Σελίδες

30 Μαΐου 2019

Η ΕΕ τιμωρεί τον ‘αιρετικό’ Όρμπαν – Οι Ούγγροι απάντησαν στις κάλπες

Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών στην Ουγγαρία απέδειξε ότι η μακροχρόνια οργή της ΕΕ εναντίον του Βίκτορα Όρμπαν αντί να υπονομεύσει πολιτικά τη θέση του, μάλλον την έχει ενισχύσει. Να υπενθυμίσω ότι με αφορμή έκθεση της Ολλανδής ευρωβουλευτού Τζούντιθ Σαργκεντίνι (12 Σεπτεμβρίου 2018), η οποία κατηγορούσε τον Ούγγρο πρωθυπουργό για παραβίαση των ευρωπαϊκών αξιών (με επίκεντρο την αντι-μεταναστευτική του συμπεριφορά), επιστρατεύτηκε για δεύτερη φορά στην ιστορία της ΕΕ το άρθρο 7 (η πρώτη ήταν το 2017 εναντίον της Πολωνίας), προς το παρόν για να τον επιπλήξει. Η πρόταση είχε συγκεντρώσει 448 ψήφους εναντίον του Όρμπαν και 197 υπέρ του.

Να υπενθυμίσω επίσης ότι ο Όρμπαν είχε επανεκλεγεί θριαμβευτικά στις 8 Απριλίου του 2018, για τέταρτη φορά (βρίσκεται στην εξουσία από το 1998-2002), με 134 έδρες από τις 199 και με συμμετοχή 70%. Την ημέρα των εκλογών ο Οργανισμός Ασφάλειας και Συνεργασίας στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), είχε τοποθετήσει παρατηρητές στην Ουγγαρία, οι οποίοι είχαν παραδεχθεί ότι «γενικώς υπήρξε σεβασμός στις ελευθερίες και στα ατομικά δικαιώματα» και ακόμη ότι «η οργάνωση, την ημέρα των εκλογών ήταν διαυγής και επαγγελματική«.

Ένα σημαντικό τμήμα του ευρωπαϊκού πληθυσμού, δηλώνει, από κοινού με τον Ούγγρο ηγέτη ότι δεν εκλαμβάνει το πολίτευμα της ‘φιλελεύθερης δημοκρατίας’ ως μοναδικό, αλλά ούτε και ως αδιαφιλονίκητα άριστο σχήμα διακυβέρνησης των σύγχρονων οικονομιών της υφηλίου. Με επικεφαλής τον Όρμπαν, η Ουγγαρία, η Σλοβακία, η Τσεχία, η Πολωνία και η Ρουμανία αμφισβητούν ανοικτά την επιλογή του δυτικού μοντέλου που επιβάλλει, μεταξύ άλλων, τη χωρίς όρους, διάνοιξη των εθνικών συνόρων σε πρόσφυγες και παράνομους μετανάστες. Το 2018 στις παραπάνω αυτές τάσεις προστίθεται και η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του Γιάνεζ Γιάνσα στη Σλοβενία, με τη στήριξη και την πλήρη αποδοχή του Όρμπαν.

Επιχειρηματίες της Ουγγαρίας, λόγω της αυξημένης επιρροής του Όρμπαν στην περιοχή, επιδιώκουν να κτίσουν μια αυτοκρατορία ΜΜΕ με επίκεντρο την Ουγγαρία, μέσω της οποίας να δημιουργήσουν μια νέα ισχυρή πολιτική δύναμη στην Ευρώπη. Αυτή πια δεν θα έχει ως βάση το πολίτευμα της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Πρόκειται για τη Nova 24TV, το Scandal 24, την FPO TV.

Η πλατφόρμα αυτή, ανάμεσα σε άλλα, αποβλέπει στην εξάπλωση της επιρροής του Όρμπαν στην ευρύτερη περιοχή. Εντός της Ευρώπης, πάντοτε, τμήματα πληθυσμών στρέφονται χωρίς ενδοιασμό εναντίον της ευρωπαϊκής πολιτικής καθεστηκυίας τάξης. Αυτοί οι πολίτες εκφράζονται κυρίως από κόμματα, όπως της Λεπέν στη Γαλλία, του Βίλντερς στην Ολλανδία, από την ‘Εναλλακτική για τη Γερμανία’, του Σαλβίνι στην Ιταλία κ.α. 

Καμία αυτοκριτική 

Αποτελεί, ήδη, πραγματικότητα για την Ευρώπη η ταχύρρυθμη και σημαντικών διαστάσεων υποχώρηση των παραδοσιακών δεξιών και κεντροαριστερών πολιτικών κομμάτων. Υποχώρηση, η οποία σε γενικές γραμμές επιβεβαιώθηκε στις ευρωεκλογές. Σταδιακά, λοιπόν, το παραδοσιακό κυρίαρχο δίπολο παραχωρεί τη θέση του σε νέα κόμματα, τα οποία είναι περισσότερο ή λιγότερο αντιευρωπαϊκά και υπέρ της επαναφοράς του κράτους-έθνους στο κέντρο της σκηνής. 

