Η πατρίδα αποτελούσε για τούς Έλληνες έννοια κατ’ εξοχήν πολιτική. Εις τον Επιτάφιο του Περικλέους κατονομάζονται οι χειροπιαστές αιτίες π.χ. η επιβεβαιωμένη στην πράξη ευνομία, οι απεριόριστες ευκαιρίες, που είχε ο καθένας σε αυτή την πόλη, για να αναπτύξει τις δυνατότητές του, οι θεσμοί τους ως προϊόν αυθεντικής, αυτόνομης συλλογικότητας, η πολιτικώς θεσμισμένη έμπρακτη ταύτιση ατομικού και συλλογικού συμφέροντος, η αναμφισβήτητη πληρότητα της ζωής του. Οι Έλληνες δεν μάχονταν για ιδέες, ιδανικά και άλλες ιδεολογικοποιημένες (αυτ)απάτες, αλλά για απόλυτα καθορισμένες και χειροπιαστές σημασίες, όπως πόλη-πατρίδα. Η τελευταία σε πλήρη αντίθεση με τον σημερινό συσκοτισμό της. Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι οι αρχαίοι Έλληνες, ως ο πρώτος πολιτικά ελεύθερος λαός της Ιστορίας, είναι οι εφευρέτες της πατρίδας.
Οι αγωνιστές του 1821 αντιλαμβάνονταν την πατρίδα ως κάτι χειροπιαστό και όχι ως αφηρημένη ιδέα. Δυστυχώς στην σημερινή εποχή η έννοια της πατρίδας έχει ευτελιστεί σε μία ιδεοληψία για όσους αρέσκονται να σπρώχνουν την πραγματικότητα σε απλοϊκά, ιδεολογικοποιημένα σχήματα, όλως όμως αντίθετα με την έννοια της πατρίδας.
Η κατάρρευση της χώρας μας, η μεγάλη κρίση και η ένδεια που βιώνει τώρα ο λαός μας είναι αποτέλεσμα του ευτελισμού της έννοιας της πατρίδας. Αυτής της πατρίδας που εμείς ως Έλληνες κατά τις τελευταίες δεκαετίες ούτε σεβαστήκαμε, αλλά ούτε και αγαπήσαμε.
Όσο και αν δεν θέλουμε να το παραδεχθούμε, δεν μας φταίνε για όλα αυτά που βιώνουμε ως λαός οι άλλοι. Η ευθύνη είναι συλλογική. Εμείς πρωτίστως, όλοι ανεξαιρέτως, ανεξαρτήτως κοινωνικής και οικονομικής καταστάσεως, ευθυνόμαστε για την κατάντια της χώρας μας. Όλοι οι άλλοι, λογικό είναι, έδραξαν όλες εκείνες τις ευκαιρίες για να κερδοσκοπήσουν από τις αθλιότητες των δικών μας πράξεων που απέβαιναν εις βάρος αυτής της ίδιας της πατρίδας μας.
Εις την εποχή των ΜΜΕ και του Διαδικτύου κανείς δεν μπορεί να ισχυρισθεί τώρα ότι δεν γνώριζε το παραμικρό για το άφθονο χρήμα των τρισεκατομμυρίων δολαρίων π.χ. ευρώ που κυκλοφορούσε κατά τις 3 τελευταίες δεκαετίες εις την χώρα μας, αλλά και τα δάνεια χρηματοδότησης, που υπέγραφαν κάθε τόσο με διεθνείς πιστωτές οι πολιτικές ηγεσίες και οι κυβερνήσεις που κάθε τόσο εκλέγαμε με την ψήφο μας.
