Σελίδες

29 Σεπτεμβρίου 2015

ΣΥΓΚΙΝΟΥΜΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΟΥ ΔΟΚΙΜΑΖΕΤΑΙ…

Ἄς ἀναρωτηθοῦμε κατά πόσο ἡ κοινωνία μας, ὅλοι οἱ φορεῖς της, δημιουργοῦμε τέτοιες σκέψεις στούς ἀνθρώπους καί ἰδιαιτέρως στά νέα παιδιά… 

Τοῦ ἀρχιμ. Ἰακώβου Κανάκη 

Διαβάζοντας γιά τήν πορεία τῆς Ἑλληνικῆς λογοτεχνίας δέν μπορεῖς νά μήν σταθεῖς σέ ἁπλά ἀλλά τόσο σημαντικά γεγονότα, πού εἶναι ἐπίκαιρα, ἰδιαιτέρως στίς μέρες μας. Ὅλοι σήμερα μιλοῦν γιά κρίση καί τήν προσδιορίζουν μέ ἕναν δικό τους τρόπο. Ἡ κρίση ὅμως δέν ἀφορᾶ στά ἀγαθά ἀλλά σ᾽αὐτά καταλήγει. Ἡ ἔλλειψη πολιτισμοῦ, παιδείας καί ἰδιοπροσωπίας τοῦ ἔθνους ὁδηγεῖ σέ μιζέρια, ἀνθρωπιστική κρίση καί παρακμή. Θεωροῦμε ἀναγκαῖο λοιπόν νά γυρίζουμε καί νά βλέπουμε μέ προσοχή, μέ ὅση νηφαλιότητα μποροῦμε νά ἔχουμε, τό παρελθόν μας.

Ἄς δοῦμε τί διηγεῖται ὁ  Fauriel ὅταν δημοσίευε τά «Δημοτικά Τραγούδια» καί τόν «Θούριο»:

«Κάποιος φίλος του ταξίδευε μέ ἄλλους μαζί τό 1817 στή Μακεδονία σ᾽ ἕνα χωριό, στό φοῦρνο, (πού ἦταν καί τό χάνι), συνάντησαν ἕνα νεό παιδί, ψηλό καί ὄμορφο, ἀπό τήν Ἤπειρο, πού δούλευε στό φοῦρνο. Τούς κοίταξε ὅλους προσεκτικά, καί ὕστερα ρώτησε τόν ταξιδιώτη: 

«Ξέρεις γράμματα;», κί ὅταν τοῦ εἶπε ναί, τόν παίρνει παράμερα καί ἐκεῖ βάζει τό χέρι στόν κόρφο καί βγάζει κάτι πού τό εἶχε κρεμασμένο σάν φυλαχτό ἦταν ἕνα βιβλιαράκι μέ τά τραγούδια τοῦ Ρήγα. Τόν παρακαλεῖ νά τοῦ διαβάσει, ὁ ξένος τό κάνει πρόθυμα, ἀλλά ὅταν σέ λίγο σηκώνει τά μάτια του βλέπει τόν ἄλλον νά ἔχει ἀλλάξει ὁλότελα: ἡ ὄψη του φλέγεται ὁλόκληρη, τά χείλη του τρέμουν, καί δάκρυα κυλοῦν ἀπό τά μάτια του.

- «Πρώτη φορά σοῦ διαβάζουν τό βιβλιαράκι αὐτό;», ρωτᾶ ὁ ταξιδιώτης.   
- «Ὄχιπάντα παρακαλῶ τούς ταξιδιῶτες νά μοῦ διαβάζουν κάτι τά᾽χω ἀκούσει πολλές φορές». 

«Κι ἔτσι συγκεινεῖσαι πάντα;» 
– «Πάντα» ἀπάντησε τό νέο παιδί*». 

Ἄς ἀναρωτηθοῦμε κατά πόσο ἡ κοινωνία μας, ὅλοι οἱ φορεῖς της, δημιουργοῦμε τέτοιες σκέψεις στούς ἀνθρώπους καί ἰδιαιτέρως στά νέα παιδιά. Γιά τήν ἔξοδο ἀπό τήν κρίση χρειάζεται βαθύτατη αὐτοκριτική καί φιλότιμη προσπάθεια ἀπό ὅλους μας, ἀπό ὅπου ὁ Θεός ἔχει τοποθετήσει τόν καθένα μας! 

*Πολίτη Λίνου, Ἱστορία τῆς Νεοελληνικῆς Λογοτεχνίας, Ἀθήνα 2014, σ.128.     

από την Παγκοινιά 
το διαβάσαμε στο Έκτακτο Παράρτημα 
το είδαμε ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).

Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.

Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.