ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΑΛΑΤΗΣ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΚΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΦΙΛΟΣ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ.

Γράφει η Μαίρη Καρά 

Ο αγαπημένος μας φίλος ΔΗΜΗΤΡΗΣ έφυγε από κοντά μας αθόρυβα, όσο αθόρυβα βίωνε την καλλιτεχνική του φύση ανάμεσά μας. Ένας πολυτάλαντος καλλιτέχνης και σεμνός άνθρωπος ήταν για πολλές δεκαετίες ο μόνιμος συνομιλητής και συμπαραστάτης και στις δικές μας καλλιτεχνικές διαδρομές. Όσοι δημοσιογράφοι και ηθοποιοί είχαν την τύχη να τον γνωρίζουν από τα πρώτα χρόνια της καλλιτεχνικής του δημιουργίας, εισέπρατταν την καλοσύνη της ευγενικής ψυχής του. Πάντα ευδιάθετος και πρόθυμος να συμβουλέψει τους νέους ηθοποιούς, για να ερμηνεύσουν σωστά τους ρόλους τους. Πάντα φιλικός και δοτικός με τους "αυλικούς" του, που τον συνόδευαν τις νύχτες στα θέατρα και τις εκδηλώσεις. Πάντα είχε έναν καλό λόγο και μια συμβουλή για όλους… 

Αυτός όμως ο ξεχωριστός ζωγράφος και σκηνοθέτης υστερούσε στην προβολή του χαρισματικού έργου του. Το μόνο που τον απασχολούσε ήταν η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ… κλεινόταν για μέρες στο ατελιέ του και ζωγράφιζε… έγραφε σενάρια, θεατρικά έργα, βιβλία κι εμείς ανησυχούσαμε με την απουσία του. Μόνο από την αδελφή του μαθαίναμε για την υγεία του. Έτσι μάθαμε και για το περίεργο ατύχημά του που τον ακινητοποίησε για πολύ καιρό και στερηθήκαμε την πολύτιμη συντροφιά του. Κλείστηκε στο σπίτι και περνούσε μόνος του το μαρτύριο του κι εμείς όλο λέγαμε πως θα πάμε να τον δούμε… μα δεν προλάβαμε… με μεγάλη μας λύπη μάθαμε πως ο καλός μας φίλος έφυγε απ' την ζωή μόνος και πικραμένος… 

Κι εμείς νιώθοντας βάρος γιατί δεν του συμπαρασταθήκαμε στην αρρώστια του, τον αποχαιρετήσαμε με τον τρόπο μας στην τελευταία του κατοικία, για την ανάπαυση της αγνής ψυχούλας του. Ίσως έτσι να μην νιώθει "μόνος" στο μακρύ ταξίδι της Αιωνιότητας. Καλό ταξίδι αγαπημένε μας ΔΗΜΗΤΡΗ… θα είσαι πάντα μαζί μας, γιατί άφησες πίσω σου ένα τεράστιο έργο, που η πατρίδα δεν σου αναγνώρισε. Όμως είμαστε εμείς εδώ, για να συνεχίσεις να "ζεις" μέσα απ' αυτό… για να μην σβήσει ποτέ απ' την μνήμη μας η δημιουργική προσωπικότητά σου. ΑΘΑΝΑΤΟΣ! Θα ζεις για πάντα μέσα στις καρδιές μας… 

Και σαν μια μικρή αναγνώριση της ξεχωριστής προσφοράς του στην τέχνη, παραθέτω την μία και μοναδική συνέντευξή του, την οποία δημοσίευσα στο περιοδικό ANYTIME.

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ ΖΩΓΡΑΦΟ - ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ - ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ 

Έναν σύγχρονο ρεαλιστή ζωγράφο, άνθρωπο απλό και σεμνό, που δεν προβάλλει ο ίδιος το έργο του, επιλέξαμε να σας γνωρίσουμε, με μόνο κίνητρο το γνήσιο ταλέντο του. Ο Κεφαλλονίτης ζωγράφος ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΑΛΑΤΗΣ γεννήθηκε με καλλιτεχνική φλέβα, όχι μόνο για την ζωγραφική. Την κλίση του στην ζωγραφική την ανακάλυψε όταν μικρό παιδί στο σχολείο, στο μάθημα της ζωγραφικής, εντελώς αυθόρμητα σκάλισε μια ζωγραφιά σ' ένα σχολικό τετράδιο. Αυτό ήταν! Από τότε του έγινε συνήθεια να εκφράζει ζωγραφικά τις ανησυχίες του.

