ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΛΛΗΝ.

Γράφει η ΜΑΙΡΗ ΚΑΡΑ

Ως προς την ακριβή έννοια του ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΛΛΗΝ και ΕΛΛΗΝΙΣ υπάρχει διαμάχη ανάμεσα σε Έλληνες και ξένους διανοούμενους. Όπως  υπάρχει και μεγάλη σύγχυση περί του ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ! Κάτι που δεν συμβαίνει με ονομασίες άλλων λαών. Γιατί μόνο για τους Έλληνες αμφισβητείται η ιστορική τους προέλευση και η προγονική τους συνέχεια; Διότι υπάρχουν ειδοποιές διαφορές αυτών των εννοιών, οι οποίες από πρώτη άποψη φαίνονται ομοειδείς. Αυτές μπορεί να είναι: Ο γεωγραφικός εντοπισμός, το ιστορικό και χρονολογικό βάθος, ο βαθμός επίδρασής του υπό και επί των ιστορικών και πολιτισμικών γεγονότων, ο βαθμός επίδρασης στην σημερινή εποχή και ο εκτιμώμενος βαθμός επίδρασης στο μέλλον.

Πόσο εύκολα μπορούμε να πούμε ότι «Έλλην» είναι ο γεγενημένος στην σημερινή Ελλάδα, ή ο Πολίτης της Ελλάδας; Θα ήταν σαν να απορρίπταμε τους Σμυρναίους, τους Ποντίους, τους Βορειοηπειρώτες, τους Κυπρίους, τους από την Αλεξάνδρεια Αιγυπτιώτες κλπ. Αλλά ούτε και ένα τέκνον Ελλήνων γεννημένο στον Καναδά ή στην Αυστραλία παύει να είναι «Έλλην». Άρα πρώτο και κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα του Έλληνα είναι η ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ, η καταγωγή σε βάθος πολλών γενεών από Έλληνες κι όχι αποκλειστικά ο τόπος γέννησης στον σημερινό στενό γεωγραφικό ελλαδικό χώρο.

Επομένως είναι αστήρικτη η άποψή μας πως «αυτός είναι Έλλην(ας)» επειδή γεννήθηκε στην Ελλάδα ή επειδή έχει ελληνική καταγωγή ή επειδή έχει φοιτήσει σε Ελληνικό σχολείο ή επειδή έχει Ελληνική συνείδηση, ή επειδή έχει Ελληνική υπηκοότητα και αστυνομική ταυτότητα. Άρα συνοπτικά μπορούμε να πούμε πως «Έλληνας είναι το άτομο που γονιδιακά, παιδευτικά, συνειδησιακά και πρακτικά, είναι ικανό και διαθέσιμο για ανίχνευση και εφαρμογή των Συμπαντικών Νόμων και Κανόνων, σύμφωνα με την Φύση, την Προάσπιση των Ιδεωδών του και το Πανανθρώπινο Συμφέρον». 

Τα εκ γενετής χαρακτηριστικά ή δεδομένα δεν αρκούν, για να καταστήσουν κάποιον «Έλληνα». Χρειάζεται η κατάλληλη Παίδευση-Διαπαιδαγώγηση, που θα οδηγήσουν στην απαραίτητη Παιδεία. Κι όταν λέμε Παιδεία εννοούμε το σύνολο χαρακτηριστικών γνωρισμάτων ήθους και τρόπου σκέψης ως απαύγασμα της Παιδευτικής διαδικασίας. Δεν αρκεί δηλαδή να υπάρχει ο κατάλληλος «σπόρος», πρέπει να υπάρχει και το κατάλληλο «έδαφος» για την ευδοκίμησή του.

Ο Έλληνας είναι περίεργο πλάσμα, έμπλεον με αντίθετα χαρακτηριστικά. Αδέσμευτο, ανυπότακτο, ανυπάκουο, συγκαταβατικό με διερευνητικό, δημιουργικό και με εφευρετικό νου. Από την άλλη είναι απείθαρχο, αναβλητικό, εγωκεντρικό, οργίλο, κυκλοθυμικό, αυτοκαταστροφικό.

Απαιτείται σαφής διαχωρισμός μεταξύ της έννοιας «Έλλην» όπως διατυπώνεται με φιλοσοφική χροιά και διάθεση, από αυτήν, που μπορεί να αποδοθεί με απλή λήψη (νομικής υφής) υπηκοότητας ή διαβατηρίου ή ταυτότητας σε άτομα που βεβαίως το επιθυμούν κι έχουν αποδείξει με την ζωή τους, ότι το αξίζουν και το τιμούν.

Πάντως σαν γενικό συμπέρασμα από την μακραίωνη διαδρομή του κι απ’ όσα έχουν διασωθεί από την πολιτιστική αναλαμπή της κλασικής εποχής, φαίνεται ότι ο Έλληνας χαρακτηρίζεται από εφαρμογή του Μέτρου και του Δικαίου, είναι λατρευτής της αρμονίας και του ευ ζην κι από επιτεύγματα τα οποία επιδρούν ευεργετικά σε όλους, ανεξάρτητα από Εθνικότητα ή Φυλή. Γι’ αυτό ο ΕΛΛΗΝΑΣ ξεχωρίζει απ’ όλες τις άλλες Φυλές και γι’ αυτό τον φθονούν τόσο οι άλλοι λαοί, που εκπολιτίστηκαν απ’ το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ!

ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ

ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΕΝΔΟΞΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!

ΖΗΤΩ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ Η ΕΛΛΑΔΑ!

ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΝΔΟΞΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ!