Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
ΠΡΟΣΦΙΛΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ είναι να απαγορεύουν το δικαίωμα των πολιτών να πραγματοποιούν συναθροίσεις σε δημόσιους χώρους. Κι όταν δεν απαγορεύουν ευθέως τις συναθροίσεις αυτές, εκδίδοντας κάποιο φιρμάνι μέσω της αστυνομίας, τις απαγορεύουν έμμεσα, επιστρατεύοντας τον «παρακρατικό στρατό» τους, με άλλα λόγια: τους καθοδηγούμενους από το βαθύ κράτος «μπαχαλάκηδες», προκειμένου να προκαλέσουν επεισόδια που θα δώσουν στην αστυνομία το πάτημα να κάνει χρήση δακρυγόνων και να διαλύσει την διαδήλωση.
ΟΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΕΣ ΕΧΟΥΝ ΔΥΣΑΝΕΞΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ, πόσω μάλλον στην μαζική έκφραση διαμαρτυρίας των πολιτών, η οποία φοβούνται ότι μπορεί να οδηγήσει σε αποσταθεροποίηση του καθεστώτος. Γι’ αυτόν τον λόγο, το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, ειδικά μάλιστα σε δημόσιους υπαίθριους χώρους (πρόκειται για δικαίωμα που προβλέφθηκε για πρώτη φορά στο Σύνταγμα του 1864), θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους πυλώνες του λεγόμενου δημοκρατικού πολιτεύματος, καθώς αντανακλά το δικαίωμα κάθε πολίτη να αμφισβητεί την νομιμότητα των αποφάσεων της κρατικής εξουσίας (right to protest).
ΠΟΛΙΤΗΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΕΡΗΘΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΝΑ ΒΓΕΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ και να βροντοφωνάξει την αντίθεσή του στην κυβερνητική πολιτική δεν διαφέρει από ένα κακοποιημένο παιδί, το οποίο ο αυταρχικός πατέρας του έχει κλειδώσει στο δωμάτιό του, τιμωρώντας το για την άρνησή του να συμμορφωθεί προς το οικογενειακό πρόγραμμα που έχουν καταστρώσει οι γονείς του.
ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΘΥΜΗΘΕΙ κανείς το άρθρο 9 εδάφιο ε΄ του νόμου «περί καταστάσεως πολιορκίας» της δικτατορικής κυβέρνησης των Συνταγματαρχών, το οποίο παρείχε εξουσιοδότηση στην στρατιωτική αρχή «να… απαγορεύη και διαλύη οιανδήποτε συνάθροισιν». Μέσω του αρχηγού του Γ.Ε.Σ. είχαν εκδοθεί επί Χούντας «προκηρύξεις» που απαγόρευαν, μεταξύ άλλων, κάθε συγκέντρωση σε ανοικτό χώρο άνω των πέντε ατόμων και κάθε συγκέντρωση σε κλειστό χώρο που δεν θα είχε ως σκοπό την δημόσια ψυχαγωγία (βλ. την υπ’ αριθμ. 22/1967 προκήρυξη) ή την παρακολούθηση μαθημάτων σε αίθουσα διδασκαλίας (βλ. την υπ’ αριθμ. 26/1967 προκήρυξη).
ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΟΜΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ, όταν η απαγόρευση των συναθροίσεων πλήττει το ιερό δικαίωμα των πολιτών να τιμήσουν μαζικά την μνήμη των ηρωικώς πεσόντων συμπολιτών τους, όπως του τριμελούς πληρώματος του ελικοπτέρου «ΠΝ 21» τύπου Augusta Bell, το οποίο, στις 31 Δεκεμβρίου 1996, είχε απονηωθεί από την φρεγάτα «Ναυαρίνον» σε αποστολή αναγνώρισης (λόγω εξαιρετικά δυσμενών καιρικών συνθηκών, στην πραγματικότητα επρόκειτο για αποστολή αυτοκτονίας), ώστε να επιβεβαιωθεί η πληροφορία περί παρουσίας τουρκικών δυνάμεων στην βραχονησίδα των Ιμίων, αλλά, κατά την επιστροφή του στην φρεγάτα, το ελικόπτερο συνετρίβη, κόβοντας το νήμα της ζωής του Υποπλοιάρχου Χριστόδουλου Καραθανάση, του υποπλοιάρχου Παναγιώτη Βλαχάκου και του Αρχικελευστή Έκτορα Γιαλοψού1.
ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ, ΣΤΙΣ 29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026 Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ κάθε υπαίθρια δημόσια συνάθροιση με αφορμή την συμπλήρωση 30 ετών από τα γεγονότων των Ιμίων, και δη από τις 06.00 της 30-1-2026 μέχρι τις 06:00 της 2-2-2026, στην περιοχή που περικλείεται από 14 λεωφόρους και οδούς του κέντρου των Αθηνών.
Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΑΥΤΗ ΣΤΗΡΙΧΘΗΚΕ ΣΤΟΥΣ ΕΞΗΣ ΔΥΟ ΛΟΓΟΥΣ, οι οποίοι προβλέπονται στο άρθρο 7 του Νόμου 4703/20202 και αναπαρήχθησαν σχεδόν αυτολεξεί χωρίς να εισφέρεται πειστική τεκμηρίωση ενόψει των συγκεκριμένων περιστάσεων:
ΠΡΩΤΟΝ, «επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, λόγω βάσιμης πιθανολόγησης διάπραξης σοβαρών αξιόποινων πράξεων, ιδίως κατά της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας και της ιδιοκτησίας, λαμβανομένων υπόψη προηγούμενων περιστατικών συναφούς χαρακτήρα, της αναμενόμενης μαζικότητας των συγκεντρώσεων και της ιδιαίτερης σημασίας της συγκεκριμένης γεωγραφικής περιοχής για τη λειτουργία των κρατικών θεσμών».
ΔΕΥΤΕΡΟΝ, «απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, εντός της άμεσα επηρεαζόμενης περιοχής του Δήμου Αθηναίων, λόγω της αναμενόμενης ταυτόχρονης παρουσίας μεγάλου αριθμού συμμετεχόντων, της πιθανότητας πραγματοποίησης συναθροίσεων που έχουν εξαγγελθεί από ομάδες αντίπαλων θέσεων και της επακόλουθης παρεμπόδισης της κυκλοφορίας, της λειτουργίας δημόσιων υπηρεσιών και της επιχειρηματικής δραστηριότητας».
ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ διευκρινίζεται αξιωματικά ότι:
«Η λήψη του μέτρου κρίνεται απολύτως αναγκαία για την προστασία της δημόσιας ασφάλειας και της ομαλής κοινωνικοοικονομικής λειτουργίας, ενώ δεν υφίσταται ηπιότερο πρόσφορο μέσο που να διασφαλίζει αποτελεσματικά τους ανωτέρω σκοπούς, χωρίς να θίγεται υπέρμετρα η συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία του συνέρχεσθαι».
ΣΤΗΝ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ ΑΥΤΗ ΥΠΟΚΡΥΠΤΕΤΑΙ Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ «ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 25 παρ. γ΄ του ελληνικού Συντάγματος. Εκεί προβλέπεται ότι:
«Oι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας».
ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ σημαίνει ότι, σε σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό, το εξεταζόμενο μέτρο είναι α) πρόσφορο, β) αναγκαίο (δεν υπάρχουν άλλα ηπιότερα μέτρα για την επίτευξη του συγκεκριμένου σκοπού) και γ) αναλογικό εν στενή εννοία (το αποκομιζόμενο όφελος υπερτερεί της προκαλούμενης βλάβης).
Για την διαπίστωση της ορθής ή μη εφαρμογής της αρχής της αναλογικότητας από την ελληνική αστυνομία στην εξεταζόμενη περίπτωση, είναι απαραίτητο να καταγραφούν οι δημόσιες συναθροίσεις που έχουν γνωστοποιηθεί για το επίμαχο χρονικό διάστημα.
Eίναι εντυπωσιακό ότι στην ημερομηνία γέννησης κάθε ηρωικώς πεσόντος αξιωματικού ενυπάρχει ο ζοφερός κωδικός 9/11 (nine eleven). Ακόμη και τα δύο κεφαλαία ιώτα της λέξης ΙΜΙΑ μπορούν να σχηματίσουν τον ίδιο κωδικό, συνδυαζόμενα με το ένα από τα δύο εννιάρια του έτους 1996! Σημειωτέον ότι στο κεφάλαιο 9, στίχ. 11 της Αποκάλυψης του Ιωάννη αναφέρεται ο άγγελος της αβύσσου, ο Απολλύων (= καταστροφέας)
ΕΚΤΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΕΩΝ που γνωστοποιήθηκαν για τις εκδηλώσεις στο μνημείο των Ιμίων της πλατείας Ρηγίλλης, οι οποίες είχαν προγραμματισθεί για την 30ή Ιανουαρίου 2026, ώρα 20:00, από το «Εθνικό Μέτωπο», και για την 1η Φεβρουαρίου 2026, ώρα 15:00, από την «Επιτροπή Εθνικής Μνήμης», γνωστοποιήθηκαν για την 1η Φεβρουαρίου 2026 οι εξής δύο αντισυγκεντρώσεις στην πλατεία Ρηγίλλης:
α) του «Αντιφασιστικού Συντονισμού Αθήνα-Πειραιά» με την συμμετοχή μελών του «Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών» (ώρα συγκέντρωσης: 13:00) και
β) της Αντιπολεμικής Επιτροπής «Διεθνιστικά Βαλκάνια-Μεσόγειος», της «ΟΡΜΑ» και λοιπών αριστερίστικων οργανώσεων (ώρα συγκέντρωσης: 17:00).
