11 / 09 / 2001 Η Τρομακτική Απάτη. (μέρος 4ο)

συνέχεια από το 3ο μέρος 

Τα «Μεθεόρτια»

Στις 14 Σεπτεμβρίου 2001, το αμερικανικό Κογκρέσο εξουσιοδοτεί χωρίς συζήτηση ομοφώνως (με εξαίρεση μια αρνητική ψήφο της βουλευτού των Δημοκρατικών Μπάρμπαρα Λη) τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους να καταφύγει στην «αναγκαία και αρμόζουσα χρήση βίας εναντίον κάθε κράτους, οργάνωσης ή ατόμου που κρίθηκε ότι προετοίμασε, διέταξε, εκτέλεσε ή διευκόλυνε τις τρομοκρατικές επιθέσεις που εκδηλώθηκαν την 11η Σε­πτεμβρίου 2001, ή φιλοξενεί τέτοιες οργανώσεις ή τέτοια άτομα, προκειμένου να αποτρέψει κάθε μελλοντική ενέργεια της διεθνούς τρομοκρατίας εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών από τέτοια κράτη, οργανώσεις ή άτομα» [11].

Την μεθεπομένη ο Μπους αναγγέλλει τη σύσταση ενός υπουργικού γραφείου αντι-τρομο-κρατικής ασφάλειας (Office of Homeland Security), που υπάγεται στην αρμοδιότητά του, για «να διευθύνει, να επιβλέπει και να συντονίζει μια συνολική εθνική στρατηγική για την υπεράσπιση της χώρας μας από την τρομοκρατία και την αντίδραση σε κάθε πιθανή επίθεση».

Στις 5 Οκτωβρίου, ο πρόεδρος Μπους, κατά παράβαση του Συντάγματος, διατάσσει πολλά μέλη της κυβέρνησής του να μην παρέχουν πλέον πληροφόρηση στα μέλη του κοινοβουλίου και στον τύπο. «Η Πράβντα και η Ιζβέστια στην πρώην Σοβιετική Ένωση θα δυσκολεύονταν να ξεπεράσουν τα αμερικανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης στην υποδούλωσή τους στην επίσημη γραμμή» σχολιάζει ο Έντουαρτ Χέρμαν, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια [12].

Λίγο αργότερα, το Κογκρέσο υιοθετεί τον νόμο Uniting and Strengthening America by Providing Appropriate Tools Required to Intercept and Obstruct Terrorism Act (του οποίου το ακρωνύμιο είναι USA PATRIOT Act) [13], ο οποίος περιστέλλει βασικές ελευθερίες για μια περίοδο 4 ετών, κάνει μια εξαιρετικά διευρυμένη ερμηνεία της καταστολής των «τρομοκρατών και όσων τους υποστηρίζουν» και θεσπίζει ότι σε περιπτώσεις υποβολής σε ανάκριση (για κάτι που μπορεί να μην έχει αναγκαστικά σχέση με την υποψία περί τρομοκρατίας), οι ύποπτοι μπορούν να κρατούνται σε μυστική τοποθεσία για μια περίοδο 6 μηνών, διάστημα που μπορεί να ανανεωθεί απεριόριστα, εάν ο υπουργός Δικαιοσύνης εκτιμά ότι η απελευθέρωσή τους «θα απειλούσε την εθνική ασφάλεια ή την ασφάλεια της κοινωνίας ή ενός ατόμου».

Στις 13 Νοεμβρίου, ο πρόεδρος Μπους αποφασίζει πως οι ξένοι «που είναι ύποπτοι για τρομοκρατία» δεν θα δικάζονται από ομοσπονδιακά δικαστήρια ούτε από στρατοδικεία, αλλά από στρατιωτικές επιτροπές [14]. Η συγκρότηση των επιτροπών αυτών θα ανήκει στη διακριτική εξουσία του υπουργού Άμυνας και θα καταρτίσουν οι ίδιες τον δικό τους Κώδικα δικονομίας. Οι συνεδριάσεις θα πραγματοποιούνται κεκλεισμένων των θυρών. Οι «στρατιωτικοί εισαγγελείς» δεν θα υποχρεούνται να κοινοποιούν στους κατηγορουμένους και στους συνηγόρους τους τις «αποδείξεις» που διαθέτουν. Οι επιτροπές θα παίρνουν τις αποφάσεις τους με πλειοψηφία δυο τρίτων (και όχι με ομοφωνία, όπως καθορίζεται από τους διεθνείς εγκληματολογικούς κώδικες).

Παράλληλα, το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών δίνει εντολή στους συμμάχους, μέσω του ΟΗΕ, να υιοθετήσουν παρόμοιες νομοθεσίες και 55 χώρες μεταγράφουν στο εσωτερικό τους δίκαιο ορισμένες διατάξεις του USA PATRIOT Act. Όλα αυτά συνιστούν το λιγότερο μια ριζική αναθεώρηση της αμερικανικής εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής και θεσμοποιούν τη χειραγώγηση τους από τους στρατιωτικούς και τις υπηρεσίες πληροφοριών [15].