Η ισχύς αυτών των αντισυστημικών κομμάτων σταθερά διευρύνεται. Πράγματι, στη Γαλλία, σε πείσμα της επικράτησης του Εμμανουέλ Μακρόν στις τελευταίες προεδρικές εκλογές, τα παραδοσιακά κόμματα δεξιάς και αριστερής κατεύθυνσης ήρθαν τρίτο και πέμπτο αντίστοιχα. Στη δε Γερμανία, οι Σοσιαλδημοκράτες, αλλά και οι Χριστιανοδημοκράτες της Άνγκελα Μέρκελ υπέστησαν βαριές απώλειες. Στην δε Ιταλία έχουμε ήδη από τις εκεί βουλευτικές εκλογές καταποντισμό των δύο παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων. Στις δε ευρωεκλογές η Λέγκα εκτινάχθηκε στην πρώτη θέση.

Η ΕΕ παρακολουθεί με δυσαρέσκεια, αλλά και πανικό, την ταχύτατη εξάπλωση των ‘λαϊκιστών’ στο έδαφός της, χωρίς ωστόσο να έχει, προς το παρόν, επιδοθεί σε αυτοκριτική, για το πώς και για το γιατί οι βασικές της κατευθύνσεις εγκαταλείπονται από ολοένα μεγαλύτερο αριθμό πολιτών. Οι Ευρωπαίοι αυτοί, που αποκαλούνται συλλήβδην και περιφρονητικά ‘λαϊκιστές’, έχουν διαχωρίσει τη θέση τους από τις επιλογές που αναγνωρίζονται σαν ορθόδοξες στους κόλπους της ΕΕ και που υπάγονται στον χώρο της ‘φιλελεύθερης δημοκρατίας’. 

Οι Ευρωπαίοι ‘λαϊκιστές’ έχουν πειστεί ότι η ΕΕ βρίσκεται σε βαθιά σύγχυση, όταν εφαρμόζει πολιτικές, που είναι σίγουρο ότι θα την καταστρέψουν, όπως αυτές της αποδοχής της μαζικής παράνομης μετανάστευσης, της απεμπόλησης της εθνικής κυριαρχίας, του πατριωτισμού, της ιστορίας και των εθνικών παραδόσεων. Της απεμπόλησης, δηλαδή, της εθνικής ταυτότητας των εθνικών κρατών. 

Το κύμα αυτό της διεκδίκησης και διάσωσης της εθνικής ταυτότητας, με πολλές ασφαλώς παραλλαγές στις λεπτομέρειές του, έχει ουσιαστικά κατακλύσει όχι μόνο την Ευρώπη, αλλά και την υφήλιο. Είναι η Αμερική του Τραμπ, η Ρωσία του Πούτιν, η Κίνα του Σι Τζινπίνγκ, αλλά και παράλληλα πολιτεύματα της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής. Σε παγκόσμια, λοιπόν, βάση έχει συντελεστεί διχοτόμηση, με βάση τον τρόπο διακυβέρνησης. 

Το σπίτι της ‘φιλελεύθερης δημοκρατίας’ 

Η Δύση υποστηρίζει ότι το δικό της μοντέλο της ‘φιλελεύθερης δημοκρατίας’ είναι αιώνιο, ανυπέρβλητο και μοναδικό. Ωστόσο, αποδεικνύεται από τις εξελίξεις ότι είναι, ήδη, ξεπερασμένο και ότι η εμβέλειά του υποχωρεί, και μάλιστα με ταχύτατους ρυθμούς. Εκτοπίζεται από αυτό που θα μπορούσε να αναγνωριστεί ως ‘ανατολικό’ και που καλπάζει ακάθεκτο σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη, συμπαρασύροντας τα πάντα στο διάβα του. Έτσι, είναι αρκετά τρομακτική η απάντηση στο ερώτημα: «τι χώρος της υφηλίου αποτελεί ακόμη το σπίτι της φιλελεύθερης δημοκρατίας«; 

Χαρακτηριστική αυτής της υποχώρησης της ‘φιλελεύθερης δημοκρατίας’, ως «ασύγκριτο και μοναδικό πολίτευμα«, είναι η αντιμετώπισή της από τους πολίτες. Συγκεκριμένα, άτομα πάνω από 65 χρονών θεωρούν πολύ σημαντικό το να ζουν σε δημοκρατική χώρα, ενώ αντιθέτως, ποσοστό μικρότερο από το 1/3 πολιτών κάτω των 35 ετών αποδίδουν σημασία στη διαβίωσή τους σε καθεστώς ‘φιλελεύθερης δημοκρατίας’. Να σημειωθεί, επιπλέον, ότι από τις 15 οικονομίες της υφηλίου που τώρα επιτυγχάνουν τους ταχύτερους αναπτυξιακούς ρυθμούς, τα 2/3 έχουν αυταρχικά καθεστώτα, ή οπωσδήποτε μη φιλελεύθερη δημοκρατική διακυβέρνηση. 