Σήμερα μετά από μισό αιώνα δημιουργίας, διαθέτει μεγάλη συλλογή πινάκων με τους οποίους συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις κι εξακολουθεί να είναι προσηλωμένος στην τέχνη, που αγάπησε πάνω από κάθε τι. Περνάει ώρες ατέλειωτες στο ατελιέ του, όπου έχουν βρει καταφύγιο οι καλλιτεχνικές αναζητήσεις του. Εκεί τον συναντήσαμε θαυμάζοντας τα δημιουργήματά του και συζητώντας μαζί του αναδρομικά. 

- Μια αναδρομική σας έκθεση κύριε Γαλάτη, θεωρείτε σκόπιμο να παρουσιάσουμε; 
- Ευχαριστώ για την ωραία ιδέα αλλά όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί, αφού όπως βλέπετε τα έργα μου έστω και φωτογραφικά παρα…γεμίζουν το περιοδικό σας. 

- Εκτός από πολύ καλός ζωγράφος βλέπουμε ότι έχετε και χιούμορ. Χαιρόμαστε που γνωρίζουμε έναν σεμνό καλλιτέχνη με τόσο παραγωγικό έργο. Πράγματι μια αναδρομική σας έκθεση θα είχε ενδιαφέρον για το πλατύ κοινό και γιατί όχι τώρα, που βρίσκεστε στην ωριμότερη περίοδο της ζωής σας. 
- Σας ευχαριστώ, αλλά πρέπει να σας πω ότι βλέπω την ζωγραφική περισσότερο σαν καλλιτεχνική δημιουργία, παρά σαν βιοποριστικό επάγγελμα. Χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια πως αν κάποιος φιλότεχνος εκδηλώσει το ενδιαφέρον του να αποκτήσει έναν πίνακά μου, θα το αρνηθώ. Στόχος μου είναι η καλλιτεχνική ανταπόκριση του κοινού για το έργο μου και μια μικρή φιλοδοξία μου είναι να εκτίθεται στα… κατάλληλα μάτια.

- Εμείς που τα διαθέτουμε - ελπίζουμε - διακρίνουμε ρεαλισμό πρωτίστως αλλά και μια έντονη ψυχική ευαισθησία σε κάθε πίνακά σας, που μας αφοπλίζει. Πώς καταφέρνετε κύριε Γαλάτη να συνδυάζετε αυτά τα δύο; 
- Ο κάθε καλλιτέχνης εκφράζεται με τον ιδιαίτερο τρόπο του και με ό,τι διαθέτει μέσα του. Η δική μου ψυχή έχει ευαισθησία για κάθε τι ωραίο κι επειδή αναγκαστικά βιώνω την σημερινή πραγματικότητα… μεταφέρονται αυτόματα στον καμβά μου. Αυτή είναι η βασική συνταγή της δημιουργίας μου και εμπνέομαι τα θέματά μου είτε απ' την φύση είτε απ' τις μεταφυσικές προσδοκίες μου, για ένα καλύτερο αύριο για την ανθρωπότητα.  

- Από τον μεγάλο μας ΤΣΑΡΟΥΧΗ πόσο έχετε επηρεαστεί; 
- Ο μεγάλος πράγματι δάσκαλός μου με επηρέασε θετικά πιστεύω στα πρώτα καλλιτεχνικά μου βήματα, αλλά ούτε για αστείο δεν διανοήθηκα να τον μιμηθώ. Εκείνος είναι ανεπανάληπτος κι εγώ απλώς υπήρξα ένας απ' τους μαθητές του. Όπως επηρεάστηκα επίσης κι απ' τους άλλους δασκάλους μου στην σχολή Σταυράκου όπου σπούδασα σκηνοθεσία. Π.χ. τον ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ, τον ΚΑΡΟΛΟ ΚΟΥΝ από τους οποίους άντλησα πολύ σημαντικές κινηματογραφικές και θεατρικές γνώσεις, που αποδείχτηκαν πολύ χρήσιμες για μένα. 

- Σ' έναν πίνακά σας απεικονίζετε δυο άσπρα περιστέρια, που τρώνε απ' το ψωμί κάποιου σκοτωμένου φαντάρου σε μια κατεστραμμένη πολιτεία. Ποιο είναι το μήνυμα; 
- Πιστεύω πως ένας πίνακας εκτός από αισθητική άποψη πρέπει να έχει και την φιλοσοφία του. Δηλαδή το θέμα να διδάσκει κάτι στον θεατή και να του περνάει ένα αισιόδοξο μήνυμα. Όλοι γνωρίζουν τι συμβολίζουν τα περιστέρια, μα ο καθένας ερμηνεύει ανάλογα με την ψυχική του διάθεση. 

Εμείς δεν ερμηνεύουμε, μα αφήνουμε στους αναγνώστες μας να θαυμάσουν και να ερμηνεύσουν ελάχιστα απ' τα έργα του.