ΤΟ «ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ 1ΗΣ ΦΛΕΒΑΡΗ» ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΩΘΙ: Αναμέτρηση, Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, Κόκκινο Νήμα, Κομμουνιστική Απελευθέρωση, Μετάβαση, ΜΕΡΑ 25, Νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, Ξεκίνημα – Διεθνιστική Σοσιαλιστική Οργάνωση, ΟΚΔΕ Σπάρτακος3.
Από τα παραπάνω, όμως, προκύπτουν τα εξής:
ΠΡΩΤΟΝ, δεν είναι δυνατόν να υφίσταται δικαίωμα οιασδήποτε επιτροπής ή οργάνωσης να διαδηλώνει ενάντια σε ένα αναφαίρετο δικαίωμα που έχει κάθε Έλληνας πολίτης, ο οποίος είναι αναγκαίο να μπορεί να τιμά τους νεκρούς ήρωές του απολύτως ανεμπόδιστα.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ, δεν είναι δυνατόν να επιτρέπεται παγίως η παρέλαση μελών της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ και, αντιστοίχως, να απαγορεύεται κάθε αντιδιαδήλωση Ορθόδοξων Χριστιανών, αλλά τώρα να απαγορεύεται η συνάθροιση κάθε Έλληνα που θέλει να αποτίσει φόρο τιμής σε τρεις συμπατριώτες του που έπεσαν ηρωικά στην νυκτερινή αποστολή αυτοκτονίας των Ιμίων, επειδή κάποιες αντιφασιστικές ή αριστερίστικες οργανώσεις ενοχλούνται από την τόνωση του πατριωτικού αισθήματος των Ελλήνων.
ΤΡΙΤΟΝ δεν καθίσταται αντιληπτό γιατί έπρεπε να απαγορευθεί η συνάθροιση της 30ής Ιανουαρίου 2026, αφού οι δύο αντισυγκεντρώσεις έχουν γνωστοποιηθεί για την επόμενη ημέρα. Επίσης, οι αντισυγκεντρώσεις θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν την 2α Φεβρουαρίου 2026, ημέρα κατά την οποία δεν ήταν, την δεδομένη στιγμή, προγραμματισμένη καμία εκδήλωση μνήμης για τα Ίμια.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ, είναι προφανές ότι η ελληνική αστυνομία παραβίασε κραυγαλέα και κατάφωρα την αρχή της αναλογικότητας, στερώντας κατά τρόπον απαράδεκτο το δικαίωμα των Ελλήνων πολιτών να συναθροισθούν ησύχως και αόπλως στο μνημείο των Ιμίων για να τιμήσουν την μνήμη των τριών νεκρών ηρώων, και δη με αφορμή την συμπλήρωση 30 ετών από την ημέρα της συμφοράς.
ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ, η ηγεσία της ελληνικής αστυνομίας δίδει την εντύπωση ότι έχει μετατραπεί σε οσφυοκαμπτικό Χατζηαβάτη της μητσοτακικής δικτατορίας, η οποία συναγωνίζεται επάξια την οργουελική δυστοπία που περιγράφεται στο μυθιστορηματικό ευαγγέλιο του ολοκληρωτισμού, δηλ. το «1984».
ΜΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΠΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΕΙΣ αναγκαίες για να μπορεί να τιμήσει ο λαός την μνήμη των ηρώων του είναι «αστυνομία σκέψης» και όχι αστυνομία προστασίας της δημόσιας ασφάλειας.
ΕΙΝΑΙ «ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΣΚΕΨΗΣ», διότι μέσω τέτοιων απαγορεύσεων επιχειρείται το ξεθώριασμα της μνήμης του λαού και η απενεργοποίηση των πατριωτικών αντανακλαστικών του.
