Η θέση ενός Έθνους στο παγκόσμιο γίγνεσθαι διαμορφώνεται από τις αρχές και αξίες του ανθρώπινου Δυναμικού που αποτελεί το Έθνος αυτό. Έτσι σήμερα, με την ιστορικά και δογματικά καταξιωμένη αυτή αρχή, μπορούμε να πούμε για ένα έθνος που θα έχει μέλλον:
Όταν! ο λαός του έχει πίστη στο Θεό και εμπιστοσύνη στον εαυτόν του…
Όταν! ο λαός του φορά τα ρούχα που αυτός υφαίνει, τρώει το ψωμί από στάρι που αυτός έχει σπείρει, και πίνει κρασί που τρέχει από το δικό του πατητήρι.
Όταν! ο Λαός που καταδικάζει την βιαιότητα στην Χώρα του και ποτέ δεν επιτρέπει την δουλεία του τόπου του, με οιανδήποτε μορφή.
Όταν! ο Λαός του επενδύει στο όνειρο και απαιτεί στον ξύπνιο τον σεβασμό των Άλλων.
Όταν! ο Λαός του υψώνει την φωνή του στην μάχη για την επιβίωση στην αιωνιότητα και είναι υπερήφανος για τους προγόνους του τα μνημεία και καθετί που είναι και συνθέτει την πατρίδα του.
Όταν! ο Λαός του έχει Κυβέρνηση, πρότυπο και μπροστάρη σ’ όλα τα μέτωπα, έχει πραγματικούς φιλοσόφους και όχι ταχυδακτυλουργούς και έχει τεχνίτες και όχι μιμητές και μπαλωματάρηδες.
Όταν! ο Λαός υποδέχεται τον νέο Κυβερνήτη του με σαλπίσματα γιορτής και τον αποχαιρετά με δάκρυα στα μάτια.
Όταν! οι Σοφοί του Έθνους δεν είναι βουβοί και τα παλληκάρια του έξω από την κούνια και πάντα στις επάλξεις.
Όταν! τέλος τα πολιτικά κόμματα της Δημοκρατίας μας, πέρα από τις ιδεολογικές διαφορές θεωρούν τον εαυτόν τους ότι ανήκουν απόλυτα στο αυτό έθνος και στους κινδύνους της πατρίδος γίνονται όλα μαζί μια γροθιά, ένα αξεπέραστο δυναμικό τείχος.
ΤΟΤΕ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΡΟΛΟ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝ.
Με τις ως άνω επισημάνσεις, ενδεχομένως πολλοί Έλληνες, άνθρωποι των γραμμάτων και διαφόρων ιδεολογικών αντιλήψεων και πολιτικοί, οπωσδήποτε να διαφωνούν, είναι δικαίωμά τους. Όμως, αυτές οι Αρχές και αξίες, είναι δογματικά καταξιωμένες, που διατυπώθηκαν από ανθρώπους του πνεύματος, παγκοσμίου Εμβελείας. Ίσως, η μη τήρηση των ως άνω αρχών και αξιών, να είναι και ένας από τους βασικούς λόγους που η Πατρίδα μας από την δημιουργία της, απέκτησε αναγκαστικά προστάτες.
Η έλλειψη των ως άνω αρχών και αξιών στην χώρα μας, συμπεραμαρτούσης και της ελλείψεως ικανών πολιτικών ηγετών στην Πατρίδα μας (πλην μικρών εξαιρέσεων, Βενιζέλος, Μεταξάς, κ.ά.), συνετέλεσαν ώστε, με τον πρώτο κίνδυνο οικονομικής ή στρατιωτικής καταστροφής, να προστρέχουν οι φίλοι μας (δεν ανταποκρίνεται εννοιολογικά), για να μας σώσουν και έτσι έχουμε σε μόνιμη βάση προστάτες. Πολύ φοβούμαι με τον τρόπο που διοικείται η χώρα μας και από τους σημερινούς ηγέτες, δεν πρόκειται, ούτε στο εγγύς μέλλον ν’ απαλλαγεί η χώρα μας από τους προστάτες.
Οι προστάτες γίνονται συχνά δυνάστες, δεν σκέπτονται την βοήθεια στην πατρίδα μας όπως την διατύπωσε ο μεγάλος ΣΩΜΕΣΕΤ ΜΩΜΕ: «…Υπερασπιστείτε την Ελλάδα, το Έθνος στο οποίο οφείλουμε τα φώτα μας, τις επιστήμες, τις τέχνες. Η Ελλάς είναι φως…»
Και! τέλος, εμείς δυστυχώς δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε το μεγαλείο της πατρίδος μας, που είναι κατά τον ποιητή «η Ζαφειρόπετρα στης Γης το δακτυλίδι». Έρχεται όμως ο ΡΟΜΠΕΡΤ ΛΙΝΤΕΛ και λέει: «Το Ελληνικό τοπίο αποτελεί την ωραιότερη παρηγοριά για τον άνθρωπο που θρηνεί τον χαμένο του παράδεισο». Το πρόβλημά μας είναι Ελληνικό.
Ιωάννης Μ. Ασλανίδης
Ανστγος ε.α.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.