να κάνουμε μια ημερήσια διαγραφή μνήμης στα πατριωτικά συναισθήματά μας και να υποδυθούμε τον υποταγμένο ελληνάκο… χάριν της συνήθους ροής προγράμματος αποβλάκωσης και υποχρεωτικής ένταξης σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως μνημονιακών υποτακτικών. Και οι σκηνές του σεναρίου επιβάλλεται να γυριστούν σε πνεύμα καλής συνεργασίας με τους κατακτητές για το καλό της πατρίδας βέβαια. Η δε απαίτηση του ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ προτρέπει οι σκηνές να γυριστούν σε κλίμα πολυπολιτισμικής ΕΞΑΡΣΗΣ! 

     Εμείς οι απλοί κάτοικοι αυτής της παντέρμης πατρίδας δεν διαθέτουμε υποκριτικές ικανότητες, για αληθοφανή ερμηνεία των ρόλων μας. Επιλέγουμε να δηλώσουμε αποχή λόγω Ανωτέρας βίας… κι ας χάσουμε την ευκαιρία μιας… διεθνούς θεατρικής καριέρας. Αντιπροτείνουμε μάλιστα στον σχεδιαστή της ΕΘΝΙΚΗΣ απαξίωσής μας, να μας αντικαταστήσει με τους χιλιάδες λαθραίους εισβολείς -που καταπατούν κάθε άδεια γωνιά της επικράτειάς μας -με την στήριξη των διεθνιστικών οργανώσεων- ώστε να ωφεληθούν όλοι. Και εκείνος με τους δωρεάν κομπάρσους αλλά και εκείνοι οι ταλαίπωροι μέσω ενός ζωντανού εξωτερικού γυρίσματος να ζήσουν -σαν άνθρωποι- όλες τις πολεμικές στερήσεις τους έστω και για μια ΗΜΕΡΑ! 

     Εν μέσω ενός παγκόσμιου πολεμικού αναβρασμού που έχει βγάλει τους λαούς στους δρόμους… εμείς που έχουμε ακόμα το σπίτι μας (ως πότε;) και μια δουλίτσα (οι τυχεροί) και καλύπτουμε στοιχειωδώς τις ανάγκες μας… καλούμαστε να γιορτάσουμε! Καλό κι αυτό όχι όμως για τις σκεφτόμενες Ελληνίδες αλλά για τις απερίσκεπτα συμμετέχουσες σε κάθε νεοταξική προτροπή χωρίς καμιά αναστολή. Δυστυχώς στις μέρες μας η ΓΙΟΡΤΗ αυτή έχει χάσει το πολιτικό της νόημα κι έχει γίνει μια ευκαιρία για τους άνδρες να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους για τις γυναίκες. Μα και για τις γυναίκες είναι ευκαιρία να ξεφύγουν απ' τις υποχρεώσεις τους και να ξεσκάσουν με τις παρέες τους. Όπως συμβαίνει και με την γιορτή της ΜΗΤΕΡΑΣ ή του Αγίου Βαλεντίνου, που όλες έχουν το κοινό χαρακτηριστικό γνώρισμα της ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΤΗΤΑΣ. 

     Εμείς λοιπόν δεν έχουμε κανένα λόγο να γιορτάσουμε και προπάντων καμιά διάθεση για γλέντια, στην κατάσταση που είναι η πατρίδα μας. Αυτοί που σίγουρα βρίσκονται σε μεγάλη ψυχική ευφορία για τα "κατορθώματά" τους κι έχουν και την οικονομική δυνατότητα για διασκεδάσεις… είναι οι εκτελεστές των ευρωπαϊκών διαταγών σε βάρος της χώρας μας… αυτά τα δουλοπρεπή ανθρωπάρια με τον χαζοχαρούμενο ηγετίσκο τους σίγουρα χρειάζονται μια τελευταία απόλαυση πριν την κρεμάλα τους. Όλοι οι ετοιμοθάνατοι δικαιούνται μια τελευταία επιθυμία. Κι επειδή αυτοί ονειροβατούν στον κούφιο κόσμο τους και δεν έχουν συναίσθηση του επικείμενου ΤΕΛΟΥΣ τους… τους δίνουμε την άδεια να πάρουν τις γυναίκες τους με τις λιμουζίνες τους και να πάνε να γλεντήσουν στα πολυτελή ρεστοραν ή στα ξενυχτάδικα κι όπου αλλού ποθεί η ψυχή τους… ή μάλλον η αλαζονεία τους γιατί την ψυχή την έχουν προ πολλού ξεπουλήσει στα αφεντικά τους για να εξαγοράσουν ΕΞΟΥΣΙΑ!