Είναι ασυγχώρητο για όλους εμάς να γνωρίζουμε για το άφθονο χρήμα που έπνιγε κυριολεκτικά την χώρα μας, και το οποίο θα έπρεπε να βελτιώσει την κοινωνική και οικονομική κατάσταση του λαού μας, αλλά ταυτόχρονα να μη ανησυχούμε για την κατάρρευση των Θεσμών, της Δημόσιας Διοίκησης και του Κράτους Δικαίου. Με την εμπέδωση της διαφθοράς, της φοροκλοπής, της ατιμωρησίας, των αλλεπάλληλων απεργιακών κινητοποιήσεων, αλλά και για την διασπάθιση δημοσίου χρήματος. Για δημόσια έργα και προμήθειες που υπερκοστολογούνταν εις το πολλαπλάσιο και λίγο μετά κατέρρεαν. Με την δημόσια περίθαλψη σε άθλια κατάσταση και τα ράντσα, την δημόσια εκπαίδευση με τις καταλήψεις και τις καταστροφές των σχολικών κτηρίων και βιβλιοθηκών, που θέλαμε δήθεν να διατηρήσουμε, όχι όμως για να τα βελτιώσουμε, αλλά για να τα καταστρέφουμε ως πολιτική πίεση. Με την υποχώρηση της παραγωγικότητας και την μετανάστευση δεκάδων χιλιάδων επιχειρήσεων εις τις γειτονικές χώρες λόγω παράλογων απαιτήσεων του διεφθαρμένου Κράτους και των κομματικοποιημένων Φορέων και Συνδικαλιστών.
Όλα αυτά, και πολλές άλλες αθλιότητες, που είχαν ως συνέπεια την χρεοκοπία της χώρας μας, ήσαν γνωστά σε όλους εμάς που ψηφίζαμε, όμως όχι για την Πατρίδα που οφείλαμε να αγαπάμε και να σεβόμαστε, αλλά για μας «βολεύουν σε κάποια θέση», αυτοί που εμείς επιλέγαμε με την ψήφο μας.
Όμως ως Λαός, εάν δεν συνειδητοποιήσουμε τις δικές μας ευθύνες για την κατάσταση εις την οποία έχουμε περιέλθει, και εάν δεν εξιλεωθούμε, δεν εξαγνιστούμε απέναντι της πατρίδας μας, δεν θα δυνηθούμε εις τις επικείμενες εκλογές να κάνουμε την σωστή επιλογή των προσώπων εκείνων που θα βγάλουν την χώρα μας από το μεγάλο αδιέξοδο.
Γεώργιος Εμ. Δημητράκης
*Ο αρθρογράφος σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στην Βόννη και Ιστορία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας.
ΣΧΟΛΙΟ
Είναι σαφές ότι αν και είναι ένα ενδιαφέρον άρθρο που σκοπό έχει την προώθηση του πατριωτισμού εντούτοις κατά την προσωπική μου γνώμη πέφτει στην παγκάλια λογική του"Ολοι μαζί τα φάγαμε"....
Εν τω μεταξύ δεν λέει τίποτα για την στημένη δουλειά της χρεωκοπίας της πατρίδας από ξένα κέντρα και ντόπιους προδότες....
Πραγματικά αντικατοπτρίζει τις θέσεις της Μέρκελ για την όλη κατάσταση...
Εν τούτοις ομολογώ ότι πολλά από τα στοιχεία που παραθέτει όντως ίσχυαν την περίοδο προ της κρίσεως.... αλλά γι αυτά ευθυνόταν τα κόμματα, οι πολιτικοί και οι πλούσιοι επιχειρηματίες χρημοτοδότες τους...
Οσο για τον λαό οι ευθύνες για μένα υπάρχουν μόνο στον βαθμό που έτρωγε το κουτόχορτο που του πλασαρε το εκάστοτε κυβερνών κόμμα καθώς όλα βγήκαν με προεκλογικά συνθήματα για πάταξη της διαφθοράς κι όλα "ξέχασαν" την επομένη των εκλογών την υπόσχεσή τους....
Στην Ελλάδα είναι μόνιμη κατάσταση το να βγαίνει κάποιο κόμμα προεκλογικά με μια συγκεκριμένη πολιτική ατζέντα και μετά τις εκλογές να την "ξεχνάει"....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).
Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.
Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.