Η ΣΠΟΡΑ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΜΑΣ

Γράφει το σποράκι 

Επανερχόμενο στο ΠΑΡΟΝ… το μυαλό μου πήγε αμέσως σε σας, γιατί σας συμπονώ. Ήρθα πάλι κοντά σας αν και πικραμένο, βλέποντας πως συνεχίζετε να αδιαφορείτε για την διαιώνιση του ΕΘΝΟΥΣ σας. Υποθέτω πως σας έλειψα, μα είδατε πως φρόντιζα για το καλό σας. Ταξίδεψα στα πέρατα του κόσμου… και ορατού και αόρατου, για να σας φέρω μηνύματα από άλλους κόσμους… Δεν κρατάω τίποτα κρυφό από σας κι ελπίζω κι εσείς… αν και δεν πήρα ούτε μια απάντηση στο μήνυμα που σας έφερα απ' το μέλλον σας. Ούτε καν ένα σχόλιο, για να καταλάβω αν σας ταρακούνησε η εικόνα που σας μετέφερα… πως δηλαδή θα είναι η πατρίδα σας μετά από λίγα χρόνια. Αυτό θα συμβεί δυστυχώς, αν τώρα που έχετε ακόμα χρόνο, δεν ξεσηκωθείτε για να την απελευθερώσετε… Ήρθα όμως πάλι κοντά σας, γιατί θεωρώ σκόπιμο να κάνω μια καθαρή εξήγηση μαζί σας, για να μην αιωρείται καμιά υποψία… 

Σας λέω λοιπόν πως δεν ήρθα για να πάρω, αλλά για να δώσω. Κι αν αναρωτιέστε τι μπορεί να δώσει ένας σπόρος… θα εκπλαγείτε. Σας πληροφορώ ότι φυτρώνω και στην σκέψη σας, γι αυτό μην πονηρεύεστε. Τις "πιάνω" αμέσως πριν καλά-καλά τις συλλάβετε εσείς. Είναι ένα απ' τα χαρίσματά μου… που είχα την τύχη να κληρονομήσω από έναν σοφό παππού μου. Τι είπατε; Αν έχουν παππού και τα σποράκια; Και ποιος τα έσπειρε δηλαδή; Έπεσαν απ' τον ουρανό…  έτσι χωρίς ΛΟΓΟ και ΑΙΤΙΑ; Όχι, είμαι ένα αγνό σποράκι με φιλικές διαθέσεις, μα αναμένω κι από σάς ειλικρίνεια και πίστη στο έργο μας, για να καρποφορήσει. Έχω πολλές να σας δώσω συμβουλές κι απαντήσεις στις απορίες σας, αλλά προπαντός συμπαράσταση και κατανόηση στα προβλήματά σας. ΚΑΛΟ ΦΥΤΕΜΑ…. 

Εγώ σας γνωρίζω ήδη απ’ την προηγούμενη ζωή μου σαν καλός ταξιδευτής. Τώρα όμως φύτρωσα εδώ κι εγκαταστάθηκα για τα καλά. Καιρός λοιπόν να με γνωρίσετε κι εσείς. Η σκιά μου θα σας συνοδεύει παντού σ’ όλες τις δύσκολες στιγμές σας. Αν θέλετε να με καλείτε και στις ευχάριστες στιγμές σας, δεν θα έχω αντίρρηση να παρευρίσκομαι. Σας διαβεβαιώνω πως στις κοινωνικές μου σχέσεις είμαι σοβαρό σποράκι και βγάζω ασπροπρόσωπο, όποιον έχει την καλοσύνη να με καλέσει. Θα είμαι παρόν στις εκδηλώσεις σας, μα δεν θα σας ενοχλώ. Γιατί και να' θελα… δεν γίνεται… λόγω ανωτέρας εντολής, όπως καταλαβαίνετε. Είμαι ένας σκεπτόμενος ερευνητής και πρέπει να φροντίζω μόνος μου τον εαυτό μου, γιατί αλλιώς θα πεθάνω απ’  την πείνα. Απορείτε; Νομίζετε πως τα σποράκια δεν τρώνε;

Μα ποιος θα νoιαστεί για την επιβίωσή μου; Ποιος και γιατί θα φροντίσει να έχω ένα καλό φύτεμα, για να ζω αξιοπρεπώς; Και γιατί να το κάνει; Τι έχει να κερδίσει από μένα; Αφού είμαι μια φτωχή πλην τίμια ΜΟΝΑΔΑ… κι αυτά δεν είναι θετικά προσόντα για την σημερινή εποχή. Δεν τραβάνε την προσοχή σπουδαίων παραγόντων του συστήματος. Γιατί δεν είμαι οργανωμένο σε κομματικούς ή κοινωνικούς φορείς, που στηρίζουν τα μέλη τους. Δεν τους είμαι χρήσιμο και οι πόρτες τους είναι κλειστές για τους ανένταχτους. Αφού δεν τους ανήκουν… γιατί να τους υπολογίσουν και να τους υποστηρίξουν;  Θα μου πείτε βέβαια, γιατί όλες οι ΜΟΝΑΔΕΣ δεν ενώνονται για να κατακτήσουν το δίκιο τους; Εύκολο είναι; Αφού γι' αυτό είναι μονάδες. Γιατί θέλουν να ανήκουν μόνο στον εαυτό τους. Δε νοιάζονται για το «Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ». 