ΣΤΑΜΑΤΩΝΤΑΣ ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΜΑΣ, παύουμε να κρατάμε στην μνήμη μας τα αίσχη της σημιτικής κυβέρνησης (μεταλλαγμένης πλέον σε μητσοτακική), που με τις ενέργειες και τις παραλείψεις της οδήγησε τρεις αξιωματικούς στον θάνατο.
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΚΟΠΙΜΗ ΑΝΑΠΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ, που, κατά τον Τζωρτζ Όργουελ, είναι απαραίτητη ώστε ο προλετάριος, ελλείψει μέτρου συγκρίσεως, να ανέχεται τις υπάρχουσες ζοφερές συνθήκες4.
«ΕΤΣΙ» –συνεχίζει ο Όργουελ– «η ιστορία ξαναγράφεται συνεχώς. Αυτή η καθημερινή αλλοίωση του παρελθόντος, που γίνεται από το Υπουργείο Αλήθειας, είναι το ίδιο αναγκαία για τη σταθερότητα του καθεστώτος, όσο και η εργασία καταστολής και κατασκοπείας που διεκπεραιώνει το υπουργείο Αγάπης»5.
ΕΚΤΟΣ ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΜΑΣ, το σημιτο-μητσοτακικό καθεστώς υιοθετεί την λογική του ανάποδου κόσμου, βαπτίζοντας «ακροδεξιό» και «φασίστα» όποιον Έλληνα θέλει το αυτονόητο, δηλ. να προστατεύει την πατρίδα του από εξωτερικούς και εσωτερικούς εχθρούς, ώστε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως έθνος-κράτος.
ΣΥΝΕΠΩΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΙΜΙΑ, η ελληνική αστυνομία αναποδογυρίζει σε αστυνομία ανθελληνική, η οποία σε συμβολικό επίπεδο υπονομεύει την εδαφική μας ακεραιότητα, διευκολύνοντας παράλληλα την μετατροπή της Ελλάδος σε διεθνιστικό αμάλγαμα που θα προσκυνήσει τον Παγκόσμιο Κυβερνήτη.
Η ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ προϋποθέτει εξάλειψη της ιδιοπροσωπίας κάθε έθνους-κράτους, γι’ αυτήν δε την εξάλειψη μάχονται λυσσαλέα όλες οι «αντιφασιστικές» ή «αριστερίστικες» οργανώσεις που απεχθάνονται την έννοια της πατρίδας και του έθνους, γράφοντας στους τοίχους της Αθήνας και των λοιπών πόλεων ανθελληνικά συνθήματα, όπως το «ψόφος στην Ελλάδας σας» ή «η Ελλάδα να πεθάνει», αλλά και παγκοσμιοποιητικά συνθήματα, όπως το «no border(s), no nation(s)». Ακριβώς για να μην προδώσουν τον πραγματικό ρόλο που επιτελούν, τα μέλη αυτών των οργανώσεων κρύβονται πίσω από την αντιπολεμική τους μάσκα.
ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ, ΑΛΛΑ ΕΞΙΣΟΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Την ώρα που έχουν πληθύνει ανεξέλεγκτα οι παγκόσμιες ημέρες κατά τις οποίες εορτάζεται προπαγανδιστικά η κάθε γελοιότητα, π.χ. η ημέρα των οσπρίων, η ημέρα της δημιουργικότητας και της καινοτομίας, η ημέρα φώτισης και κοίμησης του Βούδα (ημέρα Βεσάκ), η ημέρα του τσαγιού, η ημέρα της πατάτας, αλλά και η ημέρα της δημόσιας τουαλέτας6 ή του μπέργκερ, εμείς στην Ελλάδα αίφνης δεν έχουμε δικαίωμα να τιμάμε τους ήρωες των Ιμίων την 31η Ιανουαρίου!
ΔΕΝ ΧΩΡΕΙ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΟΤΙ ΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΠΙΟ ΥΠΟΥΛΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ!
Παραπομπές
1 Βλ. και:
11 Ιανουαρίου 2025
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
2 Πρβλ. και: Ο ολοκληρωτισμός είναι τέρας που δεν εξοντώθηκε: Από την χιτλερική στην μητσοτακική κατοχή της Ελλάδος
28 Οκτωβρίου 2025
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
4 Μτφ.: Νίνα Μπάρτη, εκδ. Κάκτος, Αθήνα 1978, σελ. 210.
5 Ό.π., σελ. 210/211.