@ Ο Κλεάνθης Γρίβας (γεν. 1944) είναι ψυχίατρος-νευρολόγος, Διδάκτωρ ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, με σπουδές στην Κοινωνιολογία. Υπήρξε συνεργάτης πολλών εφημερίδων και περιοδικών Από το 2004 είναι βασικός συνεργάτης και σύμβουλος έκδοσης του περιοδικού ΖΕΝΙΘ. Συντάκτης της Έκθεσης για τα Ναρκωτικά της Ειδικής Επιτροπής του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης (1986) και συγγραφέας 19 βιβλίων με θέμα τη δημόσια υγιεινή, την ψυχιατρική, τα ναρκωτικά, την τρομοκρατία και την ιστορία.

[1] Κοινοποιήθηκε με τα κωδικά στοιχεία FM 30-31,συνοδευόμενο από 3 παραρτήματα (FM 30-31 A, B και C).
[2] Ο Westmorland ήταν τότε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων και είχε διατελέσει αρχηγός των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ στο Βιετνάμ.
[3] Το Εγχειρίδιο χαρακτηριζόταν «αυστηρά απόρρητο κατηγορίας ΙΙ», δηλαδή κατηγορίας που δεν υπόκειται σε αυτόματο αποχαρακτηρισμό μετά την πάροδο προκαθορισμένου χρονικού διαστήματος. Άρχισε να εφαρμόζεται για την αποσταθεροποίηση στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, αμέσως μετά την κοινοποίησή του (1970), αλλά η αναγωγή του σε «καθημερινή πρακτική» των μυστικών υπηρεσιών γίνεται κυρίως κατά την εποχή στην οποία αρχηγοί της CIA είναι ο Ούλιαμ Κόλμπι –έως το 1975– και ο Τζορτζ Μπους, ο 1976. 
[4] Εγχειρίδιο: Γ) Μεθοδολογία [απο]σταθεροποιητικής δραστηριότητας (FM 30/31, Παράρτημα Β, κεφάλαιο 6) 
[5] Οι οποίες αποδείχθηκαν, αξιοθρήνητα, ανίκανες να προλάβουν τόσο αυτό το τρομοκρατικό χτύπημα όσο και όλα τα άλλα που προηγήθηκαν. 
[6] Καθημερινή, 14/9/2001. 
[7] «Διάχυτες υποψίες για τυφλοπόντικες εντός των τειχών», Καθημερινή, στις 14/9/2001, σ. 3. 
[8] William Safire, “Inside the Bunker”, The New York Times, 13/9/2001 («Οι δράστες γνώριζαν τους κωδικούς αμερικανικών υπηρεσιών ασφαλείας», Καθημερινή, 14/9/2001) 
[9] «Διάχυτες υποψίες», Καθημερινή, 14/9/2001, σ. 3 
[10] Τζελ Ντάγκλας: «Saudi Minister Asserts That Bin Laden Is a “Tool” of AI Qaeda, Not a Mastermind» (Σαουδάραβας Υπουργός Υποστηρίζει ότι ο Μπιν Λάντεν είναι ‘Όργανο” της Αλ Κάιντα, Οχι ο Ηγέτης), WashingtonPost, 10/12/2001. (http://www.washingtonpostcom). 
[11] Συνημμένη Απόφαση 23 της Γερουσίας. 
[12] Ολιβιέ Πασκάλ-Μουσλάρ: «Οι δημοσιογράφοι στη δοκιμασία της 11ης Σεπτεμβρίου»,Telerama, 30/1/2002. 
[13] Nόμος για την ενότητα και την ισχύ της Αμερικής, με την παροχή των αναγκαίων μεσών για την αναχαίτιση και παρεμπόδιση της τρομοκρατίας. 
[14] President’s Military Order: Detention, Treatment and Trial of Certain Non-Citizens in War Against Terrorism, 13/11/2001 (Στρατιωτική Εντολή του Προέδρου: Κράτηση, Αντιμετώπιση και Εκδίκαση υποθέσεων συγκεκριμένων μη Αμερικανών πολιτών στον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας), 13/11/2001 (http://www.whitehouse.gov/news/releases/2001/ll/20011113-27.html). 
[15] Μπράντλεϊ Γκράχαμ & Μπιλ Μίλερ: «Pentagon Debates Homeland Defense Role» (To Πεντάγωνο Συζητεί τον Ρόλο τον Γραφείου Άμυνας της Πατρίδας), Washington Post, 11 Φεβρουαρίου 2001 (http://www.washingtonpost.com).