Έτσι θα συνεχίσουν και την υπόλοιπη ζωή τους. Απομονωμένες κι ασήμαντες. Ποιος τους φταίει όμως; Μόνες  τους το επέλεξαν. Έτσι ήμουνα κι εγώ στην προηγούμενη ζωή μου.  Όμως τώρα άλλαξα. Έβαλα μυαλό, που λένε. Βαρέθηκα την μοναξιά και την απραξία. Θέλω παρέα και ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ. Ξέρετε τι διάθεση έχω, για οργάνωση και δράση; Τώρα, θα με γνωρίσετε μέσα απ' την δράση μου. Γι αυτό σάς ανοίγω την σπορά μου. Σας εμπιστεύομαι, μα καλό θα ήταν κι εσείς να με εμπιστευτείτε. Μόνο έτσι θα συμπορευτούμε, αντιμετωπίζοντας δυναμικά την εικονική πραγματικότητα, στην οποία σας "φύτεψαν", αυτοί που επιβουλεύονται την ΥΠΑΡΞΗ σας.

Έχουμε λοιπόν ζωή και λέμε ότι μας ανήκει. Το λέμε, μα σίγουρα μας ανήκει; Ποιος μας το βεβαιώνει; (Βαθυστόχαστος συλλογισμός…) Μάλλον την χρωστάμε στους "μεταφορείς" γονείς μας και οφείλουμε δια βίου να τους τιμούμε. Μα φτάνει αυτό; Όχι βέβαια, πρέπει να αποδείξουμε με τις πράξεις μας, πως την αξίζουμε. Αν αμελήσουμε… θα κληθούμε αργότερα να πληρώσουμε το τίμημα και με ΤΟΚΟ. Στην γήινη διάσταση που ήρθαμε για να δοκιμαστούμε, δεν δίνονται ΧΑΡΕΣ. Όλα εδώ πληρώνονται, ανάλογα με το έργα μας. Για να αποκτήσουμε το δικαίωμα στην ΖΩΗ, ας μην ξεχνάμε τους Φιλοσόφους, που το πέτυχαν αυτό με πνευματική καλλιέργεια και ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ. Ας ακολουθήσουμε την διδασκαλία τους, για να ολοκληρωθούμε.

Ναι, ναι, καταλάβατε που το πάω. Στους προγόνους σας βέβαια, που δεν τους τιμάτε όσο αξίζουν. Εσείς απλώς βρήκατε διασωσμένα τα Αθάνατα έργα τους και καμαρώνετε γι' αυτά. Μα εσείς οι "περήφανοι" Έλληνες γιατί ακριβώς καμαρώνετε; Για τα κατορθώματα των Αρχαίων Φιλοσόφων, που έθεσαν τα θεμέλια του  Πολιτισμού της Ανθρωπότητας; Συγνώμη δηλαδή τα δικά σας ποια είναι; Απ' ό,τι έμαθα στην σύγχρονη Ιστορία σας λίγες είναι οι ένδοξες σελίδες σας. Και σήμερα για άλλη μια φορά - πως τα καταφέρατε - πάλι υπό ΚΑΤΟΧΗ ήσαστε. Επιτρέψατε να σας κατακτήσουν με ψεύτικα ΔΑΝΕΙΑ κι όχι μόνο επιτρέπετε ακόμα να κυκλοφορούν ελεύθεροι οι προδότες πολιτικοί αλλά και τους ξαναψηφίζετε. Τι σας συμβαίνει; ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΑΤΕ; 

Στη δική μου γενιά δεν συμβαίνουν αυτά τα παράδοξα. Διάγουμε ενάρετο βίο με σύνεση, με εγκράτεια, με ηθική, με ταπεινότητα και δεν προκαλούμε τους γείτονες με ΥΠΕΡΟΨΙΑ και ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ. Επομένως κανείς δεν μας φθονεί και κανέναν δεν ζηλεύουμε κι ούτε μιμούμαστε. Μας αρέσει να ζούμε ειρηνικά με ΕΚΤΙΜΗΣΗ μεταξύ μας και να μην κυνηγάμε χίμαιρες. Μα τι σας λέω τώρα, εγώ ένα καημένο σποράκι, που το' σκασε απ' την φωλιά του, γιατί δεν άντεχε την υποταγή ούτε στην σπορά του. Είναι ακριβή η ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ κι αποκτιέται μόνο με Αγώνες. Εσείς πως θέλετε να σας υπολογίζουν και να σας σέβονται σαν ΛΑΟ, όταν εσείς οι ίδιοι δεν σέβεστε την ΙΣΤΟΡΙΑ σας και το δοξασμένο παρελθόν σας; Δε νομίζετε πως είναι καιρός να επαναπροσδιορίσετε την ΥΠΑΡΞΗ σας με μια πατριωτική ΑΠΟΔΕΙΞΗ σας; Ρίξτε τώρα την ΣΠΟΡΑ ΣΑΣ!

Το σποράκι

(της Μαίρης Καρά)