Είναι, λοιπόν, ξεκάθαρο, ότι επιβάλλεται ειλικρινής και αντικειμενικός προβληματισμός, αναφορικά με το δυτικό πρότυπο διακυβέρνησης. Όχι, βέβαια, με τις αξίες του, που σαφώς υπερέχουν οποιουδήποτε άλλου σχήματος, αλλά με το πως αυτές εφαρμόστηκαν, και τι συνέπειες είχαν μέχρι σήμερα. Και, βέβαια, προβληματισμός, για το ποσοστό της ευθύνης που αναλογεί στην ΕΕ. 

Η ΕΕ τιμωρεί τον Όρμπαν 

Επανέρχομαι, μετά από την ανάλυση που προηγήθηκε, στην παλαιότερη απόφαση της ΕΕ να τιμωρηθεί ο Ούγγρος ηγέτης, επειδή δεν σέβεται τις ευρωπαϊκές αξίες (παρότι, ο ίδιος ευθαρσώς, δηλώνει ότι αντιτίθεται σε αυτές και προσπαθεί να τις αντικαταστήσει). Η ΕΕ, παρά ταύτα δείχνει να ελπίζει ότι το πρόβλημα της Ευρώπης (και όχι μόνο) επικεντρώνεται στη μη αποδεκτή από την ίδια συμπεριφορά του Όρμπαν!

Αναμφισβήτητα, πρώτιστο καθήκον της ΕΕ (και όχι μόνο) είναι να προστατεύει και να επιβάλλει τις αξίες της δημοκρατίας. Το πράττει, όμως; Η απάντηση είναι, δυστυχώς, αρνητική, αφού η ίδια αλύπητα και ανενδοίαστα τις καταπατεί. Αρκεί, να επιλέξω, για του λόγου μου το αληθές, ανάμεσα βέβαια και σε πλήθος άλλων, ένα και μοναδικό τρανταχτά αποδεικτικό γεγονός. Αυτό που όλοι έχουμε βιώσει στην Ελλάδα, στη βίαιη και αντιδημοκρατική αλλοίωση του ΟΧΙ σε ΝΑΙ, κατά το δημοψήφισμα του 2015. Η ΕΕ περιφρόνησε με αυταρχικό τρόπο την καθαρά εκφρασμένη βούληση του 62% του ελληνικού λαού.

Με την ευκαιρία, συνεπώς, της απόφασης της ΕΕ να τιμωρήσει τον Όρμπαν, «επειδή δεν εφαρμόζει τις ευρωπαϊκές αξίες«, αμείλικτα προβάλλει το ερώτημα: κατά πόσο η ΕΕ νομιμοποιείται να κινηθεί προς την κατεύθυνση αυτή, όταν και η ίδια έχει, αδίστακτα, διαπράξει την έσχατης μορφής καταστρατήγηση της δημοκρατίας στην Ελλάδα. 

Και να προσθέσω, σχετικά, ότι όπως έγινε ευρέως γνωστό, και όπως επιβεβαιώνεται και με σχετικό video, οι επικεφαλής της ΕΕ εκείνη την τραγική νύκτα για την Ελλάδα και το μέλλον της όχι μόνο δεν της υπέδειξαν να ακολουθήσει τη συνταγματική ομαλότητα, αλλά επιπλέον την ενθάρρυναν να καταπνίξει τη θέληση της συντριπτικής πλειονοψηφίας του ελληνικού λαού.

Παρότι ουδόλως υπερασπίζομαι τις όποιες θέσεις του Όρμπαν, η αντιμετώπισή του, ωστόσο, από την ΕΕ, σε συνδυασμό και με το φιάσκο του ελληνικού δημοψηφίσματος, αποτελεί αδιάψευστη απόδειξη της εφαρμογής των ‘ευρωπαϊκών αξιών’, με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Αν έτσι έχει η κατάσταση, τότε η ΕΕ σύντομα θα είναι παρελθόν. 

πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τα σχολιά σας να ειναι σχετικά με το θέμα, περιεκτικά και ευπρεπή. Για την καλύτερη επικοινωνία δώστε κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο. Διαφημιστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται.
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης του σχολίου σας παρακαλούμε μετά την τελική σύνταξή του να ελέγχεται. Προτιμάτε την ελληνική γραφή κι όχι την λατινική (κοινώς greeklish).

Πολύ σημαντικό είναι να κρατάτε προσωρινό αντίγραφο του σχολίου σας ειδικά όταν είναι εκτενές διότι ενδέχεται να μην γίνει δεκτό από την Google (λόγω μεγέθους) και θα παραστεί η ανάγκη να το σπάσετε σε δύο ή περισσότερα.

Το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί, το αργότερο, μέσα σε λίγες ώρες, μετά από έγκριση του διαχειριστή του ιστολογίου, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να δημοσιεύει όλα τα σχόλια που δεν παραβαίνουν τους όρους που έχουμε θέσει στις παρούσες οδηγίες.
Υβριστικά, μη ευπρεπή και προπαγανδιστικά σχόλια θα διαγράφονται ή δεν θα δημοσιεύονται.